Category: Class 12

Tamilnadu State Board New Syllabus Samacheer Kalvi 12th English Guide Pdf Supplementary Chapter 6 Remember Caesar (Play) Text Book Back Questions and Answers, Summary, Notes.

Tamilnadu Samacheer Kalvi 12th English Solutions Supplementary Chapter 6 Remember Caesar (Play)

12th English Guide Remember Caesar (Play) Text Book Back Questions and Answers

Textual Questions:

1. Complete the summary of the play, choosing the appropriate words from the list given below the passage: (Text Book Page No. 206)

Lord Weston was a (1) _____ judge in England. Being pompous and vain, he told his secretary Roger that he had attained glory by hard work and (2) ____. He expressed his displeasure over Roger’s request for a half-holiday. Suddenly, he discovered a piece of paper with the words (3) _____ in his pocket, and he feared that the message was a warning conveyed by his enemies who had received legal punishments from him. As the message was sent on the 15th of March, (the day Julius Caesar was assassinated), he was (4) ______ that someone affected by his fair judgement was plotting his murder. Sensing the definite attack, Lord Weston ordered his secretary to (5)______ all the doors and windows. But his wife remained (6) ______ by the threat. So, Lord Weston was angered by her (7) ______ reaction. He ordered Roger to send the cook and the (8) ______ away. Both Weston and Roger took elaborate precautionary measures to thwart the (9) ______ attempt. Finally, Weston was able to recollect that he had written the message “Remember Caesar” himself as a (10) ______. Caesar was actually a gardener who had an appointment to visit Weston’s garden. The play revolves around Weston’s absent-mindedness which is the crux of the play.
Answers:

1. well-known
2. zealous service
3. Remember Caesar
4. Convinced
5. shut
6. unperturbed
7. callous
8. gardener
9. assassination
10. reminder

2. Based on your understanding of the text, answer the following questions briefly: (Text Book Page No. 206)

Question a.
How did Lord Weston describe himself?
Answer:
Lord Weston claimed that he had won his honours by hard work and zealous service. He is acknowledged as the most impartial judge in England.

Question b.
How did Roger react to Lord Weston’s advice?
Answer:
Roger was not very serious in listening to Lord Weston’^advice. While talking to Roger, Weston discovered his misplaced diligence.

Question c.
What made Lord Weston think that his life was in danger?
Answer:

Question d.
Why was the speaker keen to know what day it was?
Answer:
The speaker was keen to know what day it was and he was told the fifteenth of March by Roger. When he heard the day, he was looking at the paper in a horrified manner and thought of’The Ides of March’ how, Julius Caesar was assassinated.

Question e.
Mention the immediate steps taken by Lord Weston to protect himself from his assassination.
Answer:
Weston along with Roger takes such precautions that they almost ruined the floors, shut all the entries, drowned some newly bought Velvet Cloak along with some precious books, and even drew the pistol out to attack the intruders. Thus Lord Weston has taken immediate steps in order to protect himself from his assassination.

Question f.
Do you think that Lady Weston did not care about the threat to her husband? State reasons.
Answer:
Lady Weston did not care about the threat to her husband. It was so evident that when Weston informed her of the danger and threat of assassination, she seemed to be unaffected and undisturbed. She reminded him of his panic sometimes and then laughed at his fears. She said that he didn’t value to anything to be assassinated.

Question g.
How did Lord Weston ‘defuse’ the ‘infernal machine’?
Answer:
Lord Weston wanted the pail to submerge the suspicious-looking parcel in the water to deactivate it if it contained explosives. So he told Roger to pick the wet cloth off the edge of the pail, dropping it on the carpet, and plunges the books into the water, which very naturally overflows at this new incursion. This is how Weston planned to defuse the ‘infernal machine’.

Question h.
Whose life was of ‘great value’ to England? In what way?
Answer:
According to Roger, Lord Weston’s life was of great value to England. When Weston asked Roger to open the window in order to throw the suspicious-looking parcel outside, he told Weston to keep away from the danger and he would handle the thing. Because he said that life was not more important than Lord Weston.

Question i.
Why did the speaker consider his lifeless important?
Answer:
The speaker considered his lifeless important because he has already had his life. When Roger told that his life was nothing and Weston’s life was of great value to England, he stopped him to say so, and made Roger to feel for a long life as he was too younger than Weston. He also told him that there were many great things for him to do in the world.

Question j.
Who reminded Lord Weston about Mr. Caesar?
Answer:
Roger reminded Lord Weston about Mr. Caesar whom he met on Tuesday at Hampton and has come to see him just to discuss rose trees.

Question k.
What was the truth about the crumpled piece of paper?
Answer:
Weston has found a scrap of paper while searching for a fill for his pipe in his pocket with a warning – “Remember Caesar”. Actually, it was written by Weston himself as a reminder of Mr. Caesar whom he, met at Hampton. Since he was absent-minded, he totally forgot about Mr. Caesar and (Disconnected the statement with the historical king Julius Caesar.

Question l.
Bring out the irony in the message “Remember Caesar”.
Answer:
The irony that keeps the reader on the point of suspense is the message, On seeing Remember Caesar Scribbled on a paper, Lord Weston suspects that it was a message for him from someone. Who had made all preparations to assassinate him? In fact, it was all due to a misunderstanding brought in by a slip of memory.

3. Based on your understanding of the play, complete the Graphic Organiser (GO) suitably: (Text Book Page No. 206)

Title:
Remember Caesar

Author:
Gordon Daviot

Setting:
The play is set in a way, Lord Weston is seated by the fireplace, talking to Roger with a table of books and papers beside him.

Characters:
Lord Weston, Roger Chetwynd, Lady Weston.

Climax:
At the end of the story, the real Caesar enters. It was Mr. Caesar, a gardener who had agreed to visit Weston’s garden that morning.

Humorous elements:
The message was handwritten by Weston himself, as a reminder but the entire confusion was created by Weston because of his absent-mindedness.

4. Answer the following questions in a paragraph about 150 words each: (Text Book Page No. 207)

Question a.
“Remember Caesar” is a light-hearted comedy. Discuss the statement in a group and identify various aspects such as title, plot, and characterization that contribute to the humour in the play.
Answer:
The play “Remember Caesar” is actually a light-hearted comedy. Here, the play centers around the ides of March, that is the 15th of March, the day Julius Caesar was assassinated. It is about a pompous and proud judge who fears a life threat after he discovers a message ‘Remember Caesar’ scribbled on a piece of paper in his pocket.

He exhorts his assistant Roger to remain alert to foil the possible attempt of the assassin. He is panic-stricken and makes his assistant engage in elaborate precautionary measures. The title indeed is very apt to the plot, and as far as the characterization is concerned, it brings out a lot of humorous elements, especially by Lord Weston and Roger.

Even Weston’s wife Frances makes fun of his foolishness when he takes his pistol out to protect him from enemies. Though the plot gives us the suspense of what comes next, it focuses on the absent-minded Weston. Only because of Weston’s forgetfulness fullness, the story continues and has a lot of comical elements in it.

Question b.
Compare the character traits of Lord Weston and his wife.
Answer:
Lord Weston is a judge. He is always busy, giving advices to his servants, particularly to his assistant Roger. He is a man of ambitious and hard-working personality and always focussed on his own achievements in life. He expects Roger to follow the same in order to get success in his life.

The only weakness of Weston is his absent-mindedness. Due to the slip of his memory, he wasted his valuable time in taking precautionary measures from his enemies. It is all happened just because of his forgetfulness and of the habit of taking a note in a piece of paper. On the other hand, Weston’s wife Frances is an excellent lady and a total contrast of her husband.

It goes to her credit that the lady behaved at the sight of their daffodils. At the same time, she pokes fun at her pompous husband with a view to correct him as a patient mother does. In general, Lord Weston is absent-minded whereas lady Weston is steadily minded in the play “Remember Caesar”.

Paragraph:

Introduction:
The play “Remember Caesar” is actually a light-hearted comedy. Here, the play centers around the ides of March, that is the 15th of March, the day Julius Caesar was assassinated.

Plot:
Lord Weston is a pompous and proud judge and absent-minded who fears a life threat after he discovers a message ‘Remember Caesar’ scribbled on a piece of paper in his pocket. He exhorts his assistant Roger to remain alert to foil the possible attempt of the assassin. He is panic-stricken and makes his assistant engage in elaborate precautionary measures.

Characterization:
The title indeed is very apt to the plot, and as far as the characterization is concerned, it brings out a lot of humorous elements, especially by Lord Weston and Roger. Even Weston’s wife Frances makes fun of his foolishness when he takes his pistol out to protect him from enemies. Though the plot gives us the suspense of what comes next, it focuses on the absent-minded Weston. Only because of Weston’s forget fullness, the story. continues and has a lot of comical elements in it. Finally, Roger reminds Lord Weston about Mr. Caesar whom he met on Tuesday at Hampton. He has come to see him just to discuss rose trees.

Question C.
Group Work: (Text Book Page No. 207)

The play revolves around a ‘perceived threat’ and how Lord Weston and Lady Weston react to it. Let’s reverse their roles. Imagine a panic-stricken Lady Weston and a frivolous Lord Weston. Read the following piece of dialogue from the play and rewrite it to suit the changing roles.

Weston: My dear, your husband’s life is in grave danger.
Lady Weston: The last time it was in danger you had been eating game pie. What is it this time?
Weston : (annihilating her flippancy with one broadside): Assassination!
Lady Weston: Well, well! You always wanted to be a great man and now you have got your wish!
Weston: What do you mean?
Lady Weston: They don’t assassinate anybody.
Weston and Lady Weston in reversed roles:
Lady Weston: Dear husband. Look at this paper. Your life is in danger.
Weston: No dear, You thought my life was in danger when I ate game pie last time. What is this time?
Lady Weston: You may be assassinated?
Weston: Assassination It is silly.
Lady Weston: Don’t be so careless.
Weston: They don’t assassinate anybody. Particularly not me. You know. I am the most respected judge close to the king. Don’t worry.

ஆசிரியரைப் பற்றி:

கோர்டன் டேவியாட் (Gordon Daviot) (1896-1952) என்ற புனை பெயரைக் கொண்ட மிஸ் எலிசபத் மேக்கின்டோஷ் (Elizabeth McKintosh) ஸ்காட்லாந்தில் பிறந்த நாவலாசிரியர் (novelist) மற்றும் நாடக ஆசிரியர் (Playwright) ஆவார்.

இங்கிலாந்திலும் (England), ஸ்காட்டலாந்திலும் (Scotland) கல்வியாளராகவும், உடற்பயிற்சி ஊக்குனராகவும் (Physical Education Instructor) பணியாற்றி பின்னர் pseudonym Josephine Tey என்பவரின் தலைமையின் கீழ் கதைகள், நாவல் எழுதுவதிலும் தன்னை ஈடுபடுத்திக் கொண்டார்.

கதைச் சுருக்கம்:

ஜீலியஸ் சிசர் (Julius Caesar) ஒரு அற்புதமான இராணுவ ஜெனரல் மற்றும் பெரிய ரோமன் (Roman) மன்னர் ஆவார். அவர் கி.மு 100-ல் ஜீலை 13-ம் தேதி பிறந்தார். இன்றைய காலண்டரை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஜீலியன் நாட்காட்டியை அவர் உருவாக்கியுள்ளார். அவர் 44 கி.மு (பொ,ச,மு) இல் ரோமன் செனட்டர்களின் குழுவினால் படுகொலை செய்யப்ட்டார்.

ஜீலியஸ் சீசர் கொலை செய்யப்பட்ட மார்ச் 15-ம் நாள் பண்டைய ரோபிஸ் ஐட்ஸ் ஆஃப் மார்ச் (Ides of March) என அழைக்கப்பட்டது. இங்கு மார்ச் மாதங்கள் பற்றி இந்நாடகம் சுழல்கிறது. (ஜீலியஸ் சீசர் படுகொலை செய்யப்பட்ட நாள் மார்ச் 15).

வெஸ்டன் பிரபு (Lord Weston) ஒரு நீதிபதி. அவர் ஞாபக மறதி உள்ளவர். தன் சட்டை (Coat Pocket) பையில் ஒரு காகிதத்துண்டைக் காண்கிறார். அதில் “சீஸரை நினைவு கொள்” (Remember Caesar) என்று எழுதப்பட்டிருக்கிறது. ஒரு ஜோதிடரால் எச்சரிக்கப்பட்ட (ரோமானிய) ஜீலியஸ் சீசர் நினைவால் வெஸ்டன் அதிர்ச்சியடைகிறார்.

இது தன் உயிருக்கு அச்சுறுத்தல் என எண்ணுகிறார். ஒரு நபர் இந்த சீட்டை தம் கோட்டுப் பையில் திணித்திருக்கலாம் என்று சந்தேகப்படுகிறார். அவர் தன் உதவியாளரை வீட்டிலுள்ள எல்லா கதவுகளையும் மூடச் சொல்லுகிறார்.

தோட்டக்காரனையும் சமையல்காரரையும் வெளியே அனுப்பி விடச் சொல்கிறார். உண்மையில் சீசர் என்பது ஒரு தோட்டக்காரன் பெயர். சீசரை நினைவுகொள் என்று எழுதியதும் அவரே. அவருக்கு நேரம் ஒதுக்கியதை நினைவுகொள்ள தன் கைப்பட வெஸ்டன் எழுதிய சீட்டுதான் அது. நாடகத்தின் முடிவை வாசித்துக் காண்போம்.

Remember Caesar (Play) Summary in Tamil

ஜீலியஸ் சீஸர் கொலையுண்ட “இட்ஸ் ஆஃப் மார்ச்” (மார்ச் 15 ஆம் நாளைச்) சுற்றி அமைந்த நாடகம் இதோ இங்கேயுள்ளது. ‘சீஸரை நினைவு கொள்’ என்ற இந்த நாடகம் ஆடம்பரமான, கர்வம் கொண்ட நீதிபதியைப் பற்றியது. தம்முடைய கோட்டுப்பையில் “சீஸரை நினைவுகொள்” என்ற வாசகம் எழுதிய செய்தியைக் கண்டபிறகு தன்னுடைய உயிருக்கு ஏற்படுத்தப்பட்ட அச்சுறுத்தல் என அவர் அஞ்சினார்.

கொலை முயற்சியை முறியடிக்க கவனமாக இருக்குமாறு தன் உதவியாளர் ரோஜரை வலியுறுத்துகிறார். அச்சத்தால் பீதியடைந்த அவர், விரிவான முன்னெச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளில் தீவிரமாக இறங்குமாறு தன் உதவியாளரை அறிவுறுத்துகிறார். வெஸ்டன் பிரபுவும் ரோஜரும் அந்தக் கொலை முயற்சியை முறியடிக்கிறார்களா இல்லையா என்பதை அறிய நாடகத்தைப் படிப்போமாக.

வெஸ்டன் பிரபு தீ மாடத்தின் அருகே அமர்ந்துள்ளார். அவர் அருகே புத்தகங்களும், தாள்களும் கொண்ட ஒரு மேஜை உள்ளது. பேசிக் கொண்டிருக்கிறார். அவருக்கு நேர் எதிரே, ஒல்லியான, உண்மையாளரான, மறதி நிறைந்த, மனசாட்சி மிக்க இளைஞர் திரு. ரோஜர் செட்விண்ட் அமர்ந்துள்ளார். எந்த அளவுக்கு மனசாட்சிமிக்கவர் என்றால் விடுமுறையில் இருந்தாலும் தன் எஜமானரின் வேலைகளில் நினைவு தவறியவராகவே இருப்பார்.

அவர் தன் எஜமானரின் பேச்சை (அவர் சொல்லச்சொல்ல குறிப்பெடுப்பதற்காக) கேட்கத் துவங்கி இருக்கிறார். ஆனால் வேலையின் வசீகரம் படிப்படியாக அதிகரித்துக் கொண்டே செல்கிறது. எஜமானர் சொல்லும் வரையறுக்கப்பட்ட சொற்கள் அவரை நோக்கிப் பாய்ந்து வந்தபோது, அவர் ஒரு தாளிலிருந்து மற்றொரு தாளுக்கு எழுதிக் கொண்டு இருந்தார். அவருடைய உதடுகளும் சொற்றொடர்களை அமைத்துக் கொண்டே இருந்தன.

வெஸ்டன்: ரோஜர் இது கடமையின் கேள்வி மட்டுமல்ல. உலகத்தில் உன்னுடைய சொந்த வெற்றியை நிர்ணயிப்பதாகும். உன் வாழ்க்கை முழுவதும் செயலாளராக இருப்பது உன் எண்ணம் இல்லை, இல்லையா? இல்லை. மிகவும் நல்லது. புத்திக் கூர்மையும், விளக்கங்களுக்கான மதிப்பும் உன்னுடைய கவனத்தில் இருக்க வேண்டும். நான் சோம்பலாக இருந்து கொண்டும், அபிமானங்களை நம்பிக் கொண்டும் வெஸ்டன் பிரபுவாக வரவில்லை.

கடும் உழைப்பினாலும், அக்கறையுடன் பணியாற்றியதாலும் நான் மரியாதையாக வென்றேன். இன்று இங்கிலாந்து நாட்டில் நான் மிகவும் புகழ்பெற்ற நடுநிலையான நீதிபதியாக இருக்கின்றேன் மற்றும் மாண்புமிகு இரண்டாம் சார்லஸ் மன்னருடைய அபிமானமுள்ள ஊழியனாக இருக்கின்றேன். அன்புள்ள ரோஜர் நான் நீ கற்றுக் கொள்வதற்கான எடுத்துக்காட்டாக இருக்கிறேன். அரைநாள் விடுமுறை கேட்பது உனக்கு ஏற்றதல்ல.

ஆனால் அது உன்னுடைய தகுதிக்குச் சரியில்லை. நான் அஞ்சுகிறேன்….. (தன் செயலாளரை நோக்கி அவர் திரும்புகின்றார். தன்னுடைய அறிவுக்கூர்மை தவறான வைக்கப்பட்டிருப்பதாகக் (தவறான நபரிடம் சொல்லப்படுவதற்காகக்) கண்டறிகின்றார். ஒரு இடைவெளிக்குப் பின் மிகவும் ஆர்வமில்லாமல்) நீ என்னுடைய சொற்பொழிவைக் கேட்காமல் இருக்கிறாய். திரு. செட்விண்ட் அவர்களே இப்படி இருக்க முடியுமா?

ரோஜர் : (அந்த வார்த்தையின் இசை நிறுத்தப்பட்டதால் சகஜ நிலைக்குக் கொண்டுவரப்படுகிறார்) என்ன, சொன்னீர்கள் எஜமானரே? ஓ…. இல்லை, ஆமாம், நிச்சயமாகக் நான் கேட்டுக் கொண்டு இருக்கிறேன்.

வெஸ்டன் : நான் எதைப் பற்றி பேசிக் கொண்டு இருந்தேன்?

ரோஜர் : உங்களைப் பற்றி ஐய்யா (திருத்திக் கொண்டு அதாவது வெற்றியை நோக்கி, தங்களின் எழுச்சி எஜமானே (இது அடிக்கடிக் கேட்கப்பட்ட கதை என்பது தெளிவாகிறது)

வெஸ்டன் : அரை நாள் விடுமுறைக்காக நீ அசாதாரணமாக வேண்டிக் கொண்டதைப் பற்றி நாம் பேசிக் கொண்டு
இருந்தோம். சென்ற மாதம் நீ ஒரே ஒரு நாள் மட்டும் விடுமுறை எடுத்திருந்தாய். உன்னுடைய இந்த புதிய கோரிக்கையை, பொருளற்ற ஓய்வை கேட்க, நான் விசாரிக்க இருந்ததால் அது உனக்கு சகஜமான சிரமம்தானே?

ரோஜர் : உங்களுக்கு ஒருவேளை இந்தப் பிற்பகலில் என்னுடைய தேவை இல்லாமல் இருந்தால், நான் விருது வழங்கும் குழுவின் எழுத்தாளரை நேரடியாகச் சந்தித்து அவன் ஏன் அந்த ஆவணத்தை அனுப்பவில்லை என்று கண்டறியலாம்.

வெஸ்டன் : (சிறிதளவு வியப்படைந்தவராக) ஓ….. ஓ நிச்சயமாக.

ரோஜர் : அது இல்லாத குறைதான் மெதுவாக வேலை நடக்கிறது. அது என்னுடைய வேலையை நிறுத்தி வைக்கிறது. பாருங்கள், இந்த மிகவும் சுவாரசியமான தருணத்தில், (ஆசையுடன் அவர் பார்வை அவர் மேஜையை நோக்கிச் செல்கின்றது)

வெஸ்டன் : அது நிச்சயமாக ஒரு வேறுபட்ட விசயம். காலநிலை நன்றாக இருந்தால் நீ திரு. கிளே வீட்டிற்கு இந்தப் பிற்பகலில் நடந்து செல்லக் கூடாது என்பதில் நான் காரணம் காணவில்லை .

உயர்ந்து வரும் ஒரு இளைஞனாக உன்னுடைய சிந்தனைகள் முக்கிய விஷயங்களில் செல்வதைக் கண்டு நான் மிகவும் விலகியுள்ளேன். புத்திக்கூர்மை, ஊக்கம், விளக்கத்தில் கவனம் இந்த மூன்றும் உனக்குத் தேவை. முறையான மனமின்றி இன்றி எந்த மனிதனும் நம்பிக்கை கொள்ள முடியாது.

(ரோஜர் தம் பணியைச் செய்யத் திரும்பப் போகிறார்) கற்றறிந்த எந்த தொழிலையும் திறம்படச் செய்வதற்கு ……. (அவர் நசுக்கப்பட்ட ஒரு காகிதத்துண்டை தன்னுடைய சட்டைப் பையில் காண்கிறார். அதை மென்மையாக வெளியே எடுக்கின்றார். விருப்பம் இல்லாமல் அதை சாதாரண தாளாக வைக்கிறார்).

விளக்கம், என் அன்புள்ள ரோஜர் விளக்கத்திற்கு கவனம் அதுதான், உயர்வின் தொடக்கம். அது….. சிறிது கஷ்டத்துடன் அந்த காகிதத்துண்டில் என்ன எழுதியிருக்கின்றது என்பதை தானே படிக்கின்றார். (சீஸரை நினைவுகொள்) தெளிவற்ற உற்சாகத்தோடு மீண்டும் படிக்கிறார்.

ஏதோ இழந்தவரைப் போல அந்தத்தாளை முன்னும் பின்னுமாகத் திருப்பிப் பார்க்கின்றார். அதன்பின் ஒரு பயங்கரமான கருத்து அவருக்குத் தோன்றுகிறது. ரோஜரை நோக்கி, இன்று என்ன தேதி? (மீண்டும் ரோஜர் தன்னுடைய பணியில் மூழ்கி இருக்கிறார். பதில் அளிக்கவில்லை ) ரோஜர்,,,,, நான் கேட்டேன் இது மாதத்தின் எந்த நாள்?

ரோஜர் : (சிரமத்துடன் இடைவெளி விட்டு இது 15வது நாள் எஜமானரே.

வெஸ்டன் : 15வது? மார் இன் 15 வது நாள் “இட்ஸ் ஆஃப் மார்ச் (மீண்டும் காகிதத்தாளை பார்த்துக் கொண்டு பயங்கரமான தாழ்ந்த குரலில்) சீஸரை நினைவுகொள் (உரத்தக்குரலில்) ஆஹா அவர்கள் என்னைக் கொல்ல நினைக்கிறார்கள்? அவர்கள் என்னை கொல்ல நினைக்கிறார்கள்? (ரோஜர் வியப்புடன் அந்த இடத்திற்கு வருகிறார்.

மக்களுக்கு நீதிபதியாக இருந்தாலே இப்படிதான். (அவருடைய பெருமை கிளர்ச்சியில் கரைந்து விடுகிறது) நீதியின் ஒரு கருவியாக இருந்தாலே இப்படித்தான். விரைவிலோ, தாமதமாகவோ, தெருக்களில் பழி தீர்த்தல் கிடக்கிறது. ஒரு நீதிபதி, நீதிபதியாக இருக்க அதிக அளவு அச்சமற்றவராக இருக்க வேண்டும். (வியப்பில் ஆழ்ந்த ரோஜரின் முகத்தில் அந்த காகிதத் துண்டை வீசுகிறார்) அந்த அளவுக்கு வெறுப்பு நிலவுகிறது.

ரோஜர் : பிரபுவே இது என்ன? இது என்ன?

வெஸ்டன் : நான் கவனத்துடன் இல்லாவிட்டால், (இது ஒரு மரணதண்டனை நிறைவேற்றும் ஆணை. நாம் எந்த வழக்குகளைப் பெற்று இருந்தோம்? தேசத்துரோக வழக்கில் கையூட்டுப் பெற நான் மறுத்துவிட்டேன். (இந்த தற்பெருமை அவருக்கு ஆறுதல் அளிக்கிறது) கடற்கொள்ளையர் இரு தரப்பினரும் என்னை வெறுக்கின்றார்கள் அல்லது அந்த பாதசாரி கொள்ளைக்காரனா.

ரோஜர் : இந்த காகிதத்தாள் ஓர் அச்சுறுத்தலா? எங்கே இருந்து இது வந்தது?

வெஸ்டன் : இது என் கோட் பையில் இருந்தது. யாரோ இதை… ஆம், இப்பொழுது நான் நினைத்துப் பார்க்கிறேன். நேற்று நான் நீதிமன்றத்தை விட்டு வரும்போது ஒரு மனிதன் என்னை உரசிக் கொண்டு போனான். அவன் குள்ளமான, தீயபார்வை கொண்ட மிகவும் அச்சமூட்டுபவன்.

ரோஜர் : இந்த காகிதத்தாள் என்ன சொல்கிறது?

வெஸ்டன் : (தன்னுடைய செயலாளரின் ஆவலைக் கவனித்த வகையில் தன்னுடைய தலைவிதியைப் பற்றிய நினைவில் மூழ்கியவராக) இது கதவின் சற்று அருகில் நடந்தது. மன்னிப்புக் கோருவதற்காக அவன் காத்திருக்கவில்லை. எனக்கு நினைவு இருக்கின்றது. நன்று. அவர்களின் எச்சரிக்கைக்காக, நான் நன்றி மட்டும் செலுத்த முடியும். என்னால் உதவி செய்ய முடியுமானால் நான் என்னுடைய காலத்திற்கு முன்னதாகவே இறந்து விடலாம்.

ஆனால், இன்று இல்லை. உடனே கீழே செல். எல்லாக் கதவுகளையும் பூட்டி விடு. தாழ் போட்டு விடு. சங்கிலி போட்டு விடு மற்றும் என் மனைவியை உடனே என்னிடம் வருமாறு சொல். உடனே. நில் வீட்டில் அறிமுகமற்றவர்கள் யாராவது இருக்கிறார்களா? வேலை ஆட்கள் அல்லது அத்தகையவர்கள்?

ரோஜர் : தோட்டக்காரன் ஜோயல் மட்டும்தான் பிரபுவே. அவன் கீழ் தளத்தில் ஜன்னல்களை சுத்தம் செய்து கொண்டு இருக்கிறான். (ஜோயல் சற்றுமுன் வெளியே போகிறான் என்று தன் தலையால் சுட்டிக் காட்டுகிறான்)

வெஸ்டன் : உடனே அவனை வெளியே அனுப்பி விடு. அவனிடம் ஒவ்வொன்றையும் விட்டுச் செல்ல சொல்லிவிடு போ. அவன் வெளியே போனவுடன் கதவைப் பூட்டி விடு. ஜன்னல்களும் மூடி இருப்பதை பார்த்துக் கொள்.

கொலைகாரன் இருப்பதாக நினைத்துக் கொண்டு…..

வெஸ்டன் : (துப்பாக்கி ஏந்தியவாறு அலமாரியை நோக்கி வெளியே வா. நான் சொல்கிறேன் வெளியே வா! (நிசப்தம்) உன் ஆயுதத்தைக் கீழே போடு. வெளியே வா. இல்லாவிடில் இப்பொழுது நான் உன்னை சுட்டு விடுவேன்.

(இன்னும் நிசப்தம் நிலவுவதால் தானாகவே அலமாரியின் கதவுக்கு அருகில் செல்கின்றார். அது காலியாக உள்ளது. நிம்மதி கிடைத்தவுடன் வெட்கப்படுகிறார். அவசரமாக துப்பாக்கியை மேஜை டிராயரில் திரும்பப் போடுகிறார்).

மகிழ்ச்சியான மற்றும் குறிக்கோளுடன் கூடிய திருமதி. வெஸ்டன் பிரவேசிக்கின்றார். ஒரு கவர்ச்சி மிக்க படைப்பு. அவர் ஒரு மிகச்சிறந்த இல்லத்தரசி என்பதை ஒரே பார்வையில் ஒருவர் அறிந்து கொள்ளலாம். அவர் எந்த அளவு புத்திசாலி என்பதையும் அவருடைய செயல்ரீதியான எளிமை, அவருடைய இனிமையான தீய எண்ணத்திற்கு பின்னால் அமைந்திருப்பதை யாரும் உறுதியாகச் சொல்ல முடியாது.

திருமதி, வெஸ்டன் : (உள்ளே வரும் போதே பின்னால் பார்த்துக் கொண்டு, தோட்டக்காரன் ஜோயல் கீழ் தளத்தில் தண்ணீர் பாத்திரங்களை விட்டுச் செல்லக் கூடாது என்று நான் விரும்புகின்றேன்! என்ன இது. ரிச்சர்ட்?

வெஸ்டன் : என் அன்புக்குரியவளே. உன் கணவனின் உயிர் மிக்க ஆபத்தில் உள்ளது.

திருமதி, வெஸ்டன் : சென்ற முறை வேட்டையாடப்பட்ட மாமிசத்துண்டை நீங்கள் சாப்பிட்டுக் கொண்டு இருக்கும் போது ஆபத்தில் இருந்தீர்கள். இந்த முறை என்ன?

வெஸ்டன் : (அவளுடைய கேலிப்பேச்சை அறியாதவராக) ஒரு கொலை!

திருமதி. வெஸ்டன் : நன்று. நன்று! நீங்கள் எப்பொழுதும் ஒரு பெரிய மனிதராக வர விரும்பினீர்கள். இப்பொழுது உங்கள் விருப்பத்தை பெற்று இருக்கிறீர்கள். ஏதோ ஒரு கொலை வழக்கு நினைத்துக் கொண்டு பேசுகிறாள்).

வெஸ்டன் : நீ என்ன கருதுகிறாய்?

திருமதி. வெஸ்டன் : அவர்கள் யாரையும் கொலை செய்யவில்லை.

வெஸ்டன் : (காகிதத்தாளை அவளுக்குக் காட்டியவாறு அதைப்படி. உன்னால் சிரிக்க முடிந்தால் பார்.

திருமதி. வெஸ்டன் : நான் சிரித்துக் கொண்டு இருக்கவில்லை. (படிக்க முயற்சித்தவாறு எவ்வளவு பயங்கரமான கிறுக்கல்.

வெஸ்டன் : ஆமாம், ஒரு மூர்க்கனின் நச்சு நிறைந்த கிறுக்கல்கள்.

திருமதி, வெஸ்டன் : (புரிந்துகொண்டவாறு “சீஸரை நினைவுகொள்“ இது ஒரு புதிரா?

வெஸ்டன் : இது ஒரு மரண அழைப்பு. இன்று என்ன நாள் என்று உனக்குத் தெரியுமா?

திருமதி, வெஸ்டன் : வியாழக்கிழமை

வெஸ்டன் : மாதத்தின் என்ன நாள்?

திருமதி. வெஸ்டன் : அநேகமாக 12. நான் யூகிக்கின்றேன்.

வெஸ்டன் : (பொருள்பட) இது பதினைந்து மார்ச்.

திருமதி, வெஸ்டன் : கடவுள் இரக்கம் காட்டுவாராக. உங்கள் அன்புச் சகோதரியின் பிறந்த நாள். நாம் அவளுக்கு தேவையான குவளைமலர்களைக் கூட பரிசாக அனுப்பவில்லை.

வெஸ்டன் : நான் முன்பே கைவிட்டு விட்டேன். பிரான்ஸிஸ். உன்னுடைய உள்ளத்தில் தீர்க்கமுடியாத வியாதி அது. மார்ச் 15 அன்று சீஸர் சட்டமன்றத்தில் கொல்லப்பட்டார்.

திருமதி, வெஸ்டன் : ஆமாம். நிச்சயமாக எனக்கு நினைவு இருக்கிறது. அவர்கள் சீஸரின் புகழுக்கு நிகராக நிற்க முடியவில்லை.

வெஸ்டன் : (நிரூபித்க் காட்டியவாறு அவர் ஒரு மாபெரும் மனிதராக இருந்தார்.

திருமதி. வெஸ்டன் : (இரக்கத்துடன்) ஆம் என் அன்புமிக்கவரே. நிச்சயமாக அவர் இருந்தார். (மீண்டும் அந்த காகிதத் துண்டைப் பார்த்தவாறு) யாரோ ஒருவர் உங்களைக் கொலை செய்ய நினைத்துக் கொண்டு இருக்கிறாரா?

வெஸ்டன் : தெள்ளத் தெளிவாக.

திருமதி. வெஸ்டன் : நீண்ட நாட்களுக்கு முன்னதாகவே யாரும் இதை செய்யவில்லை என்று ஆச்சர்யப்படுகிறேன். (அவர் கண்ணில் வியப்பு நிறைந்த பார்வை ஏற்படும் முன்) பெரும்பாலான மக்கள் நீதிபதிகளை வெறுக்க வேண்டும். நீங்கள் ஒரு கண்டிப்பான நீதிபதி என்று அவர்கள் சொல்கின்றார்கள்.

வெஸ்டன் : கண்டிப்பாக இருப்பது சட்டம்தான். நான் ஒரு நீதிபதி. அன்புள்ள பிரான்ஸிஸ், வித்தைக்காரன் இல்லை. மக்கள் கூட்டத்தை மகிழ்விக்க நான் சட்டத்தை திரித்துக் கூறவில்லை. அவர்கள் விருப்பப்படும் நாளன்று இறந்து நான் அவர்களை மகிழ்விக்க மாட்டேன்.

திருமதி. வெஸ்டன் : இல்லை, நிச்சயமாகவே இல்லை. இன்று நீங்கள் வீட்டைவிட்டு வெளியே போகமாட்டீர்கள். அழகிய லேசான விருந்து மற்றும் ஒரு டம்ளர்….

வெஸ்டன் : நான் எல்லாக் கதவுகளையும் வழியையும் அடைத்து தடைசெய்ய ரோஜர்-ஐ அனுப்பியுள்ளேன். தரைதளத்தையும் மூடுவது புத்திசாலிதனம் என்று நான் நினைக்கின்றேன். அவைகள் யாருக்காகவும், திறக்கப்படாமல் இருக்கப் பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும்.

திருமதி. வெஸ்டன் : பிரெஞ்சுக்காரர்களையும். டச்சுக்காரர்களையும் ஒரு சேர நீங்கள் எதிர்பார்த்துக் கொண்டு இருக்கிறீர்களா? இது காலை நேரம். திரு. காம்மென்ஸ்-ஸின் பையன் மளிகைப் பொருட்கள் கொண்டு வருவான். நான் எப்படி வாங்குவது)…..

வெஸ்டன் : உனக்கு, உன் கணவனின் உயிரைவிட சிறிதளவு மிளகு பெரியதா, அன்பே?

திருமதி. வெஸ்டன் : இது சிறிதளவு மிளகு அல்ல. பெருமளவு மாவு. ரொட்டி பற்றாக்குறையாகிவிட்டால், குழம்பு தண்ணீர் மாதிரி இருந்தால் நீங்கள்தான் குறை கூறுவீர்கள். (காகிகத் துண்டை அவரிடம் திரும்பக் கொடுத்து இந்த சிறிய காகிதத் துண்டு உங்களைத்தான் குறிக்கின்றது என எப்படி தெரியும்?

வெஸ்டன் : ஏனெனில் அது என் பாக்கெட்டில் இருந்தது. என் புகைக்குழாயைப் பற்ற வைக்க ஏதோ ஒன்றைப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும்போது இதை நான் கண்டேன். (பொருள்பட) அங்கே (பையில்) ஓட்டைகள் இல்லை.

திருமதி. வெஸ்டன் : ஓட்டைகள் இல்லையா. பின்னே என்ன மறுபடியும்? ரிச்சர்ட் நீங்கள் அளவுக்கு மீறி புகைக்கிறீர்கள்.

வெஸ்டன் : (அவசரமாகத் தொடர்ந்து) நேற்று என்னை உரசிக் கொண்டு போன மனிதனால் இது என் பாக்கெட்டில் நழுவவிடப்பட்டது. ஒரு கருத்த ஒல்லியான கெட்ட முகமுடைய மனிதன்.

திருமதி. வெஸ்டன் : அவன் மிகவும் தீமையானவன் என்று நான் கருதவில்லை.

வெஸ்டன் : இதைப்பற்றி உனக்கு என்ன தெரியும்! (ஒரு நாற்காலியில் சாய்ந்தவாறு நிறுத்து பிரான்ஸிஸ் நிறுத்து! இது என்னை மனம் உடையச் செய்கிறது….. (வீட்டைச் சுற்றி ஓடோடிப் பார்த்தப்பின் ரோஜர் பிரவேசிக்கிறார்).

வெஸ்டன் : ஹாய் ரோஜர்! நீ எல்லாவற்றையும் பார்த்து விட்டாயா? ஒவ்வொரு கதவும் பூட்டப்பட்டதா? ஒவ்வொரு ஜன்னலும் பூட்டப்பட்டதா? பணியாளர் எல்லாம் வெளியேறிவிட்டார்களா?

ரோஜர் : (சற்று சஞ்சலப்பட்டவனாக) எல்லா கதவுகளும், சமையலறை கதவு ஒன்றைத் தவிர. பிரபுவே!

வெஸ்டன் : (கோபத்துடன்) ஏன் சமையலறை ஒன்று மட்டும் பூட்டவில்லை?

ரோஜர் : (உளறிக்கொண்டு சமையல்காரி நினைக்கிறாள்…. அதாவது…. அவள் சொன்னாள்.

வெஸ்டன் : சரி. பேசு, அவள் என்ன சொன்னாள். சமையலறைக் கதவை நான் பூட்டச்சொன்னதைப் பற்றி அவள் என்ன நினைக்கிறாள்?

ரோஜர் : (வேகத்துடன்) தான் ஒரு மரியாதைக்குரிய பெண் என்றும் தன் வாழ்நாளில் தாழிடுவதில்லை என்றும், தன் வயதில் (தவறு செய்ய துவங்க வில்லையென்றும்) சமையலறைக் கதவு பக்கம் யார் வந்தாலும் சமாளிக்க முடியும் என்று அவள் சொன்னாள்.

வெஸ்டன் : அவளை தன் பொருட்களைக் கட்டிக் கொண்டு வீட்டைவிட்டு உடனே வெளியேறச் சொல்.

திருமதி. வெஸ்டன் : உங்கள் அபிமான உணவுகளை யார் சமைப்பது? நீங்கள் சொன்னபடி எல்லாக் கதவுகளும் மூடப்படுவதை நான் பார்க்கிறேன். எப்பொழுதும் நாம் மேல் ஜன்னல் வழியாக (ஒரு வேளை மளிகை சாமான்கள் கொண்டு வரப்பட்டால்) மளிகைச் சாமான்களை இழுக்க முடியும்.

வெஸ்டன் : (தம்மைத்தாமே கட்டுப் படுத்திக்கொண்டு ஆவல் மிகுந்த இந்த நேரத்தில் இத்தகைய கீழ்த்தரமான யோசனை ஏற்றதல்ல. பிரான்ஸிஸ். நீ மோசமானவள்.

திருமதி. வெஸ்டன் : உங்களுக்கு இது கீழ்த்தரமானதாகத் தோன்றவில்லையா? என்ன விசித்திரம்? (கதவுகளை) சுவர்களை மூடி மேற்கூரை வழியாக அனுமதிப்பது புதுமையானது என நான் நினைத்தேன். எப்படியோ! (அவள் மீண்டும் அறைக்குள் வருகிறாள். அறையின் வெவ்வேறு இடங்களிலிருந்து இரண்டு மெழுகுவர்த்தித் தாங்கிகளை எடுக்கிறாள் கதவு பக்கம் போகிறாள்).

வெஸ்டன் : இவற்றால் நீ என்ன செய்ய விரும்புகிறாய்?

திருமதி. வெஸ்டன் : தரைத்தளத்தில் இருளில் மூழ்கி கிடப்போமானால் நாம் எல்லா மெழுகுவர்த்திகளையும் சேகரிக்க
விரும்புவோம் வெளியேறுதல்).

வெஸ்டன் : பெண்களின் புத்தி தொடர்பற்ற கருதப்படாத செயல்களில் ஈடுபடுவது எனக்கு முடிவற்ற வியப்பாக தோன்றுகிறது. (தான் என்ன செய்கிறோம் என்பதைக் கவனிக்காமல் தீமாடத்தின் பக்கம் நகர்கின்றார்.

புகைக்கூண்டில் தலையை ஒட்டி வைத்து அதன் அகலத்தை பார்ப்பதைப் போல இருக்கிறார். தலையை திரும்ப எடுத்தவாறு ரோஜர் நின்று கொண்டு கவனிப்பதை அறிகிறார்) நீ உன் வேலையை மறுபடியும் தொடராமலிருக்க, எந்த காரணத்தையும் நான் காணவில்லை, ரோஜர்.

ரோஜர் : எஜமானரே, நீங்கள் ஆபத்தில் சிக்கி இருக்கும்போது, வேலை செய்வது என் அதிகாரத்துக்கு அப்பாற்பட்டது. என்னால் செய்ய முடிந்த எதுவும் இல்லையா?

வெஸ்டன் : (மிகவும் முகஸ்துதி செய்யப்பட்டவராக) முட்டாள். என் அன்பு ரோஜர், முட்டாள். எனக்கு எதுவும் நடக்கப் போவதில்லை.

ரோஜர் : ஒருவேளை நான் சென்று அதிகாரிகளை தடுத்து எச்சரிக்கிறேன்.

வெஸ்டன் : (மிகவும் வீரமாக) இல்லை , இல்லை, இல்லை. என் காலடியில் ஒரு பாதுகாவலரை வைத்து என் மீதி வாழ்க்கையை கழிக்க வேண்டுமா? உன் வேலையைத் தொடர்ந்து செய் மற்றும் ….. (அவர் கண்கள், வலதுபுறச் சுவரில் ஒரு நாற்காலியில் கிடக்கும் பார்சலைப் பார்த்து, ஒளிர்கின்றன. சுமார் 18 ஓ 10 ஒ 4 அங்குல அளவுள்ள கன செவ்வகப் பெட்டி அது. ஒரு மெல்லிய கயிற்றால் கட்டப்பட்டுள்ளது. தீவிரமாக) என்ன இது?

ரோஜர் : இன்று காலை அது உங்களுக்காக வந்தது ஐயா,

வெஸ்டன் : என்ன அது?

ரோஜர் : (தன் குரலில் லேசான துவக்கச் சந்தேகத்துடன்) எனக்குத் தெரியாது, பிரபு. இதை எடுத்துக்
கொண்டு வந்தவர் இன்று இதை பெறுவது உங்களுக்கு மிகவும் முக்கியம் என்று சொன்னார்.

வெஸ்டன் : நீ அது என்னவென்று கேட்கவில்லையா, முட்டாள்.

ரோஜர் : (பணிவுடன்) அது என்னுடைய வேலையாக எனக்குத் தோன்றவில்லை. நான் ஒரு போதும் தங்களுடைய விசயத்தைப் பற்றி கேட்பதில்லை. தங்களுக்கு இந்த பார்சலை காட்டிவிட்டேன். இது வந்த போது அங்கேயே விட்டுவிடு என்று சொன்னீர்கள்.

வெஸ்டன் : (அந்த பொருளின் மீது, அதிகரிக்கும் அசாதாரண மனநிலையுடன் எட்டிப் பார்த்தவாறு இதைக் கொண்டு வந்தவன் என்ன விதமான மனிதன்? அவன் குட்டையாக, கருப்பு நிறமாக இருந்தானா?

ரோஜர் : (அதைப்பற்றித் தெளிவாக கவனிக்காமல் இருந்ததால்) அவன் குட்டையாக இருந்தான் என நினைக்கிறேன். ஆனால் கருப்பாக இல்லை அவன் தொப்பி முகத்தை மறைத்துவிட்டது. நான் நினைக்கிறேன், அவன் மேவாய்க் கட்டையில் ஒரு மச்சம் இருந்தது. ஆனால் நான்…. இது ஒரு ……..

வெஸ்டன் : மச்சமா? (அவர் கற்பனை வேலை செய்கிறது) ஒரு மச்சம் ஆம். ஆம். அந்த மனிதனுக்கும் ஒரு மச்சம் தாடையில் வலது புறம். அவன் இங்கே நின்று இருப்பது போல் நான் பார்க்கிறேன். நாம் இதில் இருந்து உடனே விடுபட வேண்டும்.

ரோஜர் : இது ஓர் நரக கொல்லும்) இயந்திரம் என்று நினைக்கிறீர்களா அய்யா? நாம் இதை வைத்து என்ன செய்வோம்?

வெஸ்டன் : (பக்கவாட்டு ஜன்னலைச் சுட்டிக் காட்டி ஜன்னலைத் திற, நான் இதை என்னால் முடிந்த அளவுக்கு தோட்டத்தில் தூக்கி எறிகின்றேன்.

ரோஜர் : ஆனால் அது வெடித்து விடலாம், ஐயா நாம் அதை எறிந்தோமானால்.

வெஸ்டன் : நாம் எறியாவிட்டால் அது வெடித்து விடலாம், என்பது நிச்சயம். அது எவ்வளவு நேரமாக இங்கே
இருக்கிறது?

ரோஜர் : சுமார் 9 மணிக்கு அது வந்தது, அய்யா.

வெஸ்டன் : (மன வேதனையுடன்) சுமார் மூன்று மணி நேரத்துக்கு முன். ரோஜர், ஜன்னலைத் திற

ரோஜர் : இல்லை அய்யா. நீங்கள் ஜன்னலைத் திறங்கள், நான் அதைக் கையாளுகிறேன். என் உயிர் ஒன்றுமில்லை. உங்கள் உயிர் இங்கிலாந்து நாட்டுக்கு மதிப்பு மிக்கது.

வெஸ்டன் : இல்லை. ரோஜர் இல்லை. நீ இளைஞன். நான் என் வாழ்க்கையைக் கழித்து விட்டேன். உலகில் நீ இன்னும் செய்ய வேண்டிய பெரும்பணிகள் உள்ளன. நீ வாழ வேண்டும். என் வாழ்க்கையை வருங்கால சந்ததியருக்கு எழுதிவிடு.

நான் சொல்வதைச் செய். நீ மிகுந்த கவனத்துடன் கையாள நான் வாக்குறுதி தருகின்றேன். (ரோஜர் ஜன்னல் பக்கம் விரைந்து ஓடுகிறான்) இல்லை. காத்திரு. ஒரு சிறந்த யோசனை. தோட்டக்காரனின் வாளி, அது இன்னும் படிக்கட்டில்தான் உள்ளது?

ரோஜர் : ஆம். ஆம். நிச்சயமாக (அவன் அறையை விட்டுச் செல்கிறான்) ஒரு நொடியில் திரும்ப வரும் போது, சுத்தப்படுத்தும் கந்தல் துணி தொங்கிக் கொண்டிருக்கும் தண்ணீர் நிரம்பிய மரவாளியை எடுத்துக் கொண்டு வருகிறான்.

வெஸ்டன் : பின்னால் நில். (அவர் அச்சத்துடன் பார்சலை எடுக்கின்றார்) என்ன நடக்கும் என்று நமக்கு தெரியாது. (அவர் பார்சலை நீளவசமாக பாத்திரத்தில் இடுகிறார், தம்முடைய கையை முழு நீளத்திற்குப் பயன்படுத்துகிறார். தலையைப் பின்னோக்கி வைக்கிறார். கண்களின் ஓரங்களில் இருந்து பார்க்கின்றார். போதியளவு தண்ணீர் இல்லை. அதை (பார்சலை) மறைக்கும் அளவுக்கு இல்லை.

ரோஜர் : ஒரு வினாடிக்குள் நான் கொஞ்சம் தண்ணீர் கொண்டு வருகிறேன்.

வெஸ்டன் : இல்லை போகாதே. அந்த மலர்கள் (மலர்த் தொட்டியைச் சுட்டிக்காட்டுகிறார்)

ரோஜர் : நிச்சயமாக (மலர் தொட்டியில் அமைக்கப்பட்டிருந்த டாபடில்ஸ் மலர்களை இழுத்து ஆவேசமாக மேஜையின் பக்கம் எறிகின்றார். (அதிலிருந்த தண்ணீ ரை மரத்தொட்டியில் கொட்டுகிறார்) ஆ… வேலை முடிந்துவிட்டது.

வெஸ்டன் : (ரும்பிக்கை இழந்தவரா பார்சலில் இருந்து தம்முடைய கையை எடுக்கின்றார்) இப்பொழுது அது மிதக்கத் துவங்கும். அது முழுவதும் ஈரமாகிவிடும் அல்லது பயன் இல்லாமல் போகும்.

ரோஜர் : அது உள்ளே மூழ்குவதற்கு கீழே செல்வதற்கு நாம் அதன் மீது கனமான பொருளை வைக்க வேண்டும்.

வெஸ்டன் : ஆம். ஆம். ஏதாவது ஒன்றை எடுத்து வா.

வெஸ்டன் : நான் என்ன எடுப்பேன்?

வெஸ்டன் : ஏதாவது ஒன்று, கனமான தொட்டிக்குள் பொருத்தமான புத்தகங்கள். ஏதாவது ஒன்று.

ரோஜர் : (பயம் இல்லாவிட்டால் மட்டும், இவருக்கு புத்தகங்கள் மரியாதைக்குரிய பொருள்கள்) புத்தகங்களா ஐயா? ஆனால், அவைகள் மிகவும் நினைந்துவிடுமே, இல்லையா?

வெஸ்டன் : கடவுள் பெயரைச் சொல்லி அடுக்குகளில் உள்ள முதல் 6 புத்தகங்களைக் கொண்டு வா.

ரோஜர் : (புத்தகங்களை எடுத்துக்கொண்டு வருகிறார். இது உதவி செய்யாது என்று நான் கருதுகின்றேன். இத்தகைய அழகான பைண்டிங் செய்யப்பட்டவை. (மரத்தொட்டியின் மேல் இருந்த ஈரத்துணியை எடுத்து அதை தரை விரிப்பின் மீது போட்டு புத்தகங்களை (அதில் சுற்றி மூட்டையாக்கி தண்ணீரில் போடுகிறார். இதனால் இயல்பாக தண்ணீர் மேலே வழிகின்றது.

வெஸ்டன் : தன்னுடைய கைகளை வெளியே எடுத்து நிம்மதிப் பெருமூச்சுடன் பின்னோக்கி உட்காருகின்றார். நன்றாக, உண்மையாக மூழ்கிவிட்டது. (தம் நெற்றியைத் துடைக்கின்றார் ரோஜர் அருகிலுள்ள நாற்காலியில் அமர்கின்றார்) (திருமதி வெஸ்டன் ஒரு தட்டில் மதுபானமும், சில பிஸ்கட்டுகளும் வைத்துக் கொண்டு பிரவேசிக்கின்றார்)

திருமதி, வெஸ்டன் : (அவர்களின் விசித்திர (செயலைக்) தொழிலைக் கண்டு ரிச்சர்ட்! இந்த தொட்டியில் நீங்கள் என்ன வைத்திருக்கிறீர்கள்?

வெஸ்டன் : இன்று காலையில் வந்த பார்சல். இதைக் கொண்டு வந்தவன்தான் நேற்று என்னை உரசிக்கொண்டு என் பாக்கெட்டில் அந்தக் காகிதத் துண்டைப் போட்டவன். முட்டாள்கள்! நான் இதை திறந்து பார்ப்பேன் என்று எண்ணி இருந்தார்கள். (இப்பொழுது அவர் நிம்மதியாக இருக்க தொடங்குகின்றார்) ஆனால், அந்த பலருக்கு, நாம் ஒருவரே போதும்.

திருமதி. வெஸ்டன் : (மிகவும் நம்பிக்கை இழந்தவராக) நீங்கள் அழகிய புத்தம் புதிய ஒன்றை …… கெடுத்துவிட்டீர்கள்….

வெஸ்டன் : (ஆத்திரத்துடன் இடைமறித்து) பிரான்ஸிஸ் (இடி இடிப்பதைப் போல் அவள் பெயர் சொன்னதால் அவள் பேச்சு அணைக்கப்படுகிறது.) நீ சொன்ன புத்தகம் என்ன புதிய பொருள். உன்னுடைய கணவனின் உயிர் ஆபத்தில் இருக்கும் போது தரைவிரிப்பு ஒரு பொருட்டா? நீ எனக்கு அதிர்ச்சி ஊட்டுகின்றாய்.

திருமதி. வெஸ்டன் : (தரைவிரிப்பை பற்றி அவள் சொல்லவில்லை தரை விரிப்பா? (இடைவெளிக்குப் பின் நிதானமாக)
இல்லை. நிச்சயமாக இல்லை. நான் உங்கள் பாதுகாப்புக்கு எதிராக, ஆசியாவிலேயே மிக்க அழகிய எந்த ஒரு பொருளையும் எடைபோட கனவில் கூட நினைக்கவில்லை. உங்களுக்குத் தெரியும். நீங்கள் இப்படி இருப்பதை டாக்டர் ஏற்றுக் கொள்ளமாட்டார்.

வெஸ்டன் : ஒரு வேளை, வசந்தகால காலை நேரத்தில் டாக்டர் தன் கதவின் அருகே நரக எந்திரத்தை வைத்திருக்கமாட்டார்.

திருமதி. வெஸ்டன் : (நிதானத்துடன் ஜன்னலுக்கு எதிராக தொங்கிய உருவப்படத்தின் மீது தன் கண்களைச் செலுத்தினார்) எங்கள் மூத்த அத்தை சிசிலியின் உருவப்படத்தை அகற்றுவது சிறந்தது என்று நீங்கள் நினைக்கிறீர்களா?

வெஸ்டன் : கடவுள் பெயரால், ஏன்?

திருமதி. வெஸ்டன் : ஜன்னல் வழியாக சுடப்படும் போது அவள் உருவப்படம் நேர்க்கோட்டில் அமைகிறது.

வெஸ்டன் : ஜன்னல் வழியாக ஏன் யாரும் சுட வேண்டும், நான் கேட்கலாமா?

திருமதி. வெஸ்டன் : (நிதானமாக அந்த குரலை ஆட்சேபனை செய்பவராக) நான் உங்கள் உடைமைகளை பற்றி சிந்தித்துக் கொண்டு இருந்தேன். என் அன்புமிக்க ரிச்சர்ட், யாராவது ஒருவர் அந்த அய்லெக்ஸ் மரத்தில் உட்கார்ந்து கொண்டு……

வெஸ்டன் : ஓடி வந்து) பிரான்ஸிஸ்! அய்லெக்ஸ் மரத்தைப் பற்றிச் சிந்திக்க உன்னைத் தூண்டியது எது?

திருமதி. வெஸ்டன் : நான் அங்கே இருந்துதான் உங்களைச் சுட்டு இருப்பேன். அதாவது நான் உங்களை சுடப்போனால் அந்த மரத்தின் இலைகள் ஒருவரை மறைப்பதற்கு போதிய அளவு அடர்த்தியாக உள்ளன. இருப்பினும் அவர்களின் பார்வையை மறைக்க போதுமானது இல்லை.

வெஸ்டன் : அந்த ஜன்னலை விட்டு வந்து விடு.
திருமதி. வெஸ்டன் : என்ன?
வெஸ்டன் : அந்த ஜன்னலிலிருந்து தூரமாக வா.
திருமதி. வெஸ்டன் : (அவர் பக்கம் நகர்ந்து) என்னை யாரும் சுடப் போவதில்லை.
வெஸ்டன் : (அறைக்கு வெளியே ஓடி வந்து தரை தளத்திலிருந்து வரும் ரோஜரை அழைத்தவராக) ரோஜர்! ரோஜர்!

ரோஜர் : (வெகு தொலைவிலிருந்து) என் பிரபுவே?
வெஸ்டன் : தோட்டக்காரன் போய் விட்டானா?
ரோஜர் : இல்லை பிரபுவே. சமையலறை ஜன்னலுக்கு வெளியே சாப்பிட்டுக் கொண்டு இருக்கிறான்.

வெஸ்டன் : நான் சொல்லும் வரை அவனை அய்லெக்ஸ் மரத்தின் அடியில் உட்காரச் சொல்.

ரோஜர் : அய்லெக்ஸ் மரமா? சரி பிரபுவே. (வெஸ்டன் திரும்ப வந்து தன்னுடைய கைத்துப்பாக்கி வைத்திருந்த மேஜை டிராயர் பக்கம் போகின்றார்)

திருமதி, வெஸ்டன் : (அவர் கைத்துப்பாக்கியை வெளியே எடுக்கும்போது) அன்புள்ள ரிச்சர்ட், கவனமாக இருங்கள்.
அது மிகவும் ஆபத்தான ஆயுதம்.

வெஸ்டன் : அது மிகவும் ஆபத்தான ஆயுதம்.

வெஸ்டன் : (கம்பீரமாக) எனக்குத் தெரியும்

திருமதி, வெஸ்டன் : சரி, கொலைகாரனை முறியடிக்க இது ஒரு மோசமான வழி என்று நான் நினைக்கிறேன்.
வெஸ்டன் : எது?
திருமதி, வெஸ்டன் : ஒருவர் தம்மையே தாக்குவது. (டாபடில்ஸ் மலர்களின் கோப்பையை எடுத்துக் கொண்டு ரோஜர்
பிரவேசிக்கிறார்)

வெஸ்டன் : (அவர் உள்ளே வரும் போது அவரைச் சுற்றிப் பார்க்கின்றார்) ஜோயல் மரத்தின் அடியில் உட்கார
போய்விட்டானா?

ரோஜர் : ஆம், ஐயா, (மலர்க் கோப்பையை வைத்து விட்டு, பக்கவாட்டு ஜன்னலின் பக்கம் போகிறார்) நான் உங்கள் செய்தியை அவனுக்குச் சொல்லிவிட்டேன்.

வெஸ்டன் : அந்த ஜன்னலில் இருந்து விலகி நில். (ரோஜர் வியப்புடன் பார்க்க) அய்கெல்ஸ் மரத்தில் யாராவது
இருக்கலாம்.

ரோஜர் : ஆனால் அவர்கள் உங்களைச் சுடுவதற்கு முயற்சிப்பார்கள் என்று நீங்கள் நினைக்கின்றீர்களா. அத்துடன்……. (அவர் வாளியை சுட்டிக்காட்டுகிறார்)

வெஸ்டன் : யாருக்குத் தெரியும்? நீ ஒரு குற்றவாளி மனதுடன் இதைக் கையாளும் போது, நான் சொல்லும் வரையில் …. நீ தோட்டக்காரனிடம் பேசுவதற்கு கதவைத் திறந்தாயா?

ரோஜர் : இல்லை பிரபுவே. நான் ஷட்டர் வழியே பேசினேன்.

வெஸ்டன் : (கைத்துப்பாக்கியின் லாக்-கைத் தொட்டுக் கொண்டு இப்பொழுது மரத்தில் யாராவது இருக்கிறார்களா என்பதைப்பார்க்கப்போகிறோம். (ஜன்னல் பக்கம் நகர்கின்றனர், ஓரக்கண்ணால் எட்டிப்பார்க்கிறார்)

திருமதி. வெஸ்டன் : ரிச்சர்ட், அதை நீங்கள் சுடப்போனீர்களானால் தயவு செய்து நான் சொல்லும் வரையில் காத்திருங்கள். (கீழ் தளத்திலுள்ள முன் பக்க கதவிலிருந்து வேகமாக கதவு தட்டும் ஒசையால் அவள் பேசுவது இடைமறிக்கப்பட்டது. அங்கே உள்ள அனைவரும் முற்றிலும் தப்பித்துவிடும் அளவுக்கு எதிர்பாராத நிகழ்ச்சி. ரோஜர் முதலாவதாக அதிர்ச்சியில் இருந்து மீளுகின்றார்)

ரோஜர் : முன்கதவுப் பக்கம் யாரோ இருக்கிறார்கள். தெருவின் பக்கம் பார்க்க, வசதியாக பின்புறச் சுவரில் ஜன்னல் பக்கம் நகர்கின்றனர். கதவை திறக்கப் போகிறார். வெஸ்டன் பிரபு அவரைத் தடுக்கின்றார்)

வெஸ்டன் : (இன்னும் தீமாடத்தின் அருகே) அந்த ஜன்னலை திறக்காதே.

ரோஜர் : ஆனால் ஜன்னலைத் திறக்காவிட்டால் அங்கே யார் என்பதை எப்படிப் பார்க்க முடியும். வெஸ்டன் : நீ உன் தலையை அந்த ஜன்னலின் வழியே நீட்டினால், கேள்வி கேட்பதற்கு காத்து இருக்காமல்
அவர்கள் உன்னைச் சுட்டு விடுவார்கள்.

திருமதி. வெஸ்டன் : ஆனால், ரிச்சர்ட் அது முற்றிலும் குற்றமற்ற பார்வையாளராக இருக்கலாம். (கதவு தட்டப்படுவது
மீண்டும் கேட்கிறது)

ரோஜர் : நான் ஒரு நாற்காலியின் மீது நின்று கொண்டு இருந்தால்…. (அவர் ஜன்னலின் பக்கம் ஒரு நாற்காலியைக் கொண்டு வருகிறார் மற்றும் அதன் மீது நிற்கின்றார். ஆனால் முன் கதவருகில் காத்திருப்பது யார் என்பதைப் பார்ப்பதற்கு அவர் போதிய அளவு உயரமானவர் இல்லை)

வெஸ்டன் : நன்று! நன்று! அது யார் என்பதை உன்னால் சொல்ல முடியுமா?

ரோஜர் : நான் போதிய அளவு உயரமானவன் இல்லை பிரபுவே.

திருமதி. வெஸ்டன் : ஒரு ஸ்டூல் சேர்த்துக் கொள் ரோஜர். (ரோஜர் நாற்காலியின் மீது ஸ்டூல் சேர்க்கின்றார். அந்த
ஆபத்தான கட்டமைப்பில் ஏறுவதற்கு திருமதி. வெஸ்டன் உதவி செய்கின்றாள்).

திருமதி. வெஸ்டன் : இப்பொழுது நீ யாரையாவது பார்க்க முடிகின்றதா?

ரோஜர் : (பார்த்துவிட்டு, பிறகு கீழே இறங்கி வந்து) எல்லாம் நன்மைக்கே பிரபுவே. (மாடிப்படி கதவைத் திறந்து கீழே உள்ள ஒருவரை அழைக்கின்றார்) அது திருவாளர். சீஸர் (இந்தத் தகவல் ஒரு இடைவெளியால் தொடரப்படுகிறது?) அவரை நான் உள்ளே அனுமதிக்கலாமா?

வெஸ்டன் : உனக்கு யார் சொன்னது?

ரோஜர் : திரு. சீஸர், உங்களுக்கு நினைவு இருக்கிறதா, செவ்வாய்கிழமை ஹாம்ப்டனில் உங்களைச் சந்தித்தவர், பிரபு. ரோஜாச் செடிகளைப் பற்றி இன்று காலை உங்களைப் பார்க்க அவர் Mவரவேண்டி இருந்தது. நீங்கள் அதை குறிப்பு எடுத்துக் கொண்டீர்கள்.

வெஸ்டன் : (மயக்கமுற்று தன் பாக்கெட்டில் இருந்த நசுங்கிய காகிதத் துண்டை எடுத்து நான் குறிப்பு எடுத்தேனா? “சீஸரை நினைவுகொள்” இது என்னுடைய கையெழுத்தா? ஆமாம். இது என்னுடைய கையெழுத்தாகத்தான் இருக்க வேண்டும்.

திருமதி, வெஸ்டன் : (தயவுடன்) இது ஒரு மூர்க்கனின் நச்சு நிறைந்த கிறுக்கல் என்று நான் சொல்லி இருக்கக் கூடாது. ரோஜர் நீ கீழே போய் திரு. சீஸரை உள்ளே அழைத்து வருவது நல்லது. ரிச்சர்ட் கைத்துப்பாக்கியை தூரத்தில் வையுங்கள்.

உங்கள் பார்வையாளர் இதை தவறாக புரிந்துக் கொள்ளலாம். ஒரு குழந்தையிடம் பேசுவதைப்போல அவள் சந்தோஷமாகப் பேசுகிறாள். அவளிடம் வியப்பு காணப்படவில்லை. ஏனென்றால் இந்த குழப்பமான ஓசைகளும், சின்னஞ்சிறு நிகழ்வுகளுக்காக அவர் கணவர் பெரும் குழப்பத்தை ஏற்படுத்துவதும் சர்வசாதாரணம்)

வெஸ்டன் : திரு. சீஸர் (அவர் வாளியின் பக்கம் நகர்கின்றார்)

திருமதி. வெஸ்டன் : நிச்சயமாக. இத்தகைய பெயரை யாரும் எப்படி மறக்க முடியும்? இப்போ நீங்கள் என்னை மன்னித்தால்… இது என்னுடைய பரபரப்பான காலை நேரம்.

வெஸ்டன் : (கதவிற்கு வெளியே அவள் செல்வதைத் தடுத்து) பிரான்ஸிஸ் அந்த பார்சலில் என்ன இருந்தது என்று நீ நினைக்கிறாய்?

திருமதி. வெஸ்டன் : அது உங்களுடைய புதிய வெல்வட் மேலங்கி. அன்பே, நான் சொல்வதற்கு முயன்றேன். உங்களுக்கு தெரியுமா?

(திரை கீழே இறங்குகிறது. வெஸ்டன் பிரபு தண்ணீரிலிருந்து முற்றிலும் நனைந்துவிட்ட மேலங்கியை எடுக்கிறார்)

Tamilnadu State Board New Syllabus Samacheer Kalvi 12th Maths Guide Pdf Chapter 6 Applications of Vector Algebra Ex 6.6 Textbook Questions and Answers, Notes.

Tamilnadu Samacheer Kalvi 12th Maths Solutions Chapter 6 Applications of Vector Algebra Ex 6.6

Question 1.
Find a parametric form of vector equation of a plane which is at a distance of 7 units from t the origin having 3, -4, 5 as direction ratios of a normal to it.
Solution:
Let \(\overline { d }\) = \(\hat { i }\) – 4\(\hat { j }\) + 5\(\hat { k }\)
p = 7

Question 2.
Find the direction cosines of the normal to the plane 12x + 3y – 4z = 65. Also find the non-parametric form of vector equation of a plane and the length of the perpendicular to the plane from the origin.
Solution:

Length of the ⊥r from the origin = 5 units.

Question 3.
Find the vector and Cartesian equations of the plane passing through the point with position vector 2\(\hat { i }\) + 6\(\hat { j }\) + 3\(\hat { k }\) and normal to the vector \(\hat { i }\) + 3\(\hat { j }\) + 5\(\hat { k }\).
Solution:

Question 4.
A plane passes through the point (-1, 1, 2) and the normal to the plane of magnitude 3√3 makes equal acute angles with the co-ordinate axis. Find the equation of the plane.
Solution:
Magnitude = 3√2
Makes equal acute angles with co-ordinate axes l² + m² + n² = 1
cos²A + cos²A + cos²A = 1 ⇒ 3cos²A = 1
⇒ cos²A = \(\frac { 1 }{ 3 }\)
cos A = \(\frac { 1 }{ √3 }\)
\(\overline { n }\) (normal) = ±3√3(\(\frac { \hat{i} }{ √3 }\)+\(\frac { \hat{j} }{ √3 }\)+\(\frac { \hat{k} }{ √3 }\))
= ±(3\(\hat { i }\) + 3\(\hat { j }\) + 3\(\hat { k }\))
Equation of plane passing through (-1, 1, 2) normal (3, 3, 3)
⇒ 3(x + 1) + 3(y – 1) + 3(z – 2) = 0
⇒ 3x + 3 + 3y – 3 + 3z – 6 = 0
⇒ 3x + 3y + 3z – 6 = 0
⇒ x + y + z = 2
Vector equation \(\overline { r }\) (\(\hat { i }\) + \(\hat { j }\) + \(\hat { k }\)) = 2

Question 5.
Find the intercepts cut off by the plane f \(\overline { r }\) (6\(\hat { i }\) + 4\(\hat { j }\) – 3\(\hat { k }\) ) = 12 on the co-ordinate axes
Solution:

x-intercept = 2, y-intercept = 3, z-intercept = -4

Question 6.
If a plane meets the co-ordinate axes at A, B, C such that the centroid of the triangle ABC is the point (u, v, w), find the equation of the plane.
Solution:

Tamilnadu State Board New Syllabus Samacheer Kalvi 12th English Guide Pdf Supplementary Chapter 5 All Summer in a Day Text Book Back Questions and Answers, Summary, Notes.

Tamilnadu Samacheer Kalvi 12th English Solutions Supplementary Chapter 5 All Summer in a Day

12th English Guide All Summer in a Day Text Book Back Questions and Answers

Textual Questions:

Based on your understanding of the story, answer the following questions in a sentence or two: (Text Book Page No. 175)

Question a.
What do the children get ready for at the beginning of the story?
Answer:
Children get ready to have a glimpse of the Sun on the planet Venus after a passage of seven years.

Question b.
How is life on the planet Venus described?
Answer:
It had been raining for seven years; thousands upon thousands of days compounded and filled from one end to the other with rain. A thousand forests had been crushed under the rain and grown up a thousand times to be crushed again. And this is how life on the planet Venus described.

Question c.
Who is Margot? How is she different from the rest of the children?
Answer:
Margot had joined the children recently. She had spent her first five years in Ohio. She was sent to Venus by her parents. She remembered the appearance of Sun vividly. Other children had seen it only when they were 2 years old. Her knowledge of Sun made her different.

Question d.
What does Margot like the most – the sun or the rain?
Answer:
The sun is liked the most by Margot.

Question e.
What was Margot waiting for? Why did William say that it was a joke?
Answer:
Margot was waiting for the reappearance of the Sun. She believed in the prediction of the reappearance of the Sun in the 7th year. William hadn’t seen the Sun after (i.e.) for seven whole years. So, he called the possible reappearance of Sun a joke.

Question f.
Why does Margot wish to return to the earth?
Answer:
Margot wished to return to the earth because, in Venus, she was badly treated by the school children especially by William who locked her in a closet tunnel.

Question g.
Why did the children lock Margot in a closet?
Answer:
The children, like those in the novel, “Lord of the flies”, consider the logic and reasoning of Margot as stupid. Her faith in the definite appearance of the Sun is ridiculed by her classmates. She asserts that the prediction of the Sun will be true. She even describes Sun as a lemon but hot in nature. Fed up with her optimism, the children lock her up in a closet.

Question h.
Margot could recall what the sun looked like while the other children could not. Why?
Answer:
Margot could recall that the sun looked like a penny or a fire in the stove, which she had seen
five years before, whereas the other children could not see it as they were living in Venus where the rain was constant.

Question i.
How long did the Sunshine on Venus?
Answer:
The Sun shined for only one hour in Venus.

Question j.
Why did one of the girls wail?
Answer:
In the midst of their running, one of the girls wailed and held out her hand to other children, because in the center of her palm, there was a single raindrop. On seeing that she started crying.

2. Based on your understanding of the story, answer the following in three or four sentences: (Text Book Page No. 175)

Question a.
What is the significance of the particular day described in the story “All summer in a day”?
Answer:
All summer in a day is set on the planet, Venus. The description of the planet is not based on scientific evidence. The particular day described in the story is a rainy day, which has some significance because of it, the sun is not visible.

Question b.
What happens to Margot while the teacher is out of the classroom?
Answer:
Margot was gazing out of the glass window. William asked her what she was looking at. She didn’t speak. They shoved her and edged away from her. The children in the school hated Margot, the snow faced girl. They hated her for her knowledge of the Sun. She was firm that they would see the sunlight that day as per the prediction of the scientists. The boys got annoyed. They seized her roughly and took her to a closet and locked her ignoring her pitiful cries of protest.

Question c.
How did Margot describe the sun to others?
Answer:
Margot described the sun was like a penny and as a fire in the stove. She even wrote a poem about the sun as “I think the sun is a flower, That blooms for just one hour”. This is how Margot described the sun to all the children.

Question d.
How did the children react when the sun came out after seven years?
Answer:
It was the colour of flaming bronze and it was very large. And the sky around it was blazing in blue tile colour. The jungle burned with sunlight and the children released from the spell, ran out, yelling into the springtime.

Question e.
Why did William and the other children bully Margot?
Answer:
Margot was the only girl who came to the planet Venus from the earth just five years ago. She was the only one to describe the sun as she had witnessed it while she was on earth. She told the other children how the sun was like a penny or a fire in the stove. The boy, William, and the other children were unable to believe her. So they started bullying Margot and treated her badly.

Question f.
What were their feelings towards Margot at the end of the story?
Answer:
At the end of the story, they felt sorry for Margot whom they had locked up. They realized that they had done a cruel thing to her. Their faces had become solemn and pale as they were feeling guilty and moved slowly towards the closet and opened the door to let her out.

Question g.
What does the title of the story convey?
Answer:
The title of the story “All Summer in a Day” conveys human nature and group mentality. For example, it is human nature to doubt one person’s experiences when everyone else in a group. It also shows the darkness of the unenlightened mind.

3. Answer the following questions in a paragraph of about 100-150 words each: (Text Book Page No. 176)

Question a.
What is the conflict between Margot and the other children in the story, “All Summer in a day”?
Answer:
comes – refuses – to play – neglected – by children – real crime – memory – five years ago – remembered two years old – sun came – memory – being human – locked – in the closet – finally – comes out.

Margot had a vivid memory of having seen the Sun till she was five years old on the planet earth. Though she had come to Venus planet school, her heart longed for the ‘Sunny day’. Preparations were going on to send her back to earth because one day she threw tantrums refusing to take a shower. Her intended visit could cost thousands of dollars to her parents. She drew paintings of the Sun and clarified the shape of the Sun and the warmth it generated. All the other students hated her superior understanding of the Sun and her possible return to the earth. She was not their “kind”. She kept her convictions. She refused to mix with them. This was the conflict with Margot and the other children in the story.

Question b.
How do the children react to the long-awaited event in the story?
Answer:
Children – excited – anxious – arrival of sun – re pond – bullying – behaviour the children – surprised – everyone – no children – on earth – expecting -sun – first time – seven year – target – Margot – seen – recently – she – different – do not like – difference.

The children are excited and anxious about the arrival of the sun, and they respond by bullying the girl who has seen it more recently than the children. The behavior of the children in this story surprised everyone and no children on earth would ever act in this way. The children get anxious when they are expecting something. They were really excited when the sun was coming out for the first time in seven years.

In addition to their excitement, the children target Margot. Margot has seen the sun recently because she came from Earth more than other children. She is different, and the other children do not like her different. That is why they lock Margot in the closet during the time the sun comes out. Though Margot is one of the most anxious to see the sun, She really misses it. Thus the children reacted to the long-awaited event in the story “All Summer in a Day”.

Question c.
The sun brought about a positive change in the attitude of the children. Illustrate the statement.
Answer:
Indeed – sun – brought – positive changes – attitude – conflict – Margot – other children – nine years old – came – Venus – remembering – earthly life – sun – appear – once – seven years – Venus – children – play – except Margot – William – locked – Margot – vain – stopped – sun – came out – flaming bronze – realize – bullying – sun – brought – positive change – in attitude.

Indeed, the sun brought about a positive change in the attitude of the children. In the beginning of the story, there was a lot of conflict between Margot and the other children. Because Margot was a nine years old girl who came to the planet of constant rain from the Earth five years ago. So, the girl was naturally remembering her earthly life, especially about the sun which was not visible on the planet Venus.

The sun would appear only once every seven years on the planet Venus. On that day, all the children were playing in the school except Margot, who was neglected by the other children because of her remembrance of the sun. One of the children, named William treated Margot very badly and locked her in a closet tunnel.

When the rain stopped, the sun came out and it was the colour of flaming bronze and the jungle burned with the sunlight as the children released from their spell, rushed out and yelling into the springtime. After seeing the sun only, the children realized how Margot’s testimony was true and changed their attitude of bullying Margot. Thus the sun brought about a positive change in the attitude of the children.

Question d.
Did the children regret having locked Margot in a closet? Answer citing relevantly from the story.
Answer:
William – locks – Margot – closet – he – doesn’t – want – her – to see – sun – problem – other children – jealous – Margot – seen – sun – appearance – brings out – worst – excited – she – remembers sun – children cannot – India – she – does not – play – no friends – make – joke – cruel – closet – seem pale – solemn.

William locks Margot in the closet because the sun is coming out and he doesn’t want her to see it. The problem between Margot and the other children is that she is from the earth and they have lived on Venus for all their lives. They are jealous of Margot because she has seen the sun and they do not remember the last time it came out. Margot also does not relate well to any of the children from Venus.

The appearance of the sun brings out the worst in the children. But they are very excited as it comes out once in every seven years. Margot has been on Venus for only five years. She remembers the sun, but the children can not understand the idea. They have turned to bully to deal with the situation. She does not play their games and has not made friends.

The children do not really think about what they are doing when they put Margot in the closet. They make it a “joke” even though it is cruel. When the sun comes out, the children simply forget about her locking in the closet out of their excitement. But at the end of the story, the children seem to be pale and solemn towards Margot’s locking in a closet.

Paragraph:

Question 3a.
What is the conflict between Margot and the other children in the story, ”All Summer in a day”?

Introduction:
Ray Bradbury’s short story “All summer in a day” is a work of science fiction set in an elementary school on the planet Venus. Unfortunately, rain is constant on Venus. However, for one day, once in every seven years, the rain stopped and the sun is briefly visible.

Children on the Venus:
When the story opens, the sun should be visible according to the confident predictions of scientists. Most of the children who are nine years old have never seen the sun in school. They are too young to remember when it appeared seven years before.

Margot in Venus:
They have grown up in a gloomy, sunless world. However, one of them a girl named Margot has arrived from earth recently and she recalled how the sun appeared when she was there on earth. She remembered its beauty and its warmth, and she missed it now on Venus. She tries to describe its appearance to others and she even writes poems about it.

Jealous of other children:
The other children didn’t believe her story and they seem jealous and angry. When she claims that she has actually seen the sun. They consider her aloof because she focussed on memories of the summer and the sun. She has even come to detest the running water of the school showers.

So, the other children see Margot as different from themselves and they especially hate her and didn’t allow her with their playing and one day they looked her in a closed tunnel. One boy name William in particular seems to be very hostile towards Margot. He treats her with contempt and even threatens her physically and thereby provoking the teacher’s strong disapproval.

The arrival of the sun:
One day, on Venus, the sun is supposed to be visible. Due to her lock up in the tunnel, she is not able to see the sun.

Conclusion:
When the sun vanished and the rain starts, they thought of Margot. They felt that they have done something wrong to Margot. They release her at last. many things about the sun. So the children are jealous of her. They push Margot into a closet and lock her inside when the sun comes out, they happily play with the sunlight. When the sun vanishes, they thought of Margot. They release her and feel sorry for their action.

4. Based on your understanding of the story, complete the story map: (Text Book Page No. 176)

Middle:
In the middle of the story the boy, William, and other children started to bullying Margot

Beginning:
At the beginning of the story, everyone is expecting the sun to arrive as they are living on Venus, a planet of Constant.

End:
At the end of the story, all the children looked at each other and their faces were pale and solemn. They seem to be very pathetic towards Margot.

Title :
All Summer in a Day

Author:
Ray Bradbury

Setting:
The story is set on the planet, Venus. Where readers are told that the sun would appear for only two hours every seven years.

Character:
Margot Children William Teacher

Find out and encircle the following words in the word grid: (The words have been placed horizontally, vertically, diagonally, and even back to front) (Text Book Page No. 176)

Answer:

Now read the sentences below. Complete them appropriately with the words you identified from the grid: (Text Book Page No. 177)

Question 1.
The scientists___________ that the Sun would come out on Venus that day after seven years.
Answer:
predicted

Question 2.
The children are getting ready for the _________event.
Answer:
anticipated

Question 3.
The children ________Margot as she _____the Sun.
Answer:
discriminated

Question 4.
William and other children have bullied her and _______her in a closet.
Answer:
children

Question 5.
When the Sun comes out, the children _________the sun.
Answer:
feel

Question 6.
The Sun _______behind a stir of mist. Again it started raining on Venus.
Answer:
faded

Question 7.
The children are ________ of Margot and ________the door and let her out.
Answer:
reminded, unlock

ஆசிரியரைப் பற்றி:

ரே டக்ளஸ் ப்ரேட்பரி (Ray Douglas Bradbury) (ஆகஸ்ட் 22, 1920 – ஜீன் 5, 2012) ஒரு அமெரிக்க ஆசிரியரும் (American author), திரைக்கதை எழுத்தாளரும் (screen writer) ஆவார். இவர் புதிர் (fantasy), அறிவியல் கதைகள் (science fiction), திகில் கதைகள் (horror), புதினம் (fiction) ஆகியவற்றை உள்ளடக்கிய பல பிரிவுகளில் பணியாற்றி இருக்கிறார். அறிவியல் புதினங்கள் வளர்ச்சியில் இவரின் பங்கு இன்றியமையாதது.

இவர் மனித மாண்புகளுக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து தன் படைப்புகளை உருவாக்கி இருக்கிறார். இவரின் படைப்புகளில் Similes, Metaphor, Personification ஆகியவை பயன்படுத்தப்பட்டு இருக்கும். ஏப்ரல் 16, 2007 ல் இவரின் படைப்புகளுக்கு Pulitzer விருது வழங்கப்பட்டது. Moby Dick மற்றும் It came from Outer Space போன்றவை இவரின் படைப்புகள் ஆகும். இவரின் படைப்புகள் படங்களாகவும், நகைச்சுவை நூல்களிலும், தொலைகாட்சிகளிலும் இடம் பெற்றுள்ளது.

கதைச் சுருக்கம்:

இந்த அறிவியல் கற்பனைக்கதை வெள்ளி கிரகத்தின் (Venus) வாழ்க்கையைப் பற்றியது. சூரியனை பார்க்க குழந்தைகள் மிக ஆர்வத்துடன் உள்ளனர். ஏழு ஆண்டுகளாக இடைவிடாமல் மழை பெய்து கொண்டே வருகிறது. குழந்தைகள் சூரியனைப் பற்றி படித்துக் கொண்டு இருக்கிறார்கள். அவர்களுக்கு 9 வயது. அவர்கள் இரண்டு வயதாய் இருக்கும்போது சூரியனை பார்த்திருக்கிறார்கள்.

அதாவது சூரியன் 7 ஆண்டுகளுக்கு ஒரு முறைதான் உதிக்கிறது. நீண்ட நாட்களாக காத்திருந்த சூரியன் இப்போது வெளிப்படுகிறது. குழந்தைகள் ஒரு நாள் காலத்தை ரசித்து மகிழ்கிறார்கள். மீண்டும் மழைத் தொடங்குகிறது. அவர்கள் தரைக்கு கீழே உள்ள கூடாரத்திற்கு செல்கிறார்கள். இக்கதையை வாசித்து முழுமையாய் தெரிந்து கொள்வோம்.

சூரியன் இல்லாத ஒரு நாளை நீங்கள் கற்பனை செய்து பார்க்க முடியுமா? இங்கே ஓர் அறிவியல் கற்பனைக்கதை உள்ளது. இது காலத்தில் நடக்காத ஒரு கதையாக மற்ற கிரகமான வெள்ளி (Venus) கிரகத்தில் வாழ்க்கை நடத்தும் மையக்கருத்தை வைத்து எழுதப்பட்டுள்ளது.

All Summer in a Day Summary in Tamil

“தயாரா?”
“தயாரா!”
இப்பொழுது?
“சீக்கிரமாக”.

“விஞ்ஞானிகளுக்கு (scientists) நிஜமாகவே!! தெரியுமா? இன்று, அது நடக்கும் என்று, நடக்குமா, நடக்காதா?” குழந்தைகள் பல ரோஜாக்களை போல, பல கிளைகள் (weeds) ஒன்றோடு ஒன்று சேர்ந்திருப்பது (intermixed) போல. மறைந்து இருந்த சூரியனை காண ஒன்றாக சேர்ந்து கூர்ந்து பார்த்து கொண்டிருந்தனர்.

மழை பெய்தது.

இல்லை. அவர்கள் தள்ளி போய்விட்டார்கள் என உணர்ந்தாள். ஏனெனில் அவள் அவர்களோடு எந்த விளையாட்டும் ஒளி எழுப்பக்கூடிய நகரத்தில் (echoing turrets) விளையாடுவதில்லை, அவர்கள் அவளை தொட்டுவிட்டு ஓடினால், அவர்களை பின் தொடராமல் முழித்துக்கொண்டு நிற்பாள். வகுப்பில் மகிழ்ச்சியான மற்றும் வாழ்க்கையை உணர்த்தும் விளையாட்டுகளைப் பற்றி பாட்டு பாடும் போது அவளுடைய உதடுகள் கொஞ்சம் கூட நகரவில்லை.

அவர்கள் சூரியன் மற்றும் கோடையை பற்றி பாடும் போது மட்டும் அவளுடைய உதடுகள் நகர்ந்தவாறு அந்த ஈரமான ஜன்னலை பார்த்து கொண்டிருப்பாள். அதற்கு பின், எல்லாவற்றையும் விட மிகப்பெரிய விசயம். ஐந்து வருடத்திற்கு முன்னால்தான் பூமியில் இருந்து வீனஸ் கோளுக்கு அவள் வந்திருந்தாள், அவள் ஓகியோவில் இருக்கும் போது அவளுக்கு நான்கு வயது, அங்கே இருந்த சூரியன், சூரியன் இருந்த விதம் மற்றும் வானம் இவைகளை நினைத்துப்பார்த்தாள்.

மேலும் அவர்கள், வாழ்க்கை முழுவதும் அவர்கள் வீனஸில் தான் இருந்திருக்கிறார்கள். அந்த கடைசி சூரியன் வந்த போது அவர்களுக்கு இரண்டு வயது தான் இருந்திருக்கும் மற்றும் அதனுடைய நிறத்தையும் மற்றும் சூட்டையும் அதனுடைய வடிவத்தையும் மறந்திருப்பார்கள் தான்.

ஆனால் மார்காட்க்கு நினைவில் இருந்தது. தன் “அது பென்னி வடிவத்தில் இருந்தது,” கண்ணை மூடிக்கொண்டு ஒருநாள் அவள் சொன்னாள்.

“இல்லை, அது இல்லை!” என்று குழந்தைகள் கத்தினார்கள். “அது அடுப்பில் இருந்து வரும் நெருப்பு மாதிரி இருந்தது” என்று அவள் சொன்னாள்.

“நீ பொய் சொல்கிறாய், உனக்கு ஞாபகமில்லை!” என்று குழந்தைகள் உரக்க சொன்னார்கள்.

ஆனால், அவளுக்கு ஞாபகம் இருந்தது மற்றும் அவர்களை விட்டு தனியாக நின்று கொண்டு சடசடவென அடித்து கொண்டிருக்கும் ஜன்னலைப் பார்த்தாள். ஒருமுறை, ஒரு மாதத்திற்கு முன், அவளுடைய கைகளால் அவளுடைய காது மற்றும் தலையை மூடிக்கொண்டு, பள்ளி கூடத்தில் மழையில் நனைய மறுத்துவிட்டாள். மேலும் தண்ணீர் தன் தலையில் பட வேண்டாம் என்று கத்தினாள். அதற்கு பிறகு, மங்கலாக அதை உணர்ந்து கொண்டாள், அவள் வித்தியாசமாக மற்றவர்களுக்குத் தெரிந்தாள்.

ஆகவே அவர்கள் அவளை விலகி இருந்தனர். அடுத்த வருடம், அவளுடைய அப்பாவும், அம்மாவும் அவளை பூமிக்கு கூட்டிச் சென்றுவிடுவார்கள் என பேசிக் கொண்டனர். இதை செய்வதற்கு அவளுடைய குடும்பத்திற்கு ஆயிரம் டாலர் இழப்பு ஏற்படும். அவளுக்கு இது முக்கியமாக தெரிந்தது. இதனால் தான் அந்த குழந்தைகள் பெரிய மற்றும் சின்ன வடிவமாக இருந்தாலும் அவளை வெறுத்தனர். அவளுடைய பனிப்போன்ற வெளிரிய முகம், அவளது மௌனம், அவளுடைய மெல்லிய தோற்றம் மற்றும் அவளுடைய சாத்தியமான எதிர்காலம் இவைகளை வெறுத்தனர்.

“தள்ளிப்போ!” அந்த பையன் மீண்டுமாக அவளை தள்ளினான். “எதற்காக நீ காத்து கொண்டிருக்கிறாய்? ”

பின்னர், முதல் முறையாக, அவள் திரும்பி அவனைப் பார்த்தாள் மற்றும் அவள் எதற்காக காத்து கொண்டிருந்தாள் என்பது அவளது கண்ணில் தெரிந்தது.

“நன்று, இங்கே நீ காத்திருக்க கூடாது!” என்று அந்த பையன் காட்டுமிராண்டித்தனமாக (savagely) கத்தினான்.
“உன்னால் எதுவும் பார்க்க முடியாது!” அவளுடைய உதடுகள் நகர்ந்தது.

“ஒன்றுமில்லை ,” அவன் கத்தினான். “இது எல்லாம் ஒரு நகைச்சுவை தான், ஆமா தானே?” என்று மற்ற குழந்தைகள் பக்கம் திரும்பினான்.

இன்று எதுவும் நடக்கவில்லை, இல்லையா? எல்லோரும் அவனைப் பார்த்து முழித்தனர். பின்னர் புரிந்து கொண்டு சிரித்தபடியே தலையை அசைத்தனர்.

“ஒன்றுமில்லை, ஒன்றுமில்லை!”

“ஓ! ஆனால்,’” மார்காட் முணுமுணுத்தாள் (whispered), அவளது கண்கள் உதவியற்றது போல் இருந்தது. ஆனால் விஞ்ஞானிகள் கணித்து (Predict) எதிர் நோக்கி இருக்கிறார்கள் என்று, அவர்கள் சொன்னார்கள், அவர்களுக்கு தெரியும், அந்த சூரியன்…..

“எல்லாம் ஒரு நகைச்சுவைத்தான்!” என்று சொல்லிக்கொண்டு அந்த பையன், அவளை பிடித்தான். “நாம் எல்லோரும் ஆசிரியர் வருவதற்கு முன் இவளை கழிப்பிடத்தில் (closet) அடைத்துவிடலாம்!” என்றான்.

பின்னால் விழுவதுபோல், “வேண்டாம்”, என்றாள் மார்கோட். அவர்கள் அவளை இழுத்தார்கள் (surged), அவளை தாங்கி பிடித்து கொண்டார்கள், முதலில் எச்சரித்தாள், பின் கெஞ்சினாள், மறுபடியும் அழுதாள். சுரங்கத்திற்குள் வந்தவுடன், அங்கிருந்த ஒரு அறையின் கழிப்பிடத்தில், அங்கே அவளை சடாரென தள்ளி கதவு மூடிவிட்டனர்.

அந்த கதவை அவள் தட்டும் போது ஆடுவதையும் மற்றும் அதன் மீது அவள் மோதுவதையும் அவர்கள் நின்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். அவள் மெல்ல அழுவதை அவர்கள் கேட்டனர். பின்பு, சிரித்து கொண்டு, அவர்கள் திரும்பி சென்று மறுபடியும் அரங்கத்திற்கு வந்தனர், ஆசிரியரும் வந்து சேர்ந்தார்.

“குழந்தைகளே! தயாரா?”, ஆசிரியர் தன் கடிகாரத்தைப் பார்த்தார்.

“ஆமாம்!” என்றனர் அனைவரும்.
“நாம் அனைவரும் இங்கே இருக்கிறோமா?”
“ஆம்”
மழை இன்னும் மெதுவாக பெய்து கொண்டிருந்தது.
அந்த பெரிய கதவருகே அவர்கள் கூடினார்கள். மழை நின்றது.

ஒரு படத்தின் நடுவே முதலில் அதிக சத்தத்தோடு வரும் பனிச்சரிவு, சூறாவளி, புயல், எரிமலை வெடித்து சிதறுதல் ஆகியவை, பின்னர் ஒலி இயந்திரத்தில் ஏற்பட்ட கோளாறால் அதுனுடைய ஓசையில் ஏதோ சில தவறுகள் நடந்துவிட்டது போலும் பின் இரண்டாவதாக அனைத்து ஓசைகளையும், வெடிப்புகளையும், எதிரொலிப்புகளையும் (repercussions) மற்றும் இடிகளையும் அந்த ப்ரொஜக்டரில் இருந்து வெளியே எடுத்து, அதற்குரிய இடத்தில் வைத்து பார்த்தால் அது அழகான, அசையாத நடுங்காத ஒரு வெப்ப மண்டலக்காட்டைப் போல் இருந்தது.

அந்த பூமி தரையானது அப்படியே நின்றது. அங்கே அமைதியான மிகப்பரந்து காணப்பட்டது. அது நம்முடைய காதில் துணியை வைத்து அடைத்தது போலும் அல்லது கேட்டல் திறனை இழந்தது போலும் நம்ப முடியாதவாறு இருந்தது. அந்த குழந்தைகள் காதில் தன் கையை வைத்து அடைத்து கொண்டனர். அவர்கள் சற்று விலகி நின்றார்கள். கதவு திறக்கப்பட்டதும் மற்றும் அந்த அமைதியின் மனம், காத்து கொண்டிருந்த உலகத்திற்கு வந்தது.

சூரியன் வெளியே வந்தது. அதனுடைய் நிறம் வெண்கலம் எரிவது போன்றும் மற்றும் அது மிக பெரியதாக இருந்தது. மேலும் சுற்றி இருந்த வானமானது ஊதா நிற ஓட்டினால் ஒளிவீசிக் கொண்டிருந்தது. மேலும் குழுந்தைகள் போல காடுகள் எங்கும் பரவி இருந்தது, அவர்கள் அந்த தருணத்தில் வெளியே வந்து கத்திக்கொண்டு அந்த வசந்த காலத்தை நோக்கி ஓடினர்.

“இப்பொழுது, அதிக தொலைவிற்கு செல்ல வேண்டாம்,” என்று ஆசிரியர் அவர்களை கூப்பிட்டார். உங்களுக்கு தெரியும், உங்களுக்கு இன்னும் இரண்டு மணி நேரம் தான் இருக்கிறது. உங்களை நான் தேடிப்பிடிக்க வேண்டாம் என நினைக்கிறேன்.
ஆனால் அவர்கள் சூடான இரும்பினால் கன்னத்தை சுட்டது போல, சூரியனின் வெப்பத்தை உணர்ந்து கொண்டு, தங்களுடைய முகத்தை வானத்தைப் பார்த்து திரும்பிக் கொண்டு ஓடிக் கொண்டிருந்தனர், தங்களுடைய உடம்பில் சூரிய ஒளி படுவதற்கு தங்களுடைய சட்டையை கழட்டினர்.

“ஓ! இது சூரிய விளக்கைவிட (sun lamps) அருமையாக இருக்கிறது, அப்படித்தானே?”
“இன்னும், இன்னும் அருமையாக!” அவர்கள் ஓடுவதை நிறுத்திவிட்டு வீனசை (venus) சுற்றிருந்த காட்டில் நின்று கொண்டிருந்தனர், அது வளருவதை ஒருபோதும் நிறுத்துவதில்லை, நீங்கள் எப்போதும் பார்த்த மாதிரியே இருந்தது.

அது ஆக்டோபஸின்வலை மாதிரியும், நமது கைகளை போல் வளர்ந்து நிற்கும் களைகளை போலவும், நிலையற்ற, சிறிய வசந்த காலத்தில் பூத்திருந்தது. இந்த காடானது, பல வருடங்களர்க சூரிய ஒளி படாததால் அதனுடைய நிறம் சாம்பல் போலவும், வெண்ணை நிறத்திலும் மற்றும் கற்கள் போலவும் மற்றும் நிலாவின் நிறத்திலும் காட்சி அளித்தது.

அந்த குழந்தைகள் மெத்தைப் போல் இருக்கும் காட்டு தரையில் (jungle mattress) சிரித்துக்கொண்டு, படுத்துக் கிடந்தும் அவர்களுக்கு கீழே கேட்கும் பெருமூச்சையும் உயிரோடு கீச்சிட்டு கொண்டிருக்கும் சத்தத்தையும் கேட்டுக் கொண்டிருந்தனர்.

அவர்கள் மரங்களுக்கு நடுவே ஓடினர், அவர்கள் வழுக்கி கீழே விழுந்தனர், அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் தள்ளிவிட்டனர், அவர்கள் கண்ணாமூச்சி (hide and seek) விளையாடினர் ஆனால் கண்ணீ ர் முகத்தில் வழிந்தோடும் வரை அனைவரும் சூரியனை ஓரக்கண்ணால் பார்த்து கொண்டே சென்றனர், அவர்கள் தங்களுடைய கைகளை மஞ்சளாகவும் மற்றும் ஊதா நிறத்திலும் காட்சி அளிக்கும் வானத்தை பார்த்து உயர்த்தினர் மற்றும் சுத்தமான காற்றை சுவாசித்தனர். நிரம்பி இருக்கக்கூடிய கடலில் எந்த சத்தமும், அசைவும் நிறுத்தினால் வரும்

ஓசைக் கேட்டனர். அவர்கள் அங்கிருந்த வாசனை மற்றும் அனைத்தையும் பார்த்தனர். பின்பு, கொடூரமாக குகையில் இருந்து தப்பியோடிய விலங்குகள் போல, அவர்கள் வட்டமாக சத்தமிட்டு கொண்டே ஓடினர். அவர்கள் ஓட்டத்தை நிறுத்தாமல் ஒரு மணி நேரம் ஓடினர்.

அதற்கு பின் அவர்கள் ஓடிக் கொண்டிருந்த வேளையில் அதில் ஒரு குழந்தை கூச்சலிட்டாள் (wailed).
அனைவரும் ஓடுவதை நிறுத்தினர்.
வெட்ட வெளியில் ஓடிக் கொண்டிருந்த அந்த குழந்தை, தன்னுடைய கையை நீட்டினாள்.
“ஓ! இங்கே பாருங்கள், பாருங்கள்,” நடுங்கி கொண்டே அவள் சொன்னாள்.
அவளுடைய திறந்திருந்த உள்ளங்கையை பார்க்க அவர்கள் மெதுவாக வந்தனர்.

அதனுடைய மத்தியில், கிண்ணம் போன்ற பெரிய மழைத்துளி ஒன்று இருந்தது, அதை பார்த்தவுடன் அவள் அழ தொடங்கினாள். அவர்கள் சூரியனை அமைதியாய் பார்த்தனர்.
“ஓஓ”

ஒரு சில குளிர்ந்த நீர்த்துளிகள் அவர்களுடைய மூக்கின் மீதும், கன்னங்கள் மீதும், உதடுகளிலும் விழுந்தன. சூரியன் அந்த மூடுபனிகளுக்கு (stir of mist) பின்னால் மறைந்தது (faded). ஒரு குளிர்ந்த காற்று அவர்களை சுற்றி வீசியது. அவர்கள் அந்த அரங்க வீட்டை நோக்கி நடக்க தொடங்கினர், கைகளை இருபுறமும் வைத்துக் கொண்டு , அவர்களின் புன்னகையை மறந்து, வீட்டை நோக்கி திரும்பி நடக்க ஆரம்பித்தனர். அந்த இடிமுழக்கம் (thunder) அவர்களை திடுக்கிடச் செய்ததால், ஒரு புதிய சூறாவளிக்கு முன் பாய்ந்து ஓடும் இலைகளைப் போல், அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் விழுந்து ஓடினார்கள்.

பத்து மைல், ஐந்து மைல், ஒரு மைல், அரை மைலுக்கு தள்ளி மின்னல் (lightening) வேகமாக அடித்தது. ஒரு நொடியில் வானம் நள்ளிரவு மாதிரி இருட்டாக மாறியது.

அவர்கள் அந்த சுரங்க வீட்டின் வாசல் முன் மழை இன்னும் வேகமாக வரும் வரை காத்திருந்தனர். பின் அவர்கள் கதவை மூடிக்கொண்டு, தொடர்ந்து எல்லா இடங்களிலும் அதிகமாக பனிகட்டிகள் விழும் சத்தத்தை கேட்டனர்.

“இன்னும் ஏழு வருடங்கள் ஆகுமா?”
“ஆமாம் ஏழு வருடம்.”
பின்பு அவர்களில் ஒருவன் மெல்ல கத்தினான் (cry).
“மார்கோட்”
“என்ன ?”
“அவள் இன்னும் நாம் அடைத்து வைத்த கழிப்பறையில் தான் இருக்கிறாள்.”
“மார்கோட்”

அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் பார்த்து கொண்டனர், பின்னர் புறப்பட்டு சென்றனர்.அவர்கள் இப்பொழுது மழை பெய்து கொண்டிருக்கும் உலகத்தை பார்த்தனர். அவர்கள் ஒருவருக்கொருவரும் பார்ப்பதை (dances) காணமுடியவில்லை. அவர்களுடைய முகம் வெளிர் (solemn) நிறத்திலும் இருந்தது. அவர்கள் தங்களுடைய கைகள் மற்றும் கால்களை பார்த்தனர். அவர்களின் முகம் தாழ்ந்து இருந்தது.

“மார்கோட்”
ஒரு பெண் சொன்னாள் “நன்று” யாரும் நகரவில்லை .
“செல்லுங்கள்,” என ஒரு பெண் முணுமுணுத்தாள். அவர்கள் அந்த குளிர்ந்த மழையின் சத்தத்தில் மெதுவாக அந்த அறையில் நடந்து சென்றனர். புயல் மற்றும் இடி, மின்னும் அறையின் வாசல் வழியாக அந்த அறைக்கு சென்றனர், மின்னல் பயங்கரமாகவும் மற்றும் ஊதா நிறத்தில் மின்னியது. அவர்கள் அந்த கழிப்பறையின் கதவு அருகே மெல்ல நடந்து சென்று நின்று கொண்டனர்.
அந்த கழிப்பறையின் கதவிற்கு பின்னால் அமைதியாக இருந்தது.
அவர்கள், மிகவும் மெதுவாக அந்த கதவை மார்காட்டை வெளியே விட்டனர்.

Tamilnadu State Board New Syllabus Samacheer Kalvi 12th Maths Guide Pdf Chapter 6 Applications of Vector Algebra Ex 6.5 Textbook Questions and Answers, Notes.

Tamilnadu Samacheer Kalvi 12th Maths Solutions Chapter 6 Applications of Vector Algebra Ex 6.5

Question 1.
Find the parametric form of vector equation and Cartesian equations of straight line passing through (5, 2, 8) and is perpendicular to the straight lines
\(\overline { r }\) = (\(\hat { i }\) + \(\hat { j }\) – \(\hat { k }\)) + s(2\(\hat { i }\) – 2\(\hat { j }\) + \(\hat { k }\)) and
\(\overline { r }\) = (2\(\hat { i }\) – \(\hat { j }\) – 3\(\hat { k }\)) + t(\(\hat { i }\) + 2\(\hat { j }\) + 2\(\hat { k }\)).
Solution:
Given points (5, 2, 8)

2\(\hat { i }\) + \(\hat { j }\) + 3\(\hat { k }\) is a vector perpendicular to both the given straight lines it passes through (5, 2, 8)
The equation is \(\overline { r }\) = (5\(\hat { i }\) + 2\(\hat { j }\) + 8\(\hat { k }\)) + t(2\(\hat { i }\) + \(\hat { j }\) – 2\(\hat { k }\))
Cartesian form = \(\frac { x-5 }{ 2 }\) = \(\frac { y-2 }{ 1 }\) = \(\frac { z-8 }{ -2 }\)

Question 2.
Show that the lines
\(\overline { r }\) = (6\(\hat { i }\) + \(\hat { j }\) + 2\(\hat { k }\)) + s(\(\hat { i }\) + 2\(\hat { j }\) – 3\(\hat { k }\)) and
\(\overline { r }\) = (3\(\hat { i }\) + 2\(\hat { j }\) – 2\(\hat { k }\)) + t(2\(\hat { i }\) + 4\(\hat { j }\) – 5\(\hat { k }\)) are skew lines and hence find the shortest distance between them.
Solution:

\(\overline { b }\) is not a scalar multiple of \(\overline { d }\)
∴ They are not parallel.
∴ The given lines are skew lines.

Question 3.
If the two lines \(\frac { x-1 }{ 2 }\) = \(\frac { y+1 }{ 3 }\) = \(\frac { z-1 }{ 4 }\) and \(\frac { x-3 }{ 1 }\) = \(\frac { y-m }{ 2 }\) = z intersect at a point, find the value of m.
Solution:
(x₁, y₁, z₁) = (1, -1, 1), (x₂, y₂, z₂) = (3, m, 0)
(₁, ₂, b₃) = (2, 3, 4), (d₁, d₂, d₃) = (1, 2, 1).

2(3 – 8) – (m + 1) (2 – 4) – 1(4 – 3) = 0
-10 – (m + 1) (-2) – 1(1) = 0
-10 + 2m + 2 – 1 = 0
2m – 9 = 0
2m = 9
m = \(\frac { 9 }{ 2 }\)

Question 4.
Show that the lines \(\frac { x-3 }{ 3 }\) = \(\frac { y-3 }{ -1 }\), z – 1 = 0 and \(\frac { x-6 }{ 2 }\) = \(\frac { z-1 }{ 3 }\), y – 2 = 0 intersect. Also find the point of intersection.
Solution:

(2s + 6, 2, 3s + 1) ……… (2)
(1) = (2)
((3t + 3), -t + 3, 1) = (2s + 6, 2, 3s + 1)
Compare on both sides
-t + 3 = 2; 3s + 1 = 1
t = 3 – 2; 3s = 0
t = 1; s = 0
(1) ⇒ Point of intersect (6, 2, 1)

Question 5.
Show that the straight lines x + 1 = 2y = -12z and x = y + 2 = 6z – 6 are skew and hence find the shortest distance between them.
Solution:
Given x + 1 = 2y = -12z

\(\overline { b }\) is not a scalar multiple of \(\overline { d }\). So, the two vectors are not parallel.
∴ The given lines are skew lines.

Question 6.
Find the parametric form of vector equation of the straight line passing through (-1, 2, 1) and parallel to the straight line
\(\overline { r }\) = (2\(\hat { i }\) + 3\(\hat { j }\) – \(\hat { k }\)) + t(\(\hat { i }\) – 2\(\hat { j }\) + \(\hat { k }\)) and hence find the shortest distance between the lines.
Solution:

Question 7.
Find the foot of the perpendicular drawn: from the point (5, 4, 2) to the line \(\frac { x+1 }{ 2 }\) = \(\frac { y-3 }{ 3 }\) = \(\frac { z-1 }{ -1 }\). Also, find the equation of the perpendicular.

Solution:
\(\overline { r }\) = \(\overline { a }\) + t\(\overline { b }\)
\(\overline { a }\) = -i + 3j + k, \(\overline { b }\) = 2i + 3j – k
Given points D (5, 4, 2) to the point A. If P is the foot of the perpendicular from to the straight line.
F is of the form
(2t – 1, 3t + 3, -t + 1) and
\(\overline { DF }\) = \(\overline { OF }\) – \(\overline { OD }\) = (2t – 6)i + (3t – 1)j + (-t – l)k
\(\overline { b }\) is perpendicular to \(\overline { DF }\), we have
\(\overline { b }\).\(\overline { DF }\) = 0 => (2t – 6) 2 + 3(3t – 1) – 1(-t – 1) = 0
4t- 12 + 9t – 3 + t + 1 = 0
14t – 14 = 0
14t = 14
t = 1
∴ F (2 – 1, 3 + 3, -1 + 1) = F (1, 6, 0) is foot point. Equation of the perpendicular.
(x₁, y₁, z₁) = (5, 4, 2), (x₂, y₂, z₂) = (1, 6, 0).

Subject Matter Experts at SamacheerKalvi.Guide have created Samacheer Kalvi Tamil Nadu State Board Syllabus New Paper Pattern 12th Biology Model Question Papers 2020-2021 with Answers Pdf Free Download in English Medium and Tamil Medium of TN 12th Standard Biology (Bio Botany Bio Zoology) Public Exam Question Papers Answer Key, New Paper Pattern of HSC 12th Class Biology Previous Year Question Papers, Plus Two +2 Biology Model Sample Papers are part of Tamil Nadu 12th Model Question Papers.

Let us look at these Government of Tamil Nadu State Board 12th Biology Model Question Papers Tamil Medium with Answers 2020-21 Pdf. Students can view or download the Class 12th Biology New Model Question Papers 2021 Tamil Nadu English Medium Pdf for their upcoming Tamil Nadu HSC Board Exams. Students can also read Tamilnadu Samcheer Kalvi 12th Biology Guide.

TN State Board 12th Biology Model Question Papers 2020 2021 English Tamil Medium

Tamil Nadu 12th Biology Model Question Papers English Medium 2020-2021

• Tamil Nadu 12th Biology Model Question Paper 1 English Medium
• Tamil Nadu 12th Biology Model Question Paper 2 English Medium
• Tamil Nadu 12th Biology Model Question Paper 3 English Medium
• Tamil Nadu 12th Biology Model Question Paper 4 English Medium
• Tamil Nadu 12th Biology Model Question Paper 5 English Medium

Tamil Nadu 12th Biology Model Question Papers Tamil Medium 2020-2021

• Tamil Nadu 12th Biology Model Question Paper 1 Tamil Medium
• Tamil Nadu 12th Biology Model Question Paper 2 Tamil Medium
• Tamil Nadu 12th Biology Model Question Paper 3 Tamil Medium
• Tamil Nadu 12th Biology Model Question Paper 4 Tamil Medium
• Tamil Nadu 12th Biology Model Question Paper 5 Tamil Medium

12th Biology Model Question Paper Design 2020-2021 Tamil Nadu

Tamil Nadu 12th Biology Model Question Paper Weightage of Marks

It is necessary that students will understand the new pattern and style of Model Question Papers of 12th Standard Biology Tamilnadu State Board Syllabus (Bio Botany Bio Zoology) according to the latest exam pattern. These Tamil Nadu Plus Two 12th Biology Model Question Papers State Board Tamil Medium and English Medium are useful to understand the pattern of questions asked in the board exam. Know about the important concepts to be prepared for TN HSLC Board Exams and Score More marks.

We hope the given Samacheer Kalvi Tamil Nadu State Board Syllabus New Paper Pattern Class 12th Biology Model Question Papers 2020 2021 with Answers Pdf Free Download in English Medium and Tamil Medium will help you get through your subjective questions in the exam.

Let us know if you have any concerns regarding the Tamil Nadu Government 12th Biology State Board Model Question Papers with Answers 2020 21 (Bio Botany Bio Zoology), TN 12th Std Biology Public Exam Question Papers with Answer Key, New Paper Pattern of HSC Class 12th Biology Previous Year Question Papers, Plus Two +2 Biology Model Sample Papers, drop a comment below and we will get back to you as soon as possible.

Tamilnadu State Board New Syllabus Samacheer Kalvi 12th English Guide Pdf Supplementary Chapter 4 The Midnight Visitor Text Book Back Questions and Answers, Summary, Notes.

Tamilnadu Samacheer Kalvi 12th English Solutions Supplementary Chapter 4 The Midnight Visitor

12th English Guide The Midnight Visitor Text Book Back Questions and Answers

Textual Questions:

1. Answer in a sentence or two of the following questions: (Text Book Page No. 138)

Question a.
Mention two features of Ausable that were uncharacteristic of a detective.
Answer:
Ausable’s fat body and American accent were the two uncharacteristic features of a detective.

Question b.
What was Ausable waiting for?
Answer:
Ausable was waiting for the waiter to bring the drink he ordered and also waiting for the writer, Fowler.

Question c.
Who was the midnight visitor? What was the purpose of his visit?
Answer:
Max, a gunman was the midnight visitor. His purpose was to snatch the report on new missiles which was about to be delivered to Ausable.

Question d.
How had Max actually entered the room?
Answer:
Max had actually entered the room through the main door, using the passkey or the master key.

Question e.
Did Max’s presence alarm Ausable?
Answer:
No, he was a little startled. But he was not alarmed. He just expressed his surprise seeing Max who should have been in Berlin.

Question f.
How did Ausable describe the balcony and the manner in which one could get into his room, through it?
Answer:
Ausable described the balcony in such a way that it belonged to the next apartment and used to be part of a large unit like a living room. He said that one can easily get onto it from the empty morn and somebody did last month.

Question g.
Where did Max try to hide?
Answer:
Max tried to hide in the balcony described by Mr. Ausable.

Question h.
Who was Henry? Why had he visited Ausable’s room?
Answer:
Henry was actually a waiter. He had visited Ausable’s room in order to bring the drink he ordered, with a tray, a bottle and two glasses.

Question i.
What happened to Max finally?
Answer:
Max foolishly, believing in the presence of a balcony, jumped from the 6th floor to his sure death.

2. Answer the following questions in about three to four sentences each: (Text Book Page No. 138)

Question a.
Who was Fowler? Why did he meet Ausable?
Answer:
Fowler was a journalist. He was assigned to write a column about a private detective. He was disappointed on seeing a very fat man with an American accent living in a small room on the 6th ’ floor. The hotel was not even well-lit.

Question b.
Why was Fowler initially disillusioned with Ausable?
Answer:
Fowler was disillusioned with Ausable who was unlike other secret agents, he was very fat and sloppy with heavy American accent. He was not at all flashy or romantic like other agents. So, Fowler was initially disillusioned with Ausable.

Question c.
Fowler was thrilled when he entered Ausable’s room. Why?
Answer:
As soon as Ausable closed the door behind and switched on the light, Fowler had his first authentic thrill of the day. Halfway across the room, a man with a small automatic pistol in hand stood.

Question d.
How according to Ausable, had Max entered the room?
Answer:
According to Ausable, Max had entered the room in such a way, through the balcony which belonged to the next apartment and used to be part of a large unit like a living room. He said that one can easily get onto t from the empty room. This is the way Max had entered the room of Ausable.

Question e.
How did the three men react to the knocking at the door?
Answer:
Fowler jumped at the sudden knocking at the door. Ausable smiled and said it must be the police who he had asked to check on him to ensure a little extra protection. Max bit his lip nervously. He rushed to the window so that he could hide in the balcony and come back after some time.

Question f.
Was Ausable really waiting for the police? Give reasons?
Answer:
No, Ausable was not really waiting for the police. When Ausable found Max ¡n his room with a pistol in his hand, demanding a report, he heard someone knocking at his door. So, he fabricated a story of police, and for them, he was waiting in order to give protection for his sensitive document.

3. Answer in a paragraph of about 150 words the following questions: (Text Book Page No. 138)

Question a.
How did Ausable outwit Max?
Answer:
Ausable – clever – secret agent – entered – his room found – max – aimed – pistol – lose – courage – quick – witted man – balcony – block – window – did not black – management – knocking – door – called – police – extra protection – important paper – gospel – truth – outwitted – presence of mind.

Ausable was a shrewd private detective. He did not become panicky on seeing Max with an automatic gun in his room. Even if he were, he did not show it off. Instead, he expressed surprise that he expected him to be in Berlin. He cooked up a nice story that it was the second time someone had broken into his room through the balcony of the neighbouring apartment which reaches down under his window. He expressed his displeasure that he would raise hell with the hotel management for not blocking that balcony. This gave a strong suggestion to Max, that he could have used the balcony instead of the pass key to enter Ausable’s room.

Being a criminal or spy, a person always looks for various routes of escape in times of danger. Very rarely he starts direct encounter risking his life. When Henry, the waiter who arrived with the pre-ordered drinks, knocked, Mr. Ausable simply smiled. When Max asked who it was, he told a blatant lie that it was the police who had come for his extra protection and wouldn’t hesitate to fire as the door wasn’t locked but just closed. Max, assuming that there is a balcony extending below Ausable’s window, jumped. He never knew that it was a suicidal jump from the 6th floor. Thus, Ausable outwitted the spy, Max.

Question b.
Describe the significance of the balcony.
Answer:
Balcony – used – to escape – max – ordinary – window against – night – unable – to believe – creatèd – morder – befool – secret gaent – Jowler – romantic writer – balcony – extends – window – empty iom – false – max – believed – description – consideration.

The balcony plays a vital role in the story ‘The Midnight Visitor’ by Robert Arthur. Because the description of balcony is used as a means to escape from Max. The balcony was actually an ordinary window, against which the night was pressing blackly. When Max was told about the balcony, he was unable to believe rather he would say that he entered only through the main door, using the passkey or the mast& key.

Though it was created by Ausable in order to befool Max, it has a unique role and saved the life of two young people named Ausable, a secret agent and Fowler a romantic writer from the hand of another secret agent Max. Moreover, Ausable said with extreme irritation that the balcony belonged to the next apartment and it is used to be part of a large unit which seems to be the living room.

He also said that the balcony which extends under his window and anybody can get onto it from the empty room. According to Ausable, what he described the balcony was a false story, but Max believed and tried to hide himself in the balcony when he heard someone, knocking at the door of Ausable. Thus the description of the balcony in the story is taken into much consideration.

Question c.
Ausable planned to get rid of Max the very moment he noticed him. Explain with supporting evidence from the story.
Answer:
Ausable – clever – secret agent – entered – his room – found – Max – aimed – pistol – lose – courage – quick – witted man – balcony block – window – did not block management – knocking – door – called – police – extra protection – sensitive document – gospel – truth – Asuable – planned – to get rid – Max-noticed.

Ausable spun a story on seeing Max. Max was armed, and he was unarmed. Any wrong move would cost his life. So, he decided to be cool throughout. He feigned anger against the hotel management. His vivid word picture of a balcony extending just below his window from the next apartment makes both Fowler and Max believe that Ausable is angry and irritated. This makes Max happy for learning another possible way of escape in case any threat comes through the door. He tries to add little pieces of evidence like “the management promised to block it” to make Max believe that someone had already used the same balcony to break into

Ausable’s room earlier. Ausable knew that Henry would arrive soon with the drinks he had ordered. So, he timed his narrative in such a way that the arrival of Henry takes place soon after his vivid word portrait of the balcony to Max and Fowler. His ingenious idea of relating the knock of the waiter to a non-existent police officer is a stroke of genius. Because the fear of encountering police and a possible gunfight only goads Max to jump to his death from the 6th floor of the hotel. He thought he was jumping down onto the balcony but he was outwitted. These facts indicate that Ausable had planned to get rid of Max soon after he saw him in his room.

Question d.
Sketch the character of Ausable.
Answer:
Ausable – smart – secret agent – fat – sloppy – American accent – speak – French – german – had – important paper – Max. pinch – paper – he quick-witted presence of mind – cocked up – police story – max – jumped – sense of humour – taked to – Jowler.

Ausable was a smart, intelligent man who was a secret agent. He spoke in an American accent which he had brought from Boston twenty years ago. He could speak French and German but possibly he was a spy who dealt in espionage and danger. He had a very important paper for which risked their lives and even Max had come to his room to pinch that paper.

He was quick-witted and had a great presence of mind. He cooked up a police story and of the balcony to befool Max. The story was so convincing that Max jumped down the window, not for a moment did he think that it might be a fabricated story. In other words, he proved to be quite dangerous for Max though he had a great sense of humour when he talked to Fowler.

Question e.
Do you think physical appearance matters most for a secret agent? Answer giving reasons in the context of the story “The Midnight Visitor”.
Answer:
The midnight visitor – concerned – physical appearance – not matter – secret agent – Ausable – fat sloppy – Fowler – met – first sight – never thought – Asuable – spy – After hearing – interested – to collect – new missiles – frightened – Asuable – made – mind – to be fool – max – fowler – wondered – presence of mind.

As far as the story “The Midnight Visitor” is concerned, physical appearance is not at all a matter for a secret agent. Here, in this story, it is so evident that Ausable is a secret agent but his appearance doesn’t matter to him. Because he is very fat and sloppy. When Fowler met Ausable at the first sight, he never thought that Ausable is a secret agent or a spy who dealt is espionage and danger.

After hearing Ausable is an intelligent spy or a secret agent, Fowler was very much interested to collect information regarding some new missiles. Moreover, the narrator is not at all giving importance to appearance.

It is very clear when both of them were in the custody of Max, Fowler was frightened whereas Ausable made use of his mind to befool Max, just to escape from him. Fowler wondered at Ausable’s presence of mind. Therefore it shows that physical appearance does not matter most for a secret agent.

Question f.
The unexpected presence of a criminal wielding a gun triggers different reactions in the two men who entered the room. In this light, discuss the appropriacy of the title.
Answer:
Indeed – unexpected – presence – criminal – made – different reactions – two members – Asuable – fowler . entered – max – had pistol – demanding – sensitive – document – otherwise – kill – fowler – frightened – unexpected – midnight – visitor – Asuable – used – presence of mind – max – believed – gospel of truth – tried – to hide – returned – his steps – reached – window – sill and jumped – down-balcony.

A visitor usually comes during the wakeful hours. Nocturnal visitors are usually thieves. They don’t inform one in advance because the purpose of their visit is never noble enough to inform in advance. People involved in shady businesses only choose midnight to break into someone’s house. In this story, a spy is after an important report about missiles, a secretly guarded report, which is expected to be delivered to the private detective Ausable at 12.30 am. The spy gets secret information from his trusted connections.

So, he arrives earlier than Ausable and sneaks into his room using a passkey. The spy is brandishing his pistol to coerce the private detective to pass on the report as and when it arrives. Ausable outsmarts him by cooking up a story about a non-existent balcony beneath his window which extends from the neighbouring apartment. He connects brilliantly the knock of Henry the waiter to that of police who might fire at Max as he is armed. So, the title of the story, “The Midnight Visitor” is very pertinent.

4. Look at the following expressions used in the story. Match them with their meanings: (Text Book Page No. 138)

Answer:

5. Based on your understanding of the story, completed the Graphic organizer (Go) suitably: (Text Book Page No. 139)

Answer:
Title:
The Midnight Visitor

Author:
Robert Arthur

Setting:
The setting of the story is the French hotel where Ausable had a small room, on the sixth and top floor.

Plot:
Ausable was a secret agent. Fowler a young writer wanted to meet him in his room. When both of them entered there was another secret agent Max, who had a pistol in his hand, demanding a report paper.

Climax:
At the end of the story, Ausable fabricated a story of a balcony and of the police. Max believed it as the gospel of truth and jumped down the balcony which never existed.

Question a.
How did Ausable outwit Max?

Paragraph:

Introduction:
The story revolves around three characters, two rival spies named Ausable and Max, and one mystery writer. The story is a short but intriguing insight into the life of a spy that may be full of danger and suspense.

Ausable meets Fowler:
Ausable meets Fowler, a writer who is fascinated by spies and secrets. Ausable was expecting a sensitive document to arrive that night and so he asks fowler, to follow him that night. Suddenly, Ausable gets a phone call about someone who had entered his hotel room.

The spy enters:
The room was on the sixth floor. As they enter the room, they are startled to see a man with a pistol .-It is Max, the rival spy of Ausable. He asks them to enter and lock the room. He threatens Ausable and warns him to hand over the documents to him. Ausable sits down and complains about the balcony window that he thought. Max used to get into his room. Max claims that he used the master key to get inside.

Demand of the Spy:
Fowler listened to the conversation. Suddenly there was a loud knock at the door. Ausable suggests that it must be the police that he had arranged to keep the documents safe. Max got anxious and asked Ausable to turn them away. He threatens to shoot if he smells any trickery.

Conclusion:
As soon as Max leaps outside the window, he crashes to the road below. The room actually had no balcony at all. Fowler is relieved and impressed by Ausable’s presence of mind. He realizes that looks can truly be deceiving.

6. Given below are pictures of fictitious detective characters in English & Tamil short stories. Match them with the authors who created them: (Text Book Page No. 140)

Answer:

ஆசிரியரைப் பற்றி:

இராபெர்ட் ஜெய் ஆர்த்த ர் ஜீனியர் (Robert Jay Arthur Jr) (நவம்பர் 10, 1909 – மே 2, 1969) என்பவர் மிகச்சிறப்பான புதின ஆசிரியர் முக்கியமாக குற்ற புதினம், புதிர் புதினம் (crime fiction) ஆகியவற்றில் சிறப்பானவர். The Mysterious Traveler, Radio Series என்ற படைப்பால் அறியப்பட்டவர். The three Investigators என்னும் தொடர்கதை இளைஞர்களுக்காக எழுதப்பட்டதாகும். ஆர்த்தர் இருமுறை The Mystery Writers of America அமைப்பால் An Edgar’ s விருது இவரின் சிறந்த வானெ ரவி (Radio) நாடகத்திற்காக வழங்கப்பட்டது. தொலைக்காட்சிக்கும் பல பக்கங்கள் எழுதி இருக்கிறார்.

கதைச் சுருக்கம்:

The Midnight Visitor என்ற இந்த கதை ஒரு உளவாளியை தம்முடைய தந்திரமான செயல்முறையால் வென்ற இரகசிய முகவரைப் பற்றியது. ஆசாபில் பிரெஞ்சு விடுதியில் சிறிய அறையில் தங்கி இருந்தார். போவ்லர் என்ற இளம் எழுத்தாளர் தன் தனிப்பட்ட பிரச்சனையைத் தீர்ப்பதற்காக ஆசாபில்லை சந்திக்கிறார். அவர்கள் அறைக்குள் இருக்கும் உளவாளி மேக்ஸ் கை துப்பாக்கியுடன் இருப்பதை கண்டார்கள். அவன் ஆசாபிலிடம் ஏவுகணை ரகசியங்களை தரும்படி கேட்கிறான். கதவு தட்டப்படுகிறது. ஆசாபில் போலீஸ் வந்திருக்கிறார்கள் என்று கூறினான். உடனே மேக்ஸ் சன்னல் வழியே கீழே குதித்து தப்பிக்கிறான். ஆனால் கதவானது உணவு கொண்டு வருபவரால் தட்டப்பட்டது. இதன் மூலம் ஆசாபில் உளவாளி மேக்ஸை வெல்கிறான்.

The Midnight Visitor Summary in Tamil

சில நேரங்களில் தோற்றங்கள் ஏமாற்றகூடியவையாக இருக்கலாம். ஆசாபில் விசயத்திலும் இது மாதிரிதான். அவன் ஒரு துப்பறிவாளன். அவனுடைய தோற்றத்தை தவிர அவனுடைய அறிவு மற்றும் புத்திகூர்மையை வைத்து எந்த குற்றவாளியையும் வெளிகாட்டி விடுவான். இக்கதையை வாசிப்பதன் மூலம் இது எப்படி சாத்தியமானது என்பதை காண்போம்.

ஆசாபில் (Ausable) மாதிரி தோற்றம் கொண்ட ஒரு துப்பறிவாளனை (secret agent) போவ்லர் (Fowler) இதுவரை எந்த புத்தகத்திலும் வாசித்ததில்லை. போவ்லர் அந்த இருண்ட பிரெஞ்சு ஹோட்டலின் நடைபாதையில் ஆசாபில்யை பின் தொடர்ந்தான், அங்கு தான் அவனது அறை இருக்கிறது என்று போவ்லர் உணர்ந்தான். அது ஆறாவது மற்றும் மேல்தளத்தில் இருக்கும் ஒரு சிறிய அறை, வீரச்செயல் (romantic adventure) புரிவதற்கு ஏற்ற இடமாக இல்லை.

ஒரு விஷயம், ஆசாபில் குண்டான தோற்றம் கொண்டவர். சற்று குண்டானவர். அவரது உச்சரிப்பும் (accent) அப்படிதான். அவர் பிரெஞ்சு மற்றும் ஜெர்மன் மொழியை ஒழுங்காக பேசினாலும், அவர் இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன் போஸ்டனில் (Boston) இருந்து பாரிஸ் எடுத்து வந்த அமெரிக்கன் உச்சரிப்பை மறந்தது கிடையாது.

“நீங்கள் ஏமாற்றம் (disappointed) அடைந்துள்ளீர்கள்” என்று அவனுடைய தோல்பட்டை வழியாக கூச்சலிட்டு (wheezily) ஆசாபில் கூறினான். “நான் ஒரு துப்பறிவாளன், உளவாளன், ரகசிய தகவல்களை சேகரிப்பவன் (spy) மற்றும் ஆபத்தான வேலையில் ஈடுபடுபவன்” என்று நீங்கள் கூறியுள்ளீர்கள். என்னை சந்திக்க வேண்டும் என்று விரும்புனீர்கள் ஏனென்றால் நீங்கள் ஒரு எழுத்தாளர், இளமையானவர் மற்றும் வீரமாமுனிவர்…….. இரவில் மர்மமான பிரமுகர்கள்,

துப்பாக்கியின் சத்தம் மருந்துகளை மதுவில் (wine) கலந்து அருந்துவார்கள் ஆகியவற்றை நீங்கள் கற்பனை செய்து பார்த்திருப்பீர்கள். “அதற்கு பதிலாக, நீங்கள் இந்த பிரெஞ்சு பியுசுக் அறையில் ஒரு குண்டான மனிதனோடு (sloppy fat man) இந்த சோம்பலான மாலை வேலையை கழிக்கிறீர்கள், அவருடைய அறையில் சந்திப்பு விஷயமாக ஒரு தொலைபேசி அழைப்பை மட்டும் பெறுகிறார்.

உங்களுக்கு சலிப்பு தட்டியிருக்கும்!” என்று சொல்லிக் கொண்டே அந்த குண்டான மனிதர் தன்னுடைய அறையில் கதவை திறந்து சற்று விலகி நின்றார். அப்போது தான் தன்னுடைய விருந்தாளி உள்ளே செல்ல முடியும் என்று “நீங்கள் மயக்க இருக்கிறீர்கள் என்று ஆசாபில் சொன்னார்” “ஆனால் சந்தோஷமாக இருங்கள், என் இளம் நண்பரே” இப்பொழுது நீங்கள் எனக்கு வந்த ஒரு காகிதத்தை, சற்று முக்கியமான காகிதத்தை காண்பீர்கள், அதில் ஏராளமான ஆண்களும், பெண்களும் தங்களுடைய வாழ்நாளை இழந்துள்ளனர்.

என்றாவது ஒரு நாள் அந்த காகிதம் வரலாற்றின் போக்கை வெகு விரைவில் நன்கு பாதிக்கலாம் என்று பேசியபோது ஆசாபில் தனக்கு பின்னால் உள்ள கதவை மூடினான். பின்னர் அவர் அந்த அறையில் உள்ள மின்விளக்கு பொத்தானை அழுத்தினான். ஒளி வந்தவுடன் போவ்லர் அன்றைய நாளின் முதல் விசித்திரமான (authentic thrill) ஒன்றை கண்டார். அந்த அறையின் பாதியளவிற்கு நடுவே கையில் ஒரு சிறிய தானியங்கி துப்பாக்கி (automatic pistol) வைத்து கொண்டு, ஒரு மனிதன் நின்றான்.

ஆசாபில் சற்று நேரம் திருதிருவென (blinked) முழித்தார் “மேக்ஸ்” “நீங்கள் ஒரு நல்ல தொடக்கத்தை கொடுத்தீர்கள்” என்று பெருமூச்சிவிட்டான். நீங்கள் பெர்லினில் (Berlin) இருக்கிறீர்கள் என்று நினைத்தேன் மேக்ஸ் சற்று ஒல்லியான, சற்று குள்ளமான ஒரு தந்திரமான நரி போன்ற முகத்தோற்றம் கொண்டவர். துப்பாக்கியை தவிர பயப்படும் படியாக அவரிடம் வேற எதுவுமில்லை. “அந்த அறிக்கை” என்று அவன் முனுமுணுத்தான் “இன்று இரவு உங்களிடம் கொடுக்கப்படும் அந்த சில புதிய ஏவுகணைகளைப் பற்றிய அந்த அறிக்கை” உன்னிடம் இருப்பதை விட என்னிடம் இருப்பது தான் மிகவும் பாதுகாப்பானது.

ஆசாபில், நாற்காலியை (arm chair) நோக்கி நகர்ந்து அதில் அமர்ந்து கொண்டார். “நான் நிர்வாகத்தின் மீது இந்த நேரத்தில் சண்டையிட போகிறேன். “நீ வேண்டுமென்றால் பந்தயம் வைத்துக் கொள்” என்று அவன் கோபமாக சொன்னான். இது ஒரு மாதத்தில் இரண்டாவது முறை யாரோவொருவர் என்னுடைய அறைக்கு இந்த பால்கனி வழியாக வந்திருக்கிறார்கள்.

போவ்லரின் கண்கள் அந்த அறையில் இருந்த ஒற்றை சன்னலை நோக்கி சென்றன”. அது ஒரு சாதாரண சன்னல் தான், அதை நோக்கி இரவு வந்து கொண்டிருந்தது. “பால்கனி’? என்று மேக்ஸ் ஆர்வமாக (inflection) கேட்டார். இல்லை, அது ஒரு சாவி எனக்கு பால்கனியை பற்றி தெரியாது. அதுப் பற்றி எனக்கு தெரிந்திருந்தால், அது என்னை சில சிக்கலில் இருந்து காப்பாற்றி இருக்கலாம். “அது என்னுடைய பால்கனி இல்லை” என்று ஆசாபில் எரிச்சலுடன் (irritation) கூறினான். “இது அடுத்த குடியிருப்புக்கு சொந்தமானது அவன் ஏதோ விளக்கம் சொல்வது போல் போவலரை பார்த்தான்.”

அவன் சொன்னான் “இங்க பாருங்க” இந்த அறையின் ஒரு நீளமான பகுதியும், அடுத்த அறையிலிருந்த வாசல் வழியாகவும், இதை நாம் வாழ்வதற்கு பயன்படுத்தி கொள்ளலாம். அங்கே பால்கனி (balcony) இருக்கும், அது என்னுடையது. சன்னலுக்கு கீழே நீளமாக இருக்கும். அந்த பால்கனிக்கு நீங்கள் காலியாக இருக்கும் அறையில் அடுத்த கதவின் வழியாகவும் செல்லலாம் மற்றும் யாரோ இதை கடந்த மாதம் செய்தார்கள் நிர்வாகம் இதை தடுப்பதாக சொன்னது. ஆனால் செய்யவில்லை மேக்ஸ் போவ்லரை பார்த்தான் (glanced). அவர் ஆசாபில் பக்கத்தில் விரப்பாக (stiffly) நின்று கொண்டிருந்தார், தான் கையில் வைத்திருந்த துப்பாக்கியை சைகை செய்வது போல் அசைத்தான் (commanding gesture).

“தயவு செய்து உட்காருங்கள்” என்று அவன் சொன்னான் “நமக்கு இன்னும் அரைமணி நேரம் இருக்கிறது”. நான் நினைக்கிறேன் “முப்பத்தொறு நிமிடம் இருக்கிறது” என்று ஆசாபில் முணுமுணுத்தான். நம் சந்திப்பு பன்னிரண்டு முப்பது மணிக்கு. நீங்கள் எப்படி அந்த அறிக்கையைப் பற்றி அறிந்தீர்கள் என்பது எனக்கு தெரியும் மேக்ஸ். அந்த சிறிய உளவாளி சத்தமாக சிரித்தான். “உங்களுடைய மக்களுக்கு அது எப்படி கிடைத்தது என்பதும் நமக்கு தெரியும்.

ஆனால் அவர்களுக்கு எந்த தீங்கும் ஏற்படவில்லை . இன்றிரவு நான் அதை திரும்ப பெறுவேன். அது என்ன? கதவருகில் யார்? “போவ்லர் கதவு தட்டும் சத்தம் கேட்டு எழுந்தார். ஆசாபில் மெல்ல சிரித்தார் (smiled). “அது காவல்துறையாகத்தான் இருக்கும் என்று சொன்னார். நாம் அனைவரும் காத்து கொண்டிருக்கும் அந்த ஒரு முக்கியமான காகிதத்திற்கு சற்று கூடுதலாகவே பாதுகாப்பு (extra protection) தேவைப்படுகிறது என நான் நினைக்கிறேன். எல்லாம் சரியாக இருக்கிறது என்பதை உறுதி செய்ய என்னை பரிசோதனை செய்து கொள்ளுங்கள் என்று நான் சொல்லியிருந்தேன் .

மேக்ஸ் அவருடைய உதட்டை பதற்றத்துடன் (nervously) கடித்தான். கதவை தட்டும் சத்தம் மீண்டும் கேட்டதும் இப்ப என்ன செய்ய போறீங்க. மேக்ஸ்? ஆசாபில் கேட்டார். “நான் ஒருவேளை கதவை திறக்கவில்லையென்றால் அவர்கள் எப்படியும் சுடவும் (shoot) தயங்கமாட்டார்கள் மேக்ஸின் முகம் கோபத்தில் இருக்கும் போது, அங்குள்ள சன்னலை நோக்கி நகர்ந்தான். அந்த சன்னலில் காலை உயர்த்தி (swung) வைத்தான். “அவர்களை நோக்கி சொல்” என்று எச்சரித்தான். நான் பால்கனியில் காத்திருப்பேன். அவர்களை போகச் சொல் அல்லது நான் சுட்டுவிடுவேன். கதவை தட்டும் சத்தம் இன்னும் அதிகமானது கூடவே ஒரு குரலும் கேட்டது.

தனது துப்பாக்கியை அந்த கொழுத்த மனிதனையும், அவரது விருந்தினரையும் நோக்கியவாறு வைத்து கொண்டு தன்னுடைய கைகளால் அந்த சன்னலை தாங்கி பிடித்து கொண்டான். பின்பு தன்னுடைய இன்னொரு காலையும் அந்த சன்னல் மேல் (window sill) வைத்து கொண்டான். அந்த கதவின் பிடி திரும்பியது.

மேக்ஸ் தன்னுடைய இடது கையை தள்ளிக்கொண்டு வேகமாக பால்கனியை நோக்கி குதித்தான். பின்னர் அவன் விழுந்தவுடன் ஒரு தடவை வேகமாக கத்தினான். கதவு திறக்கப்பட்டதும், வெளியே ஒரு பணியாளர் (waiter) தட்டில் ஒரு பாட்டில் மற்றும் இரண்டு கண்ணாடி குடுவையை (two glasses) கையில் வைத்துகொண்டு நின்றான்.

இதோ, நீங்கள் திரும்பிய போது உத்தரவிட்ட மதுபானம் (drink) என்று சொல்லிக்கொண்டு அந்த தட்டை மேஜை மேல் வைத்து விட்டு, பாட்டிலை திறந்து வைத்தபின் அறையை விட்டுவெளியேறினான். சிவப்பான முகத்தோற்றம் கொண்ட போவ்லர் அவரை பார்த்தார். “ஆனால்….. என முணுமுணுத்தான்” (stammered), அந்த காவல்துறை…. “காவல்துறையே அங்கு கிடையாது”. ஆசாபில் பெருமூச்சுவிட்டார்.

ஹென்றியை மட்டும் தான் நான் எதிர்பார்த்து கொண்டிருந்தேன். “ஆனால் பால்கனி வழியாக வெளியே சென்ற அந்த மனிதன் இல்லையா…? என போவ்லர் தொடங்கினான்” இல்லை, என்றார் ஆசாபில், “ஆனால் திரும்ப வரப்போவதுமில்லை. இங்க பாருங்க நண்பரே அங்கே பால்கனியே கிடையாது”.

Tamilnadu State Board New Syllabus Samacheer Kalvi 12th Maths Guide Pdf Chapter 6 Applications of Vector Algebra Ex 6.4 Textbook Questions and Answers, Notes.

Tamilnadu Samacheer Kalvi 12th Maths Solutions Chapter 6 Applications of Vector Algebra Ex 6.4

Question 1.
Find the non-parametric form of vector equation and Cartesian equations of the straight line passing through the point with position vector 4\(\hat { i }\) + 3\(\hat { j }\) – 7\(\hat { k }\) and parallel to the vector 2\(\hat { i }\) – 6\(\hat { j }\) + 7\(\hat { k }\)
Solution:

Question 2.
Find the parametric form of vector equation and Cartesian equations of the straight line passing through the point (-2, 3, 4) and parallel to the straight line \(\frac { x-1 }{ -4 }\) = \(\frac { y+3 }{ 5 }\) = \(\frac { 8-z }{ 6 }\)
Solution:
\(\overline { a }\) = -2\(\hat { i }\) + 3\(\hat { j }\) + 4\(\hat { k }\) (x₁, y₁, z₁) = (-2, 3, 4)
\(\overline { b }\) = -4\(\hat { i }\) + 5\(\hat { j }\) + 6\(\hat { k }\) (l, m, n) = (-4, 5, 6)
vector equation

Question 3.
Find the points where the straight line passes through (6, 7, 4) and (8, 4, 9) cuts the xz and yz planes.
Solution:
The straight line passes through the points (6, 7, 4) and (8, 4, 9)
∴ Direction ratios are 2, -3, 5
So the straight line is parallel to 2\(\hat { i }\) – 3\(\hat { j }\) + 5\(\hat { k }\)
∴ Vector equation is

An arbitrary point on the straight line is of the form (2t + 6, -3t + 7, 5t + 4) or (2s + 8, -3s + 4, 5s + 9)
(i) xz plane mean y = 0
-3t + 7 = 0
3t = 7
t = \(\frac { 7 }{ 3 }\)
Point = (2(\(\frac { 7 }{ 3 }\)) + 6, 0, 5(\(\frac { 7 }{ 3 }\)) + 4) = (\(\frac { 32 }{ 3 }\), 0, \(\frac { 47 }{ 3 }\))

(ii) The straight Line cuts yz-plane
So we get x = 0
2t + 6 = 0 ⇒ 2t = -6
t = -3
-3t + 7 = -3 (-3) + 7 = 9 + 7 = 16
5t + 4 = 5(-3) + 4 = -15 + 4 = -11
The required point (0, 16, -11).

Question 4.
Find the direction cosines of the straight line passing through the points (5, 6, 7) and (7, 9, 13). Also, find the parametric form of vector equation and Cartesian equations of the straight line passing through two given points.
Solution:
Given points (5, 6, 7) and (7, 9, 13)
Direction ratios are (2, 3, 6)
So the straight line is parallel to 2\(\hat { i }\) + 3\(\hat { j }\) + 6\(\hat { k }\)

Question 5.
Find the acute angle between the following lines. ]
(i) \(\overline { r }\) = (4\(\hat { i }\) – \(\hat { j }\)) + t(\(\hat { i }\) + 2\(\hat { j }\) – 2\(\hat { k }\)),
\(\overline { r }\) = (\(\hat { i }\) – 2\(\hat { j }\) + 4\(\hat { k }\)) + s(-\(\hat { i }\) – 2\(\hat { j }\) + 2\(\hat { k }\))
(ii) \(\frac { x+4 }{ 3 }\) = \(\frac { y-7 }{ 4 }\) = \(\frac { z+5 }{ 5 }\), \(\overline { r }\) = 4\(\hat { k }\) + t(2\(\hat { i }\) + \(\hat { j }\) + \(\hat { k }\))
(iii) 2x = 3y = -z and 6x = -y = -4z.
Solution:

Question 6.
The vertices of ΔABC are A(7, 2, 1), 5(6, 0, 3), and C(4, 2, 4). Find ∠ABC.
Solution:

Question 7.
If the straight line joining the points (2, 1, 4) and (a – 1, 4, -1) is parallel to the line joining the points (0, 2, b – 1) and (5, 3, -2) find the values of a and b.
Solution:
(i) Points are (2, 1, 4) (a – 1, 4, -1)
Cartesian equation

(ii) Points are (0, 2, b – 1) (5, 3, -2)
Cartesian equation

Question 8.
If the straight lines \(\frac { x-5 }{ 5m+2 }\) = \(\frac { 2-y }{ 5 }\) = \(\frac { 1-z }{ -1 }\) and x = \(\frac { 2y+1 }{ 4ni }\) = \(\frac { 1-z }{ -3 }\) are perpendicular to each other, find the value of m.
Solution:
If the lines are perpendicular
b₁d₁ + b₂d₂ + b₃d₃ = 0
(5m + 2) – 5(2m) + 1(+3) = 0
5m + 2 – 10m + 3 = 0
-5m = -5
m = \(\frac { -5 }{ -5 }\) = 1
⇒ ∴ m = 1

Question 9.
Show that the points (2, 3, 4), (-1, 4, 5) and (8, 1, 2) are collinear.
Solution:

∴ given points are collinear.

Tamilnadu State Board New Syllabus Samacheer Kalvi 12th English Guide Pdf Supplementary Chapter 3 The Hour of Truth (Play) Text Book Back Questions and Answers, Summary, Notes.

Tamilnadu Samacheer Kalvi 12th English Solutions Supplementary Chapter 3 The Hour of Truth (Play)

12th English Guide The Hour of Truth (Play) Text Book Back Questions and Answers

Textual Questions:

1. Rearrange the following sentence in a meaningful sequence and write the summary of the play: (Text Book Page No. 106)

a. Baldwin who returned home after meeting Gresham, informed his family that Gresham had offered a hundred thousand, if he would utter the words ‘I don’t remember in court, during the trial’.
b.The family members tried to justify Gresham’s act and enticed Baldwin into accepting the money.
c. Thus ‘The Hour of Truth’ had dawned relieving Baldwin of the heavy burden and guilt.
d. Baldwin was an honest and upright man, working under John Gresham, in a bank.
e. To save Baldwin, Mr. Marshall, President of the Third National, visited him and informed him that Gresham had confessed his crime, in order to free him from betraying his trusted friend and testifying painfully against him.
f. Gresham and Baldwin had been thick friends for over 30 years and Baldwin had even named his son after Gresham.
g. Baldwin felt disgusted with himself and the attitude of his family members.
h. Gresham had been arrested for misappropriation of money at the bank and Baldwin was to testify against him.
i. Mr. Marshall also offered Baldwin job in his bank, to reward him for his honesty and integrity.
j. The family members who were initially against Gresham, changed their mind on hearing the huge sum offered by him.

Answer:

1. d
2. f
3. a
4. h
5. i
6. j
7. g
8. e
9. b
10.  c

Summary:
Baldwin was an honest and upright man, working under John Gresham, in a bank. Gresham and Baldwin had been thick friends for over 30 years and Baldwin had even named his son after Gresham. Baldwin who returned home after meeting Gresham, informed his family that Gresham had offered a hundred thousand, if he would utter the words ‘I don’t remember’ in court, during the trial.

Gresham had been arrested for misappropriation of money at the bank and Baldwin was to testify against him. The family members who were initially against Gresham, changed their mind on hearing the huge sum offered by him. The family members tried to justify Gresham’s act and enticed Baldwin into accepting the money. Baldwin felt disgusted with himself and the attitude of his family members.

To save Baldwin, Mr. Marshall, president of the Third National, visited him and informed him that Gresham had confessed his crime, in order to free him from betraying his trusted friend and testifying painfully against him. Mr. Marshall also offered Baldwin job in his bank, to reward him for his honesty and integrity. Thus ‘The Hour of Truth’ had dawned relieving Baldwin of the heavy burden and guilt.

2. Answer the following questions in one or two sentences each: (Text Book Page No. 107)

Question a.
Why did Baldwin meet Gresham?
Answer:
Baldwin met Gresham because he had asked to see him before the trial slotted the following day.

Question b.
What made Martha withdraw her money from the bank?
Answer:
Martha felt that Baldwin did not say much about his business affairs and he wouldn’t tell her to draw her money out from the bank as it was not loyal to Mr. Gresham. This made Martha withdraw her money from the bank.

Question c.
How is Martha’s strong conviction in Baldwin’s integrity revealed?
Answer:
During the family conversation, Martha defends Mr. Baldwin’s integrity like a tigress. She told her son John Gresham Baldwin and Evie that their father was upright and had no hand in the wrecking of the bank.

Question d.
What had Donovan told John?
Answer:
Donovan told John that nobody had any idea that there was anything wrong until the crash came. He also told that he had been there for eight years.

Question e.
John feels Gresham deserves punishment, why?
Answer:
John had a feeling that his dad was paid only 60 dollars per week for the past 20 years. Gresham had become very rich during the same period. He deserved punishment for underpaying his staff.

Question f.
What was Baldwin’s advice to Gresham?
Answer:
Baldwin advised Gresham not to misappropriate the money of depositors and told him to make good for the people, if not he would have to close the bank.

Question g.
What did Gresham want Baldwin to do? Gresham wanted Baldwin not to witness against him by saying ‘I don’t remember’.
Answer:
Gresham wanted Baldwin to say three words “I don’t remember’ in the court when the lawyer (or) judge asked him the technical details and dates. If he did so, Gresham will not be indicted. In turn, Baldwin will get one hundred thousand dollars.

Question h.
Explain the significance of the words ‘I don’t remember’.
Answer:
The word ‘I don’t remember is more important than the story that Join Gresham wanted Baldwin to have an attack of poor memory when the trial came in court. He persuaded him just to say only his guilt and planned not to go to jail due to the lack of evidence. Therefore, the word ’ I don’t remember plays a vital role.

Question i.
Why does John turn wild on hearing that Gresham had offered his father money?
Answer:
John goes wild trying to convince Mr. Baldwin that it was not wrong to take the offered money. He justified it as a help to a friend who had the name his son shared. When a person with his own name is jailed, he feels that his reputation may also be spoiled.

Question j.
What does John consider a technicality?
Answer:
John never wanted Gresham to go to jail because of his father’s evidence. According to him, Gresham did not do anything wrong and what he did was just a technicality, that was a minor detail or a mistake as far as Gresham was considered.

Question k.
When would Baldwin part company with Gresham?
Answer:
John says what Gresham had done would not amount to any crime because not a depositor would lose a cent. It is just a technicality that he used for increasing his gains.

Question l.
Why was John filled with shame?
Answer:
John was filled with shame because he is named after Baldwin’s friend Gresham. So he will be put to shame for bearing the name of a criminal.

Question m.
How much did Gresham offer to pay Baldwin for saving his skin and how did he justify that?
Answer:
Gresham offered Baldwin one hundred thousand dollars. He justified the money as a difference of salary he had received and he ought to have received.

Question n.
What was Mr.Marshall’s offer to Baldwin?
Answer:
Mr.Marshall offered Baldwin a job at his bank, the third international for his honesty and uprightness.

Question o.
How was Baldwin’s honesty rewarded?
Answer:
The following morning, the whole world knows the integrity of Baldwin as Gresham had confessed.

3. Based on your understanding of the play, complete the Graphic Organiser given below: (Text Book Page No. 108)

Title:
The Hour of Truth

Author:
Percival Wilde

Setting:
The play takes place in parlour of a little cottage where a family waits for the return of the head. Mr. Baldwin weather is reported flash of lightening, dark sky.

Characters:
Robert Baldwin – Evie, Martha – Mr. Marshall?, John

Theme:
Study on the corrupting influence of money on people.
Greed and its effects. The good gets reward and the bad gets punishment. How easily people forget their morals and values before money.

Plot:
Mr. Robert Baldwin works in the bank with Mr. Gresham who is now in police custody for misappropriation of money. He offers 100000/- dollars as a bribe to say three words. I don’t remember” at the time of the trial. The reaction to this offer from his family members is the main plot of the play.

Climax:
At the end of the story, Mr.Gresham had admitted his guilt, as he knew that Baldwin, being an honest and upright man, would never give false testimony, and thereby Mr. Marshall offers Baldwin a job at his bank. The third international for his honesty.

Values highlighted in the play:

1. Honesty
2. Loyalty
3. Uprightness
4. Straightforwardness
5. Faithfulness.

4. Answer in a paragraph of about 150 words each: (Text Book Page No. 108)

Question a.
Trace the bond of friendship between Baldwin and Gresham, Explain why Baldwin wished to attribute some credit to his friend.
Answer:
Baldwin and Gresham were boyhood chums. They went to school together. Their friendship flowered into lifetime bondage as it was sustained for thirty-five years. When Baldwin’s son was being baptized in the church, Gresham was present. Baldwin expressed his wish that his son John Gresham Baldwin grew up to Gresham’s standard in life. Baldwin was paid only 60 dollars a week for working as a Governor of the private bank founded by Gresham. Accidentally, Baldwin found out how Gresham was siphoning money very cleverly from the deposits technically without really causing any loss to the depositors. But Baldwin was loyal to Gresham only as long as he was honest. Once he parted ways with honesty, Baldwin would also part ways with Gresham. By the force of his upright character, Baldwin advised him to close the bank and return the deposit to the customers.

Third National Bank was ready to help the reorganization of the bank. Meanwhile, Gresham was arrested. The court could not nail Gresham as there was not a shred of evidence to prove his guilt. If Baldwin testified, the court would indict him. Just before being arrested Gresham offered him one hundred thousand dollars to just say “I don’t remember”. The three words to let him off the hook. He claimed it was the difference between the salary he had been paid and what he ought to have received. Had it been someone else, Baldwin would have slapped him. But it was Gresham who understood his body language and did not press the matter further. He was proud of the fact that Gresham understood how he could not compromise with his conscience. His family members Martha, Evie, and John felt that it was a compliment that cost him one hundred thousand dollars. Baldwin said that Gresham’s compliment about his uprightness was worth a hundred thousand dollars.

Question b.
How did Martha and John, react when they came to know that Baldwin had rejected the generous offer made by Gresham.
Answer:
Baldwin-returned home-meeting-Gresham-offered a hundred thousand dollars-court-trial-hearing- Martha and John-happy-huge sum from Gresham Baldwin-rejected-Gresham-justified-Baldwin-an employment-anywhere-Martha-john reacted-generous offer.

Baldwin who returned home after meeting Gresham informed his family that Gresham had offered a hundred thousand dollars if he would utter the words I don’t remember’ in court during the trial. On hearing both Martha and John were very happy to get a huge sum from Gresham so that their family would also grow rich to some extent. When they came to know that Baldwin had rejected the generous offer made by Gresham and justified Gresham’s act of offering money, stating that it was compensation for his low salary.

So, they started convincing Baldwin to accept the bribe. John also accused Baldwin of betraying his dear friend Gresham. He also told that Baldwin will not get employment anywhere, as he will be considered a traitor. Baldwin felt ashamed of the greed of his family. John compelled Baldwin to accept the money offered by Gresham. Thus Martha and John reacted in an unjust way when Baldwin had rejected the generous offer made by Gresham.

Question c.
Is Baldwin really honest or does he maintain his honest fearing criticism? Why do you say so?
Answer:
Baldwin lived the life of an upright and honest man. Though he was paid just 60 dollars a week in the private bank of Gresham, he never complained. The small increments he had been given were not because he had asked but because Gresham had given them. He was frugal and he was worshipped as a hero by his family members (i.e.) wife Martha, son John Gresham Baldwin and daughter Evie.

Baldwin deeply believed that he had been a role model to his children that is more valuable than money. He admitted to his son that he was disturbed that he would lose the respect of his own family members if he stooped even once in his life even if the bait is one hundred thousand dollars. No doubt he was upright. The three words “I don’t remember” would choke him. Only during the momentary explosion of frustration, it appears that he feared criticism. But his natural reflex on the offer was denial. His agony on the contradictory expectation of worldly-wise family members is obvious. He did not even have to articulate his feelings to Gresham who intuitively understood that his uprightness can’t be purchased with even one hundred thousand dollars.

Question d.
Sketch the character of
(i) Robert Baldwin
(ii) John Gresham.
Answer:
i) Robert Baldwin:
Robert Baldwin is the protagonist of this play. He leads a simple life with his wife Martha and his son John and his daughter Evie. He is working as the secretary of the national bank. He is a man of principles. He is an honest, diligent, and hardworking employee. He has been working in the bank for more than 35 years. He keeps a good relationship with his family members. Though he is a middle-aged man, he is a man of virtues. He is kind and loyal to others.

He is not ready to make any kind of compromise with his morality. When his friend John Gresham was arrested for the misappropriation in the bank account, Baldwin was not ready to make any kind of compromise. He is not upset when Gresham offers a bribe of 10,000 dollars to say in the court ”1 don’t remember”. It is only because of his deep-rooted morality and honesty, he is also getting a promotion at the Third International.

ii) John Gresham:
Mr. Gresham is the president of the National bank. He is corrupt from the beginning. He is really a true representative of the new American. He has a strong attachment to money. He misappropriates money from his own bank. His attitude towards money is really selfish. He is ready to do anything for hiding his corrupted nature. He is ready to give and take bribes. But he is changing in the end with the powerful and truthful attitude of his friend Baldwin. He becomes a new man. This shows that he has a will to be a man of honesty.

Question e.
Who do you think exhibits true friendship Baldwin of Gresham? Justify your answer.
Answer:
This is a typical question for which much can be said on both sides. Both Baldwin and Gresham exhibit true friendship from their respective sides. Baldwin is rich in great virtues like loyalty, honesty, frugality, and valuing human relationships. He is loyal to Gresham with a thirty-five-year-old friendship. But the moment Gresham parts ways with honesty, Baldwin would part ways with him. The greatest compliment ever paid to Baldwin is not from Martha, Evie, or John but Gresham. Gresham meets Marshall and confesses that Baldwin is an honest man whose honesty cannot be purchased even with one hundred thousand dollars.

He is poor earning just 60 dollars a week, now even that is gone as the bank is closed. He is richer than Gresham in terms of uprightness and honesty. Baldwin, being a friend, shows Gresham the right path even when he realizes that his friends would be at stake. Thiruvalluvar says, “Friendship is not meant for just laughing and having fun but to criticize a friend when he is wrong.” Likewise, it is Baldwin who compels Gresham to close the bank and ensure the deposits through honest means. He doesn’t want to support friendship when a friend parts ways with honesty. He doesn’t openly articulate his unwillingness to accept the bait but his uncomfortable silence says it all. Thus both exhibit true friendship towards one another.

Paragraph:

Introduction:
The play “The Hour of Truth” by Percival Wilde is an intense psychological study on the corrupting influence of money on people.

Life of Baldwin:
Robert Baldwin is a family man who has a wife, son, and daughter. He was a very honest and upright man. Baldwin has been working under John Gresham in a bank. He is actually a personal secretary to John Gresham. John Gresham and Baldwin have been thick friends for over 30 years and Baldwin has even named his son after Gresham.

Bank Crash:
One day Baldwin informed his family that Gresham had offered a hundred thousand if he would say the words “I don’t remember” in court during the trial. Because Gresham had been arrested for misappropriation of money at the bank and being the secretary of Gresham, Baldwin was to testify against him.

Greed of the family members:
The family members who were initially against Gresham changed their mind on hearing the huge sum offered by him. The family members tried to justify Gresham’s act and induced Baldwin to accept the money offered by Gresham. The attitude of his family members made him sad and felt disgusted.

Honesty – Rewarded:
Mr. Marshall, President of the Third National Bank, informed Baldwin that Gresham had confessed his crime in order to free him from betraying his trusted friend. Mr. Marshall also offered Baldwin a job in his bank in order to reward him for his honesty and integrity.

Conclusion:
Thus “The Hour of Truth” had dawned relieving Baldwin of the heavy burden and guilt.

5. Idioms:
Now match the idioms under column A with their meanings in column B: (Text Book Page No. 109)

Answers:

1. to protect oneself from difficulty
2. manage one’s expenses within one’s income
3. a sudden unexpected event or news
4. to exit the world
5. to be the most powerful
6. viewed with suspicion and distrust

Speaking:

Question a.
Imagine you are Baldwin and your partner is Gresham. Try your best to persuade your partner to confess the truth. Build a conversation describing how both of you would react in such a situation. Work in pairs: (Text Book Page No. 109)
Answer:
Baldwin: My dear Gresham, please confess in the court. You may be pardoned.
Gresham: No, Baldwin. I’ll lose my fame among the clients.
Baldwin: No. Honesty is the best policy. Our clients will definitely sympathize with you when they understand the situation.
Gresham: Look here! you’ve nothing to lose by helping me. After all, I will make up the loss without anybody’s knowledge.
Baldwin: Gresham, it is a different thing. By confessing, you will be held in high esteem.
Gresham: I doubt it.
Baldwin: Please, listen to me. We have been thick friends for the past 30 years. You have done the wrong thing because of the forces of circumstances. I know you are a good man. Believe me. You will never lose your fame.
Gresham: Ok. I’ll consider and meet you tomorrow.
Baldwin: Hope you will take the right decision.

Question b.
‘A friend in need is a friend indeed’. Does this hold good in all situations? Share your views with your class.
Answer:
No, this doesn’t hold good in all situations. When we meet physically tight corners, our friends will try their best to help us. They will take risks also. But when we face financial problems, they may hesitate. This is because their parents may not support them.

Circumstances compel them to act in their own ways. So we should not expect our friends to help us in all situations. Realising their inability, we should not hesitate to appreciate them. Without friendship, our life journey will not be interesting.

ஆசிரியரைப் பற்றி:

பெர்சிவெல் வைல்டு (Percival Wilde) (1887-1953) அமெரிக்காவை சார்ந்த கதாசிரியர் மற்றும் நாடக எழுத்தாளர் (playwright). இவர் புதினம் (novels), சிறுகதைகள் மற்றும் தனிநபர் நாடகம் ஆகியவற்றை எழுதியுள்ளார். The theatre arts என்னும் தலைப்பில் பாடபுத்தகத்தையும் வடிவமைத்துள்ளார். தன் சொந்த ஊரைவிட்டுவிட்டு New York City ல் உள்ள Columbia University ல் 1906 ம் ஆண்டு தன் பட்டப்படிப்பை முடித்தார்.

சில காலம் வங்கியாளராக (Banker) பணியாற்றினார். 1912 முதல் நாடகங்களை எழுதத் தொடங்கினார். வைல்டுவின் நாடகங்கள் மிகவும் புகழ் (popular) பெற்றவை. இவரின் படைப்புகள் அனைத்தும் வாழ்க்கையில் மதிப்பீடுகளை பிரதிபலிப்பதாகவும் தனி மனித வாழ்க்கையில் ஒளியேற்றுவதாகவும் அமைக்கப்பட்டு இருக்கும்.

The Hour of Truth இவரின் படைப்பிற்கு ஒரு சான்று. இதில் நாடகத்திற்கு தேவையான நேரம், இடம், நிகழ்வு ஆகியவை பின்பற்றப்பட்டுள்ளன. நாடகத்தின் உச்சக்கட்டம் மகிழ்ச்சி நிறைந்த வியப்பில் முடிகிறது.

கதையைப் பற்றி:

இக்கதையில் இராபர்ட் பால்ட்வின் மற்றும் ஜான் கிரஸ்ஹாம் 35 ஆண்டுகளாக நண்பர்கள். பால்ட்வின் தன் மகனுக்கு தன் நண்பரின் பெயரைச் சூட்டினார். இருவரும் ஒரு வங்கியில் பணிபுரிகின்றனர். கிரெஷம் வங்கியில் மிகப்பெரிய தொகையை கையாடல் செய்ததால் கைது செய்யப்படுகிறார்.

வழக்கு விசாரணைக்கு அடுத்த நாள் இருந்தது. பால்ட்வின் முக்கிய சாட்சி. அவர் நீதிமன்றத்தில் “எனக்கு நினைவு இல்லை என்று சொல்வதற்கு கிரஸ்ஹாம் நூறு ஆயிரம் டாலர்கள் தருவதாக கூறினார். ஆனால் பால்ட்வின் உண்மையை விட்டு விலகவில்லை. ஆகவே அவர்கள் வேலையை செய்த வங்கி மூடப்பட்டது. வேலையையும் இழந்தான் பால்ட்வின்.

அவரின் மனைவியும் மகனும் பணம் வாங்க கட்டாயப்படுத்திய போதும் அவர் அச்செயலை செய்யவில்லை. மற்றொரு வங்கியான Third National Bank ன் தலைவர் திரு. மார்ஷல் பால்ட்வின் வீட்டிற்கு வந்தார். அவர் கிரஸ்ஹாம் தன் குற்றத்தை ஒப்புக் கொண்டதாக சென்னார். பின் அவரின் நேர்மைக்கு வெகுமதி அளிக்கும் விதமாக அவரின் வளங்கியில் வேலையும் வழங்கினார். எப்படி பாஸ்ட்வின் தன் நெருக்கடியிலிருந்து காப்பாற்றப்பட்டார் என்று விரிவாகக் காண்போம்.

The Hour of Truth (Play) Summary in Tamil

அது ஒரு சூடான (hot) மற்றும் புழுக்கமான (sultry) ஞாயிறு பிற்பகல், சூரியன் செங்குத்தாக தலைக்குமேல் இருந்தது மற்றும் காலுக்கு கீழ் இருக்கும் மண்ணானது இரக்கமற்று (merciless) காணப்பட்டது. தொலைவில், மேகங்கள் தங்களுடைய வெப்பத்திலிருந்து குறைந்து வருவதை உறுதிபடுத்தின. மற்றும் அந்த சிறிய கூடாரத்தின் ஜன்னல் அருகே பால்ட்வின் குடும்பத்தினர் அவரின் வருகைக்காக ஆவலுடன் காத்திருந்தனர்.

ஜான், பால்ட்வினின் மகன், 27 வயது மதிக்கத்தக்க ஒரு சாதாரண வாலிபன், ஒரு குழாயை புகைத்து (smoking a pipe) கொண்டு, இந்த நாள் வேறு எந்த நாளையும் விட முக்கியமானது போல் உணர்ந்தான். ஆனால், மார்த்தா, அவனுடைய அம்மா, கடந்த அரை-மணி நேரமாக ஏதோ செய்ய தொடங்கிவிட்டாள்.

மேலும் ஈவ், பால்ட்வினின் மகள், அவளுடைய பதட்டத்தை குறைக்க எந்த முயற்சியும் எடுக்கவில்லை. இதை பார்க்கும் போது, வீட்டில் உள்ள அமைதியான சூழ்நிலையை மாற்ற யாரும் முன்வரவில்லை. பத்து நிமிடங்களில் பத்தாவது முறையாக ஈவ் ஜன்னலுக்கு சென்று அந்த புழுக்கமான சாலையை பார்த்து கொண்டிருந்தாள்.

காட்சி : பால்ட்வின் வீடு:

மார்த்தா : அவர் வீட்டில் இருக்க வேண்டிய நேரம், இது.
ஈவ் : ஆமாம், அம்மா.
மார்த்தா : அவர் குடையை மறந்து வந்திருக்க மாட்டார் என நான் நம்புகிறேன், அவருக்கு அதை பின்னால் வைத்து விட்டு வரும் பழக்கம் இருந்தது.
ஈவ் : ஆமாம், அம்மா.
மார்த்தா : கண்டிப்பாக மழை வரும். நீ அப்படி நினைக்கவில்லையா ஈவ்?
ஈவ் : (சிறிய அமைதிக்கு பின்) அம்மா (அங்கு பதில் ஏதுமில்லை அம்மா! (திருமதி.பால்ட்வின் மெல்ல திரும்பினாள்) இவரிடம் இருந்து திரு. கிரஸ்ஹாம்-க்கு என்னதான் வேண்டுமாம்? அவர் ஏதேனும் தவறு செய்துவிட்டாரா?
மார்த்தா : (பொறுமையாக) உங்க அப்பாவா? இல்லை, ஈவ்.
ஈவ் : பின்பு ஏன் திரு. கிரஸ்ஹாம் இவரை வரச் சொல்லிருந்தார்?

நாம் இன்னும் அதிகமாக தெரிந்து கொள்வோம்:
வங்கியில் தவறு செய்ததற்காக சந்தேகத்தின் பேரின் கிரஸ்ஹாமை கைது செய்திருக்கின்றனர் என்பதை மார்த்தா மற்றும் ஈவ் கேள்விபட்டிருந்தனர். அந்த செய்தியை கேட்டதும் இருவரும் கோபமும் மற்றும் அதிர்ச்சியும் அடைந்தனர்.

மார்த்தா : அவர் இவரிடம் பேச வேண்டும் என சொன்னார்.
ஈவ் : எதைப் பற்றி? திரு. கிரஸ்ஹாம் கைதாகிவிட்டார். நாளைக்கு, அவர்கள் அவரை சிறையில் அடைத்துவிடுவர். அவருக்கு அப்பாவிடம் இருந்து என்னதான் வேண்டும்?
மார்த்தா : உன்னுடைய அப்பா தான் சாட்சி சொல்ல வேண்டும்.
ஈவ் :ஆனால், இவர் திரு. கிரேஸ்ஹாமுக்கு எதிராக அல்லவா சாட்சி சொல்ல போகிறார். ஏன் திரு.கிரேஸ்ஹாம் இவரை பார்க்க வேண்டும்?
மார்த்தா : எனக்கு தெரியாது, ஈவ், உங்க அப்பா, அவருடைய தொழில் சம்பந்தபட்ட விஷயத்தை சொல்ல மாட்டார் என்பது உனக்கு தெரியும் (அவர் மொளனமாக இருந்தாள்).

வங்கியில் தவறு நடந்ததை செய்திதாளில் பார்க்காதிருந்தால் எனக்கும் தெரிந்திருக்காது. உன் அப்பா என்னுடைய பணத்தை எடு என்று சொன்னதே கிடையாது. அது திரு. கிரேஸ்ஹாம்க்கு விசுவாசமாக இருக்காது என அவர் எண்ணினார். (ஈவ் தலையசைத்தாள்). அவருடைய விருப்பத்திற்கு மாறாகத்தான் நான் இதை செய்தேன், என நான் சந்தேகிக்கிறேன்.

ஈவ் : (சிறிய அமைதிக்கு பின்) அதை…. அதை வைத்துக் கொண்டு அப்பா எதுவும் செய்யவில்லை என நீங்கள் நினைக்கிறீர்கள் (அவள் அதைப்பற்றி பேச விரும்பவில்லை).
மார்த்தா : வங்கியின் திவால் ஆன நிலை என்ன? உனக்கு அதைவிட அவரை நன்றாக தெரியும், ஈவ்.
ஈவ் : ஆனால், என்ன நடந்து கொண்டிருக்கின்றது என்பது அவருக்கு தெரியாது. அல்லவா?
மார்த்தா : (சிறிய அமைதிக்கு பின்) ஈவ், உன்னுடைய அப்பா அவருடைய வாழ்க்கையில் இதுவரை எந்த தவறும் செய்ததாக நான் நம்பவில்லை , ஏனென்றால் அது தவறு என்று அவருக்கு தெரியாமல் கூட இருந்திருக்கலாம். அவர் தற்செயலாக இதை கண்டுபிடித்துள்ளார். திரு.கிரஸ்ஹாம் என்ன செய்து கொண்டிருந்தார் என கண்டுபிடித்துள்ளார்.
ஈவ் : உங்களுக்கு எப்படி அது தெரியும்?
மார்த்தா : எனக்கும் தெரியாது. அவர் சொன்ன சிலவற்றை வைத்து சந்தேகிக்கிறேன். இங்க பாரு ஈவ், அவர் எந்த தவறும் செய்திருக்க மாட்டார்.

ஈவ் : (மெதுவாக) இல்லை. அவர்கள் அவரை குற்றம் சாட்டவில்லை. ஏனென்றால் திரு. கிரஸ்ஹாம்க்கு எதிராக சாட்சி சொல்ல வேண்டும் என்று அவர் நினைக்கிறார்கள். அதுதான், கொஞ்சம் ஆறுதலாக இருக்கிறது,
அம்மா.
ஜான் : இங்க பாருங்க அம்மா, கிரஸ்ஹாம்க்கு நம் தலைவரிடத்தில் என்ன வேண்டும்?
ஈவ் : நானும் அதைப்பற்றி தான் கேட்டு கொண்டு இருக்கிறேன்.
மார்த்தா : எனக்கு தெரியவில்லை, ஜான்.
ஜான் : நீங்கள் அவரிடம் கேட்கவில்லையா?
மார்த்தா : ஆமாம் அவரிடம் கேட்டேன், அவர் எதுவும் சொல்லவில்லை , ஜான் (ஆர்வத்துடன்) அவருக்கு அதைப்பற்றி தெரிந்திருக்கும் என நான் நினைக்கவில்லை.
ஜான் : (ஒரு சிறிய சிந்தனைக்கு பின்) நேற்று, நான் அங்குள்ள உதவி காசாளரிடம் பேசிக்கொண்டிருந்தேன்.
ஈவ் : டோனோவன்?
ஜான் : ஆமாம், டோனோவன் நான் அவரை தடகள சங்கத்தில் சந்தித்தேன். அந்த வியந்து வரும் வரை யாருக்கும் எந்த சிந்தனையும் இல்லை என அவர் சொன்னார். எட்டு வருடங்களாக, டோனோவன் அங்கு தான் வேலை செய்கிறார். தன்னுடைய பாதி வாழ்க்கை இந்த வேலை பார்த்து கொள்ளும் என நினைத்திருந்தார். இதை வைத்து திருமணமும் செய்து கொண்டார். அதற்கு பின், காலையில் கதவை தட்டும் சத்தம் கேட்டது. அது ஒரு இன்ப அதிர்ச்சியாக இருந்தது.

திரு. கிரஸ்ஹாம் கைதுக்கு அப்புறம், டோனோவன் என்ற மற்றொரு வங்கி ஊழியரும் தன்னுடைய வேலையை இழந்துவிட்ட செய்தியை ஈவ் மற்றும் மார்த்தா கேள்விபட்டனர்.

ஈவ் : அப்பாவும்.
ஜான் : தலைவருக்கும் இது தெரிந்திருக்கும் என அவர் சொன்னார். அவர் உறுதியாக சொல்வார் வேறுயாரும் செய்திருக்க மாட்டார் என்று. இங்க பாருங்க, மற்றவர்களைவிட அப்பா, கிரஸ்ஹாம் உடன் நெருக்கமாக இருந்தார். அது தான் அவரை ஒரு நல்ல இடத்தில் வைத்தது, இல்லையா?
மார்த்தா : நீ என்ன சொல்கிறாய், ஜான்?
ஜான் : ஜான் கிரஸ்ஹோமுக்கு எதிராக இருக்கும் ஒரே சாட்சி அப்பாதான், அவருடைய அடுத்த பெயர் தான் எனக்கும் வைக்கப்பட்டது! உங்களுக்கு சேவை செய்ய தான் இந்த ஜான் கிரஸ்ஹாம் பால்ட்வின்!
மார்த்தா : உங்க அப்பா அவருடைய வேலையை செய்வார் ஜான், அதனால் என்ன வந்தாலும் பரவாயில்லை.
ஜான் : (உடனடியாக) அது எனக்கும் தெரியும். எது சரி என்று என்னால் உறுதியாக சொல்ல முடியவில்லை. (இருவரும் அவனை ஏதோ கேள்வி கேட்பதை போல் பார்த்தனர்). இருபது வருடத்தில் பணக்காரரான ஜான் கிரஸ்ஹாம் இருக்கிறார், மற்றும் அவருக்கு செயலாளராக இருந்தது, நம் தலைவர் வாரம் அறுபது டாலர் பெறுகிறார்!

மார்த்தா : உன்னுடைய அப்பா ஒருபோதும் குறை சொல்லியதில்லை.
ஜான் : இல்லை, அது அவர் மீது கொண்ட இரக்கத்தினால் இருக்கும். அவர் குறை சொல்லியதில்லை. நன்று, அவருடைய வாய்ப்பு நாளை இருக்கின்றது. அவர் அந்த கூண்டிற்கு செல்வார் மற்றும் அவர் சொல்வதை வைத்து, இனிமேல் வேறயாரையும் காயப்படுத்த முடியாத ஓரிடத்தில் அவரை வைத்துவிடுவர். தன்னுடைய ஊழியர்களுக்கு குறைந்த ஊதியம் கொடுத்தும் திருப்தியடையாதவர், தன்னுடைய பங்குதாரர்களை சூறையாடி நினைப்பவர் நல்லது!
(அங்கே இருக்கும் latch key-ல் சத்தம் கேட்டது. ஈவ் கதவை நோக்கி நடந்தாள்).
ஜான் : ஹலோ, அப்பா!
பால்ட்வின் : என்னுடைய குழந்தாய்? நீ எப்படி இருக்கிறாய்? (ஜானுடன் தன் கையை குலுக்கினான்) ஈவ்…. (அவர் அவளை முத்தமிட்டார்).
ஜான் : நல்லது, அப்பா? நீங்கள் எங்களிடம் ஏதாவது சொல்ல வேண்டிய நேரம் இது என்று நீங்கள் நீனைக்கிறீர்களா? பால்ட்வின் : ஏதாவது சொல்ல வேண்டுமா? எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லை, ஜான்.
ஜான் : மக்கள் உங்களைப் பற்றி பேசிக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்த விஷயங்களை பேசுகின்றனர்.

இன்னும் நிறைவாக நாம் புரிந்து கொள்வோம்:
வங்கியில் வேலை பார்க்கும் இன்னொரு மூத்த நபர், பால்ட்வின், ஜான் மற்றும் ஈவின் தந்தை, மேலும் மார்த்தாவின் கணவர், இருப்பினும் நேர்மையானவராக நம்பப்படுகிறது.

பால்ட்வின் : எந்த மாதிரியான விஷயம், ஜான்?
ஜான் : நீங்களே கற்பனை செய்து பாருங்கள், அந்த விஷயத்தைப் பற்றி. என்னால் அவர்கள் கூறுவதை மறுத்து பேச முடியவில்லை.
பால்ட்வின் : ஏன் முடியாது, ஜான்?
ஜான்: ஏனென்றால் எனக்கும் தெரியாது?
பால்ட்வின் : உனக்கு அதைப்பற்றி தெரிய வேண்டுமா? உன் தந்தையைப் பற்றி அறிந்து கொண்டது இதுதானா?
ஜான் : (சிறிய அமைதிக்கு பின்) நான் உங்களிடம் மன்னிப்பு கேட்கிறேன், ஐயா.
பால்ட்வின் : இந்த சம்பவம் நடப்பதற்கு ஒரு நாள் முன்னாடி தான் கிரஸ்ஹாம் என்ன செய்து கொண்டிருந்தார்
என்பதை கண்டு பிடித்தேன். (அவர் அமைதியாய் இருந்தார். அவர்கள் தீவிரமாக கேட்டுக் கொண்டிருந்தனர்). நான் அவரிடம் நல்லது செய்ய வேண்டும் என்று சொன்னேன். அவர் முடியாது என்று கூறிவிட்டார்.

ஈவ் : அதற்கு அப்புறம் என்ன நடந்தது?
பால்ட்வின் : முடிந்த அளவிற்கு நல்லதை செய்யுங்கள் என்று நான் அவரிடம் சொன்னேன். முதல் வேலையாக இந்த வங்கியை மூடுங்கள் ஆனால் அவர் அதை செய்யவில்லை.
மார்த்தா : ஆனால் அவர் அதை செய்திருக்கிறார்.
பால்ட்வின் : நான் தான் அதை செய்ய சொன்னேன். அவர் கோபமாக, மிகவும் கோபமாக இருந்தார், ஆனால் அவருடைய பிடி என் கையில் இருந்தது.
ஈவ் : அது செய்திதாளில் வரவில்லை.
பால்ட்வின் : அவர்களுக்கு சொல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை என்று நான் நினைக்கவில்லை.
மார்த்தா : ஆனால், உங்கள் மேலும் சந்தேகம் வந்துள்ளது. பால்ட்வின் : நாளை அது சரியாகி விடும், இல்லையா! (அவர் அமைதி காத்தார்). இன்று, கிரஸ்ஹாம் என்னை வரச் சொல்லிருந்தார். அந்த சோதனை இன்னும் 24 மணி நேரத்தில் தொடங்கிவிடும். அவருக்கு எதிராக இருக்கக்கூடிய சாட்சி நான் மட்டும் தான். அது என்னவென்று உங்களால் கணிக்க முடியுமா…. என்று அவர் கேட்டார்.
ஜான் : (கோபத்துடன்) அவரை காப்பாற்றி கொள்ள உங்களை பொய் சொல்ல சொல்லிருக்கிறார். அவர் உங்களையே பொய் சாட்சி சொல்ல கேட்டு கொண்டாரா?
பால்ட்வின் : அது தேவையிருக்காது ஜான். அவர் என்னுடைய ஞாபக சக்தியை பற்றித்தான் கேட்டிருந்தார். எனக்கு
தெரிந்த எல்லாவற்றையும் நான் சொன்னால், ஜான் கிரஸ்ஹாம் சிறை சென்று விடுவார். அப்புறம் இந்த பூமியில் இருக்க கூடிய எந்த சக்தியாலும் அவரை அதிலிருந்து காப்பாற்ற முடியாது. ஆனால் அவர் என்னிடமிருந்து சில முக்கியமான விஷயத்தை மட்டும் கொஞ்சம் மறந்திடுங்கள் என கேட்டு கொண்டார். அவர்கள் என்னிடம் கேள்வி கேட்கும் போது நான் சொல்லவேண்டிய பதில், “எனக்கு ஞாபகமில்லை ”. எனக்கு தெரியும் என்பதை அவர்களால் நிருபிக்கவும் முடியாது. அங்குதான் நீங்கள் இருக்கின்றீர்கள்.

ஜான் : அது ஒரு பொய்யாகும், அப்பா!
பால்ட்வின் : (சிரித்து கொண்டு) ஆமாம். ஆனால் அது ஒவ்வொரு நாளும் செய்யக் கூடியது தானே. அவர்களால் என்னை தொடவும் முடியாது. அவரை குற்றவாளி என்று சொல்லவும் முடியாது.
மார்த்தா : (கோபத்துடன்) எவ்வளவு தைரியம் அவருக்கு, எவ்வளவு தைரியம் இருந்தால் அவர் இப்படி கேட்டிருப்பார்?
ஈவ் : நீங்கள் என்ன சொன்னீங்க, அப்பா?
பால்ட்வின் : (சிரித்து கொண்டே, ஜானை நோக்கி தன் கண்களை உயர்த்தினார்). நன்று மகனே, நீயாக இருந்திருந்தால் என்ன சொல்லியிருப்பாய்.

ஜான் : சிறைக்கு செல்லுங்கள் என்று நான் சொல்லியிருப்பேன்.
பால்ட்வின் : நானும் அதைத்தான் செய்தேன்…. ஆனால் நீ சொன்ன உன்னுடைய வார்த்தையை நான் பயன்படுத்தவில்லை, ஜான் அவர் என்னுடைய பழைய நண்பர். எவ்வாறாயினும் எந்த விஷயத்தை பற்றியும் நான் சொல்லவில்லை. நான் என்ன நினைக்கிறேன் என்பதை அவர் புரிந்து கொண்டார். ஈவ் : அதற்கு அப்புறம் அவர் என்ன சொன்னார்?
பால்ட்வின் : சொல்வதற்கு அங்கே வேறொன்றுமில்லை. இங்க பாரு, அவர் அதற்கு ஆச்சரியப்படவும் இல்லை.
என்னை 35 வருடங்களாக அவருக்கு தெரியும். (எளிய பெருமையோடு. முற்பதைந்து வருடங்களாக என்னைப்பற்றி தெரிந்து கொண்ட யாரும் உன்னுடைய மனசாட்சி எதிராக இதை செய் என்று எதிர்பார்க்க மாட்டார்கள்.

கிரஸ்ஹாம் தவிர வேறு யாராக இருந்தாலும், அவனுடைய முகத்தில் அடித்தவாறு சொல்லியிருப்பேன். ஆனால் கிரஸ்ஹாமும், நானும் சிறுவர்கள் முதல் ஒன்றாக இருக்கிறோம், ஒன்றாக வேலை செய்தோம். மேலும், முன்பு தனக்காக ஆரம்பத்தில் ஒரு வங்கியில் இந்நாள் வரை ஒரு ஊழியராக பணியாற்றி வருகிறேன். அவர் நம்பிக்கையை இழந்துவிட்டார் — அவர் என்ன செய்கிறார் என்று அவருக்கு தெரியவில்லை – இல்லையென்றால் அவர் எனக்கு பணம் கொடுத்திருக்க மாட்டார்.

நாம் இன்னும் அதிகமாக தெரிந்து கொள்வோம் கிரஸ்ஹாம், பால்ட்வின்னை தனக்கு எந்த உண்மையும் தெரியாது என்று சொல்லுமாறு அழுத்தம் கொடுத்தார், ஆனால் பால்ட்வின் அதை செய்ய மறுத்துவிட்டார்.

ஜான் : சீற்றம் கொண்டு பணம் கொடுத்தாரா? அப்பா
பால்ட்வின் : அவர் அவசரத்துக்கு தேவைப்படும் என்று ஒதுக்கி வைத்திருக்கிறார். அவர்கள் அவரை குற்றவாளி இல்லை என்று சொல்லிவிட்டால், அவர் அதை எனக்கு கொடுத்துவிடுவார். சட்டம் அவரை சும்மாவிடாது. ஆனால், நான் நாளை வரை உயிரோடு இருந்தால், அவர்கள் அவனை குற்றவாளி என சொல்லிவிடுவர்! பெருமூச்சு விட்டார்). அவருக்கு தண்டனை கிடைப்பதற்கு எனக்கு எந்த ஒரு பங்கும் தேவையில்லை என்பதை கடவுள் மட்டும் அறிந்திருந்தார்.

(அவர் நிறுத்திவிட்டார். ஈவ் மெதுவாக அவளுடைய கையை கொடுத்தாள்). இளைஞர்களே மற்றும் வயதானவர்களே, நான் அவருடன் வேலை செய்திருக்கிறேன் அல்லது என் வாழ்க்கையின் சிறந்த பகுதியும் அவருக்காகத்தான். நான் அவருக்கு உண்மையுள்ளவனாக இருக்க வேண்டும். நான் எப்போதும் அவருக்கு விசுவாசமாக இருக்க வேண்டும். ஆனால் எப்போது ஜான் கிரஸ்ஹாம் ஒரு நேர்மையானவராக இல்லையோ ஜான் கிரஸ்ஹாம் மற்றும் நான் பிரிந்து செல்வோம்.

மார்த்தா : மெதுவாக அழுகிறாள்) ராபர்ட்! ராபர்ட்!
பால்ட்வின் : நான் வாழ இன்னும் சில வருடங்கள் தான் இருக்கிறது, ஆனால் என்னுடைய பாதி வாழ்க்கைய எப்படி வாழ்ந்தேனோ! அப்படித்தான் வரும் நாட்களையும் வாழப்போகிறேன். நான் என்னுடைய கல்லறைக்கு சென்று விடுவேன்.
ஜான் : அப்பா….. கிரஸ்ஹாம் உங்களுக்கு என்ன கொடுத்தார்?
பால்ட்வின் : (சாதரணமாக) பத்தாயிரம் டாலர்கள்.
ஈவ் : என்ன ?

பால்ட்வின்னை மயக்கும் பொருட்டு, கிரஸ்ஹாம் மிகப்பெரிய தொகையான நூறு ஆயிரம் டாலர்களை லஞ்சமாக கொடுத்தார், ஆனால் பால்ட்வின் அதை மறுத்து விட்டார்.

மார்த்தா : ராபர்ட்!
பால்ட்வின் : அவர் அதை யாருக்கும் தெரியாமல் எனக்காக ஒதுக்கி வைத்தார். அது அவருடைய தனிப்பட்ட விஷயம்.
அது அவருடைய வாடிக்கையாளர்கள் பணம் இல்லை. அதில் எந்தவொரு வித்தியாசமும் இல்லை.
ஈவ் : (சந்தேகத்தோடு அவர் நூறு ஆயிரம் டாலர் உங்களுக்கு கொடுத்தாரா?
பால்ட்வின் : ஆம் என்ற ஒற்றை வார்த்தைக்காக அது எனக்கு கிடைத்திருக்கலாம் அல்லது என்னுடைய தலையை அசைப்பதற்கு அல்லது?
ஜான் : அவர் அதைத்தான் நினைக்கிறார் என்று உங்களுக்கு எப்படி தெரியும்?
பால்ட்வின் : அவருடைய வார்த்தையில் தெளிவு இருந்தது.

ஜான் : இப்போ கூடவா?
பால்ட்வின் : அவர் ஒருபோதும் என்னிடம் பொய் பேசியது கிடையாது, ஜான் (நிறுத்தினார்). நான் உணராத ஒன்றை
என் கண்கள் காட்டி கொடுத்திருக்கலாம். அதை அவர் கவனித்தார். அவர் ஒரு பெட்டியை திறந்து மற்றும் அந்த நூறு ஆயிரத்தை என்னிடம் காண்பித்தார்.
ஜான் : பணமாகவா?
பால்ட்வின் : ஆயிரம் டாலரில், அது உண்மையானது, நான் அதை பரிசோதித்தேன்.
ஜான் : (மெதுவாக) அதற்காகத்தான் உங்களை “எனக்கு ஞாபகமில்லை” என்று சொல்லுமாறு கேட்டிருக்கிறார்.
பால்ட்வின் : அதற்காகத்தான், மூன்று வார்த்தைகள் மட்டும்
ஜான் : ஆனால் உங்களால் முடியாதா?
பால்ட்வின் : (தலையை அசைத்து கொண்டு. நான் அதை சொல்ல முயற்சி செய்தால், அந்த வார்ததைகள் என்னை
கொன்று விடும். ஒருவேளை, சில மனிதர்களுக்கு அது சாதாரணமாக இருக்கலாம். ஆனால் எனக்கு? என்னுடைய கடந்த காலங்கள் எல்லாம் எழுந்து வந்து என் முகத்தில் அடிக்கும். நான் இத்தனை வருடங்கள் ஒரு பொய்யான வாழ்க்கையைத்தான் வாழ்ந்து கொண்டிருந்திருக்கிறேன் என்று இந்த உலகம் நினைக்கும்.

நான் முன்பு இருந்த மாதிரி கௌரவமான மனிதர் அல்ல என நினைத்தேன். ஜான் கிரஸ்ஹாம் பணத்தை கொடுக்கும் போது, நான் கோபப்பட்டேன், ஆனால் அதை நான் மறுத்தபோது, அவர் ஆச்சரியப்படவில்லை, பின்பு தான் அமைதியானேன். இது ஒரு வெகுமானம் தான், நீங்கள் அப்படி நினைக்கிறீர்களா?

இந்த நேரத்தில், லஞ்சம் வாங்குவதற்கு பால்ட்ன்னை சமாதானப்படுத்துவது முடியுமா என்று பால்ட்வின் புரிந்து கொண்டார்.

ஜான் : (மெதுவாக) மாறாக இது விலை உயர்ந்த பரிசு தான்.
மார்த்தா : ம்ம்?
ஜான் : ஒரு நூறு ஆயிரம் டாலரை பரிசாக கொடுத்து இருக்கிறார்.
பால்ட்வின் : நூறு ஆயிரம் மதிப்புள்ள ஒரு வெகுமானம். என்னுடைய வாழ்க்கையில் , அவ்வளவு பெரிய தொகை என்னிடம் இருந்திருக்க முடியாது, ஆனால் என்னிடம் இருந்தால், நான் அதை செலவழிக்க ஒரு சிறந்த வழியைக் கூட என்னால் கற்பனை செய்ய முடியவில்லை.
ஜான் : (மெதுவாக) ஆமாம், நானும் அதைத்தான் நினைக்கிறேன்.
மார்த்தா : (ஒரு சிறிய தாமதத்திற்கு பிறகு வாடிக்கையாளர்களுக்கு அதிக நஷ்டம் ஏற்படுமா ராபர்ட்.
பால்ட்வின் : (உறுதியாக) நூறு சதவீதம், வாடிக்கையாளர்கள் எதுவும் இழக்கமாட்டார்கள். நானும் மற்றும் கிரஸ்ஹாம்
அந்த அழிவு நேரத்தில் சிலவற்றை சேமித்து வைத்தோம். நான் எதிர்பார்த்ததை விட சற்று அதிகமாகத்தான் இருந்தது. கிட்டதட்ட இரண்டு மடங்கு அதிகம்-கிரஸ்ஹாம் வைத்திருப்பதும் போதுமானதாகும்.
ஈவ்: அந்த நூறு ஆயிரம் இல்லாமலா? (பால்ட்வின் பதில் பேசவில்லை).
ஜான் : (விடாப்பிடியாக) கிரஸ்ஹாம் உங்களுக்கு தனியாக எடுத்து வைத்தது இல்லாமலா?

பால்ட்வின் : ஆமாம், இன்று வரை, அந்த நூறு ஆயிரம் இருக்கிறது என்று எனக்கு தெரியாது. கிரஸ்ஹாம் என்னிடம்
சொல்லவில்லை. அது இல்லாமல் தான் நாங்கள் கணக்கிட்டோம்.
ஈவ் ஜான் : எது நடந்தாலும் சந்திக்க தயாராகிவிட்டீர்களா?
பால்ட்வின் : மிகவும் எளிதாக. (சிரித்தார். திரு.மார்ஷல் என்பவர் மறுசீரமைப்பை நடத்துகிறார். மூன்றாவது தேசிய
தலைவர் திரு. மார்ஷல் அது நன்றாக வரும் என்பதில் குறைந்த மதிப்பு வைத்திருந்தார். (அங்கே அமைதி காணப்பட்டது.

ஜான் மற்றும் ஈவ் கிரஸ்ஹாம் கொடுக்கும் மிகப்பெரிய தொகைக்கு ஆசைப்பட்டனர். அவர்கள் பால்ட்வின்னுக்கு லட்சம் கொடுப்பதை நியாயப்படுத்த முயற்சி செய்தனர்.

ஜான் : அவர்கள் கிரஸ்ஹாமை தண்டிக்க போகிறார்கள். அவர்கள் இல்லையா?
பால்ட்வின் : எனக்கும் அதைப்பற்றி பயம் உள்ளது.

ஜான் : எதற்காக?
பால்ட்வின் : பணத்ைைத தவறாக பயன்படுத்தியதற்காக……
ஜான் : (குறுக்கிட்டான்) ம்ம்… எனக்கு அது தெரியும், ஆனால் அவர் என்ன குற்றம் செய்துவிட்டார்?
பால்ட்வின் : அதுதான் குற்றம், ஜான்.
ஈவ் : ஆனால், யாரும் அதனால் எதுவும் இழக்கவில்லை.
பால்ட்வின் : இருப்பினும் அது ஒரு குற்றம்.
ஜான் : அதற்காகத்தான், அவரை தண்டிக்க போகிறார்கள்.
ஈவ் : (தயக்கத்துடன்) இது ஒரு பயங்கரமான விஷயமா? அப்பா, நீங்கள் அவரை விட்டுவிட்டாள்.
பால்ட்வின் : (சிரித்து கொண்டு நானும் அதைத்தான் விரும்புகிறேன், ஈவ் ஆனால், நான் நீதிபதி அல்ல.
ஈவ் : இல்லை, ஆனால்…. அவருக்கு எதிரான ஒரே சாட்சி நீங்கள் தான்.
ஜான் : (மௌனமாய்) ஈவ்!

உங்கள் நண்பரான கிரஸ்ஹாம் பெயரைத் தான் எனக்கு வைத்தீர்கள், ஒரு குற்றவாளியின் பெயரை தனக்கு வைத்ததிற்கு அவன் வெட்கப்படுவான்.

ஜான் : அவள் சொல்வது சரிதான், தலைவரே.
பால்ட்வின் : ஜான், நீயுமா?
ஜான் :கிரஸ்ஹாமை சிறையில் அடைத்தால், அது ஒரு மோசமான குழப்பத்தை உண்டு பண்ணும் அவருடைய பெயரைத்தான் உங்களுடைய சொந்த மகனுக்கு வைத்துள்ளீர்! அது எனக்கும் ரொம்ப இனிமையாக இருக்கும்! ஜான் கிரஸ்ஹாம் பால்ட்வின்.
மார்த்தா : (சிறிது நேரம் கழித்து) ராபர்ட், நீங்கள் முன்பு என்ன சொன்னீர்கள் என்று என்னால் புரிந்து கொள்ள முடியவில்லை. திரு கிரஸ்ஹாம் நீங்கள் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று விரும்புகிறார்?
பால்ட்வின் : நாளை அவரை வெளியேற்ற வேண்டும். மார்த்தா : உங்களால் அதை செய்ய முடியாதா?

பால்ட்வின்: முடியும்.
மார்த்தா: எப்படி?
ஜான் : அவர்கள் என்னிடம் ஆபத்தான கேள்வியை கேட்கும் போது, எனக்கு ஞாபகம் இல்லை’ என்று பதில் கூற வேண்டும். மார்த்தா : அப்படியா! மேலும் உங்களுக்கு ஞாபகம் இருக்கிறதா?
பால்ட்வின் : ஆமாம், கிட்டதட்ட எல்லாமே.
ஜான் : அவர்கள் என்ன கேட்டாலும் பரவாயில்லையா.
பால்ட்வின் : நான் எப்போதுமே என்னுடைய நினைவை புதிப்பித்து கொண்டிருப்பேன். இங்க பாருங்க, என்னிடம் குறிப்புகள் உள்ளது.
ஜான் : ஆனால் அந்த குறிப்புகள் இல்லாமல் உங்களால் ஞாபகப்படுத்த முடியாது.
பால்ட்வின் : என்ன சொல்ற, ஜான்?
ஜான் : உண்மையில் ஒரு விஷயம் என்னவென்றால், நீங்கள் முற்றிலும் குறிப்புகளை சார்ந்துதான் இருக்கிறீர்கள், அல்லவா? பால்ட்வின் : எல்லோரும் ஒரே விஷயத்தைத் தான் செய்கிறார்கள்.
ஜான் : ‘எனக்கு ஞாபகம் இல்லை’? என்று நீங்கள் சொன்னால், அது சத்தியத்திலிருந்து முற்றிலும் வேறுபட்டு இருக்காது. மார்த்தா : திரு.கிரஸ்ஹாம் உங்களிடம் இருந்து அதிகமாக கேட்கவில்லை என நான் பார்க்கிறேன்.
பால்ட்வின் : மார்த்தா!
மார்த்தா : ராபர்ட் ! நானும் உங்களை போல் நேர்மையானவள் தான்……

மார்த்தா : பழைய நண்பரை சிறைக்கு அனுப்புவது எனக்கும் சரியாகப்படவில்லை. ராபர்ட், நானும் அதைத்தான் நினைத்து கொண்டிருக்கிறேன். ஜானுக்கு ஞானஸ்தானம் கொடுத்த நாளன்று திரு.கிரஸ்ஹாம் அவனுக்கு ஆதரவாக இருந்தார், நமக்கெல்லாம் எவ்வளவு பெருமையாக இருந்தது ! நாம் தேவாலயத்திலிருந்து திரும்பிய பின், நீங்கள் என்ன சொன்னீர்கள் என்று ஞாபகம் இருக்கிறதா, ராபர்ட்?
பால்ட்வின் : இல்லை, என்ன அது?
மார்த்தா : நம் மகன் எப்பொழுதும் நாம் அவனுக்கு வைத்த பெயருடனே வாழ வேண்டும் என்று சொன்னீர்கள்! அது ஞாபகம் இருக்கிறதா?

பால்ட்வின்னின் மனைவி, மார்த்தா, பால்ட்வின், அவருடைய நெருங்கிய நண்பரை காட்டி கொடுத்துவிடுவார் என உணர்ந்தாள் மற்றும் ஜானுக்கு மனஉளைச்சல் எற்படும் என உணர்ந்தாள்.

பால்ட்வின் : ஆமாம் – கொஞ்சம்
ஜான் : ஹா ! கொஞ்சம்தானா, தலைவரே?
பால்ட்வின் : நீ என்ன சொலகிறாய், ஜான்?
மார்த்தா : (ஜானுக்கு பதில் சொல் எந்த வாய்ப்பும் கொடுக்கவில்லை அது சோகமாக இருக்கும் – மிகவும் சோகமாக.
ஜான் கிரஸ்ஹாம் என்ற பெயரால், நம் மகனுடைய பெயருக்கு, உங்கள் மூலம் துயரம் வந்துவிடும், ராபர்ட்.
பால்ட்வின் : மார்த்தா, ஜான் கிரஸ்ஹாம் கொடுத்த அந்த லஞ்ச பணத்தை என்னை நீ வாங்க சொல்கிறாயா?
மார்த்தா : ஏன் நீங்கள் அதை லஞ்ச பணம் என்று சொல்ல வேண்டும், அப்பா?
பால்ட்வின் : (கடுமையானது) நிஜமாகவா? அதற்கு ஜான் கிரஸ்ஹாம் அழகான பெயர் வைத்து இருக்கிறார். கடந்த
வருடங்களில் உனக்கு நான் குறைவான சம்பளம் கொடுத்திருக்கிறேன் என்று சொன்னார். உனக்கு தெரியும், வாரத்திற்கு அறுபது டாலர் தான். நான் வாங்கி கொண்டிருந்தேன். இந்த சம்பவம்
நடந்தபோது. : (பொறுமையின்றி) ஆமா ! ஆமாம்? அந்த நூறு ஆயிரம், அவர் எனக்கு என்ன பணம் கொடுத்து கொண்டிருந்தார் என்பதையும் மற்றும் அவர் மீது உண்மையில் நான் வைத்திருக்கும் மதிப்பையும் வேறுபடுத்தி காட்டிவிடும்.
மார்த்தா : அது உண்மையைவிட குறைவானதாக இல்லை, ராபர்ட் உண்மையாக, அவருக்கு நீங்கள் வேலை செய்துள்ளீர்கள். பால்ட்வின் : அவர் சொன்னார், நான் எனக்கு என்ன கொடுத்திருக்க வேண்டும் என்பதை கொடுத்திருந்தால், இப்பொழுது இந்த நூறு ஆயிரத்தை விட அதிகமாக கொடுத்திருப்பேன் என்றார்.
ஜான் : அதனால் தான், இல்லையா, அப்பா?
பால்ட்வின் : யாருக்கு தெரியும்? என் சம்பளத்தை உயர்த்த வேண்டும் என்று ஒருபோதும் கேட்டதில்லை. அவர் சம்பளத்தை உயர்த்தினால், அது அவரது தனிப்பட்ட விஷயம். (அங்கே அமைதி நிலவியது, அவர் சுற்றி பார்த்தார்) நன்று, இதைப் பற்றி என்ன நினைக்கிறாய், ஈவ்?
ஈவ் : (தயக்கத்துடன்) நாளைக்கு, உங்களுடைய நிலைப்பாட்டை பொருத்துதான்…..

உங்களுடைய குறைவான ஊதியத்துக்கான இழப்பீடு என்று பால்ட்வினுக்கு கிரஸ்ஹாம் கொடுக்கும் பணத்தை மார்த்தாலும் நியாயப்படுத்தினாள். பால்ட்வின்னை அந்த லஞ்ச பணத்தை வாங்குமாறும் கட்டாயப்படுத்தினாள்.

பால்ட்வின் : நிஜமாகவா?
ஈவ் : மேலும், ஜான் கிரஸ்ஹமை சிறையில் அடைத்ததும் மக்கள் என்ன சொல்வார்கள்!
பால்ட்வின் : நான் என்னுடைய வேலையை செய்துவிட்டேன் என்று அவர்கள் சொல்வார்கள், ஈவ் குறைவாகவும் மற்றும் அதிகமாகவும் இருக்காது.
ஈவ் : அவர்கள் சொல்வார்களா?
பால்ட்வின் : ஏன், அவர்கள் அப்படி என்ன சொல்வார்கள்.
ஈவ் : அதைப்பற்றி நான் ஏதும் நினைக்கவில்லை. நிச்சயமாக, ஆனால் வேறு சிலர், நீங்கள் உங்களுடைய சிறந்த நண்பனுக்கு துரோகம் செய்துவிட்டீர்கள் என்று சொல்வர்.
பால்ட்வின் : நீ அப்படி நினைக்கவில்லை, தானே ஈவ்!

ஈவ் : அவர்கள் எந்த பணத்தையும் இழக்கவில்லை என்று அவர்கள் கண்டு பிடிக்கும் போதும் ஜான் கிரஸ்ஹாம், எல்லா பணத்தையும் திரும்ப கொடுத்து விடுவேன் என்று அவர்களிடம் சொல்லிய போது, பின் அவர் சிறைக்கு செல்ல வேண்டும் என்று அவர்கள் விரும்பமாட்டார். அவருக்காக அவர்கள் வருத்தப்படுவர்.
பால்ட்வின் : ஆமா, நானும் அதை நம்புகிறேன். நானும் நம்புகிறேன்.
ஜான் : தங்களுக்கு உதவுபவரை சிறையில் அடைக்கும் மனிதனை இரக்கமுள்ளவனாக உணர மாட்டார்கள்.
மார்த்தா : தன் பழைய நண்பனுக்கு எதிராக செய்துவிட்டான் என சொல்வார்கள், ராபர்ட்.

ஜான் : நீங்கள் நீதிமன்றத்தில் உங்களுடைய குறிப்புகளை வெளியே எடுத்தால், அவரை நிச்சயமாக சிறைக்கு அனுப்பிடுவார்கள்! (அவர் ஒரு கோபத்தோடு நிறுத்துகிறான்).
ஈவ் : திரு. கிரஸ்ஹாம் உண்மையில் தவறு எதையும் செய்யவில்லை.
ஜான் : அது ஒரு தொழில்நுட்பமாகும், அது என்னவென்றால் யாரும் ஒரு சதவீதம் கூட இழக்கவில்லை. அவன்
தண்டிக்கப்படுவதை யாரும் பார்க்க விரும்பவில்லை.
ஈவ் : அப்பா, உங்களை தவிர.
ஜான் : ஆமாம், யாருடைய பெயரை உங்கள் மகனுக்கு வைத்தீர்களோ! அந்த மனிதனை சிறையில் அடைக்க நீங்கள் தயாராக இருக்கிறீர்கள்.
மார்த்தா : இரக்கம் காட்டுவீர்கள் என நான் நம்புகிறேன், ராபர்ட்.
பால்ட்வின் : இரக்கமா?

மார்த்தா : திரு. கிரஸ்ஹாம் எப்பொழுதும் தங்களுக்கு நல்லதே செய்துள்ளார். (அங்கே மறுபடியும் அமைதி அவர்கள் ஒவ்வொருவரும் மற்றவர்கள் கண்களை பார்க்க முடியாமல் இருக்கிறார்கள்). நன்று இப்ப என்ன செய்ய போகிறீர்கள், ராபர்ட்? பால்ட்வின் : நீ என்ன நினைக்கிறாய்?
மார்த்தா : வங்கி மூடிய நாளிலிருந்து வேலையில்லாமல் நீங்கள் இருக்கிறீர்கள்.
பால்ட்வின் : (அவரது தோள்களை உயர்த்துகிறார்) நான் ஒரு இடத்தை கண்டுப்பிடிப்பேன்.

தன்னுடைய நெருங்கிய நண்பரை கிரஸ்ஹாமை காட்டி கொடுப்பதற்கு, ஜான் பால்வினை குற்றம் சாட்டினான். மேலும், பால்ட்வினுக்கு எங்கும் வேலை கிடைக்காது, அதே சமயத்தில் அவன் ஒரு துரோகி என்று நினைப்பார்கள்.

மார்த்தா : (தலையை அசைத்து கொண்டு இந்த வயதிலா?
பால்ட்வின் : முடியாதவன் தான் காரணம் சொல்வான்.
மார்த்தா : ஆமாம், ஒரு மாதத்திற்கு முன்பு அதைத்தான் நீங்கள் சொன்னீர்கள்.
ஜான் : நானும் டோனோவனிடமிருந்து கேள்வி பட்டேன்.
பால்ட்வின் : (உடனடியாக) நீ என்ன கேள்விப்பட்டாய்?
ஜான் : அவர் மூன்றாவது பணக்காரனோடு சென்று விட்டார், உங்களுக்கு தெரியுமா?
பால்ட்வின் : ஆமாம், அவர் மறுசீரமைப்புக்கு உதவுகிறார்.
ஜான் : அங்கே, அவர்கள் உங்களை கூப்பிடவில்லையா.
பால்ட்வின் : அவர்கள் ஊழியர்கள் அதிகமாக இருக்கிறார்கள். எனக்கு கணக்காளர் வேைைலயை அவர்களால் கொடுக்க முடியாது.
ஜான் : அதுதான் அவர்கள் சொன்னார்கள்…… ஜான் கிரஸ்ஹாம் மாதிரி குற்றம் செய்த ஒருவரை தன்னால் வேளையில் அமர்த்த முடியாது என்ற திரு.மார்ஷல் சொன்னார்.
பால்ட்வின் : ஆனால், நான் குற்றம் செய்யவில்லை.
ஜான் : அது யாருக்கு தெரியும்?
பால்ட்வின் : நாளை, அனைவருக்கும் தெரியும்.
ஜான் : அவர்கள் உங்களை நம்புவார்களா? அல்லது உங்களை நீங்களே காப்பாற்றி கொண்டுள்ளீர்கள் என நினைப்பார்களா? பால்ட்வின் : அந்த நிகழ்வு நடப்பதற்கு ஒருநாள் முன்னால் தான் அதை கண்டுபிடித்தேன்.

ஜான் : அதை யார் நம்புவார்கள்?
பால்ட்வின் : அவர்கள் நம்பித்தான் ஆக வேண்டும்.
ஜான் : எப்படி அவர்களை நம்பவைப்பீர்கள்? தலைவரே நீங்கள் எங்கு சென்றாலும் உங்களுக்கு எதிராகத்தான் கண்டுபிடித்தீர்கள் என எனக்கு பயம் வருகிறது. ஜான் கிரஸ்ஹாம்க்கு எதிராக சாட்சி சொல்வதால் வேறு எந்த நல்ல விஷயமும் நடக்காது. உங்களுக்கு வேலையே கிடைக்கவில்லையென்றால், அது அவரால் தான் (இது பால்ட்வின்னுக்கு ஆச்சரியத்தை ஏற்படுத்தும் ஒரு திடுக்கிடும் யோசனை). கிரஸ்ஹாம் சிறைக்கு செல்லாவிட்டால், அவர் மறுபடியும் தொழிலை தொடங்கிவிடுவார், அவர் செய்யமாட்டாரா? மேலும் ஒரு பங்குதாரரை தவிர அவர் வேற ஏதும் உங்களுக்கு தரப்பட மாட்டாது.
பால்ட்வின் : ஒரு பங்குதாரராகவா?
ஜான் : (அர்த்தத்தோடு அந்த நூறு ஆயிரம் பணத்தை நீங்கள் ஒரு தொழிலில் போடலாம் அப்பா.
பால்ட்வின் : ஜான்! ஒவ்வொரு முகத்தையும் கூர்மையாக பார்த்தார், அவர்கள் பார்க்கவில்லை). நீ இந்த பணத்தை நான் வாங்க வேண்டும் என்று நீங்கள் விரும்புகிறீர்களா? (அங்கு பதில் ஏதும் இல்லை. யாராவது ‘ஆமாம்’ (இன்னும் பதிலில்லை) அல்லது ‘இல்லை’ என்று யாராவது சொல்லுங்கள். (நீண்ட அமைதிக்கு பின்) கிரஸ்ஹாமுடன் கூட்டாளியாக செல்ல மாட்டேன்.
மார்த்தா : (உடனடியாக) எதற்கு.
பால்ட்வின் : மக்கள் அவரை நம்பமாட்டார்கள்.

ஜான் : பின், வேறு யாருடனாவது தொழில் தொடங்க செல்லுங்கள். நூறு ஆயிரம் என்பது ஒரு அதிகமான தொகை, அப்பா. பால்ட்வின் : (ஜன்னலை நோக்கி நடந்தார். வெளியே பார்த்தார்) கடவுளுக்கு தெரியும் இந்நாள் வரும் என்று! நான் ஒருபோதும் நினைத்ததில்லை. எனக்கு தெரியும் – எனக்கு தெரியும், அதற்கு என்ன காரணம் சொன்னாலும் எனக்கு கவலையில்லை. எனக்கு தெரியும் நான் இந்த பணத்தை எடுத்தால், நான் நேர்மைக்கு மாறாக ஒரு விஷயத்தை செய்கிறேன். மேலும் உங்களுக்கு அது தெரியுமா! நீ, மற்றும் நீ, மற்றும் நீ! நீங்கள் அனைவரும்! வாருங்கள், வந்து ஒப்புக் கொள்ளுங்கள்.
ஜான் : (தயக்கமின்றி) ஒருவரும் அதைப்பற்றி கேள்விபட்டதில்லை.
பால்ட்வின் : ஜான், ஆனால் நமக்கு மத்தியில்! இந்த உலகத்திற்கு நாம் யாராகயிருந்தாலும் நாம் ஒருவருக்கொருவர்
உண்மையாக இருக்க வேண்டும், நாம் நால்வரும்! (அவனுடைய பார்வை ஜானிடமிருந்து, ஈவிடம் சென்றது, அவள் தலை குனிந்திருந்தாள், அவளிடமிருந்து தன்னுடைய மனைவிக்கு, அவர் தைப்பதில் ஆர்வமாக இருந்தாள். மார்த்தாவின் தலையை உயர்த்தினான், அவளுடைய கண்களை பார்த்தான். அவன் நடுங்கினான்) பொய்யானவர்கள் ! போலியானவர்கள் ! திருடர்கள் ! உங்களில் யாரேனும் நல்லவர் உள்ளனரா! நாங்கள் எங்கள் ஆத்துமாக்களை நிர்வானமாக்கினேன், அவர்கள் சர்வவல்லவர் ! நன்று! ஏன் பதில் சொல்லாமல் இருக்கிறீர்கள்?

தன் குடும்பத்தினரின் பேராசை பால்ட்வினை வெட்கப்பட வைத்தது. அவருடைய கண்ணை நேராக பார்க்கும் தைரியம் ஜானுக்குத் தான் இருந்தது. கிரஸ்ஹாம் கொடுத்த பணத்தை ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு பால்ட்வினை வலியுறுத்தினான்.

மார்த்தா : (சரணடைந்தாள்) அது ஒன்றும் தவறவில்லை , ராபர்ட்
பால்ட்வின் : அது சரியானதில்லை.
ஜான் : (அவனை நேராக நிலை நிறுத்திக்கொண்டான்). ஒரு நூறு ஆயிரம் என்பது எவ்வளவு பெரிய தொகை, அப்பா. பால்ட்வின் : (மெதுவாக தலையாட்டினார்) என் மகனே, இப்பொழுது நீ என்னுடைய கண்களை பார், உன்னால் முடியாதா? ஜான் : (நகராமல்) அப்பா, நீங்கள் ஏன் மறுத்தீர்கள்? அது இல்லை ஏனென்றால் நாங்கள் என்ன சொல்வோம் என்று நீங்க பயப்பட்டீர்கள்?
பால்ட்வின் : (நீண்ட நேர அமைதிக்கு பின்). ஆமாம், ஜான். ஜான் : நன்று, அது யாருக்கும் ஒருபோதும் தெரியாது.
டால்ட்வின் : நம் நால்வரை தவிர்த்து.
ஜான் : ஆமாம், அப்பா. (திடீரென்று அவர்கள் பிரிந்தனர். ஈவ் மெதுவாக அழுதாள். மார்த்தா, உணர்ச்சிவசப்படாமல், தன்னுடைய மூக்கை சத்தமாக சீந்திக் கொண்டு மற்றும் தன்னுடைய பின்னலை விடாமல் இழுந்தாள். ஜான் கோபத்துடன் ஜன்னலருகே சென்றார் மற்றும் பால்ட்வின், நெருப்பிடம் பக்கத்தில், தன்னுடைய கைகளை பிசைந்து கொண்டிருந்தார்) யாரோ வந்து கொண்டிருந்தார்.

பால்ட்வின் தன்னை நினைத்து வெட்கப்பட்டு கொண்டார். திரு. மார்ஷல், மூன்றாம் பணக்காரர், இன்னொரு வங்கியின் தலைவர், ஒரு முக்கிய செய்தியை சொல்ல பால்ட்வின் வீட்டிற்கு வந்திருந்தார்.

மார்த்தா : (தன்னுடைய தலையை உயர்த்தி கொண்டு யாரது?
ஜான் : என்னால் பார்க்க முடியவில்லை (சற்று பயத்துடன்) திரு. மார்ஷல் மாதிரி தெரிகிறது.
பால்ட்வின் : திரு. மார்ஷல்? (அந்த காலிங்பெல் அடித்தது. வாசலை பார்த்து பேசிக்கொண்டே, அவர் ஜன்னல் பக்கம் சென்றார்).
பால்ட்வின் : இதுதான் திரு. மார்ஷல்.
மார்த்தா : மூன்றாவது தேசிய தலைவர்?
பால்ட்வின் : ஆமாம், அவருக்கு, இங்கு என்ன வேண்டும்?
ஈவ் : நான் அவரை உள்ளே அனுப்பலாமா, அப்பா?
பால்ட்வின் : ஆம், ஆம், எல்லா வகையிலும். (ஈவ் வெளியே செல்கிறாள்).
டும் நேர்மையான மற்றும் செம்மையான மனிதராக இருக்கும் பால்ட்வின், தனக்கு ஒருபோதும் பொய் சான்று கொடுக்கமாட்டார் என தெரிந்து, கிரஸ்ஹாம் தன்னுடைய குற்றத்தை ஒப்பு கொண்டார் என்று திரு.மார்ஷல், பால்ட்வினிடம் சொன்னான்.

மார்த்தா : (அவரை வேகமாக கடந்தாள்) ராபர்ட் ! நீங்கள் என்ன சொல்ல போகிறீர்கள் என்பதில் கவனமாக இருங்கள், நாளைக்கு நீங்கள் தான் நிற்க வேண்டும்.
பால்ட்வின் : (பயத்துடன்) ஆமா, ஆமா, நான் அதைப் பார்த்து கொள்கிறேன். (மார்ஷல்க்காக கதவை திறந்து கொண்டு, ஈவ் உள்ளே வருகிறாள்).
மார்ஷல் : (அறைக்குள் வருகிறார்) நல்லது, நல்லது, மதிய வேளையை உள்ளே கழிக்கிறீர்கள்? எப்படி இருக்கிறீர்கள், திருமதி. பால்ட்வின்? (அவர் தன் கையை குலுக்குகிறார்) பால்ட்வின், நீங்க?
மார்த்தா : நாங்க வெளியே செல்கிறோம், வா.. ஈவ்.
மார்ஷல் : நான் வந்ததால் நீங்கள் வெளியே செல்ல வேண்டாம். நான் என்ன சொல்ல போகிறேன் என்பதை நீங்களும் கேட்கலாம். (அவர் குடும்பத் தலைவர் பக்கம் திரும்புகிறார், பால்ட்வின் இந்த வாரத்தில் எப்போதாவது Third National பக்கம் வர வேண்டும் என நீங்கள் உணர்ந்தால், உங்களுக்காக காத்து கொண்டிருக்கும். ஒரு பதவியை காணலாம்.
பால்ட்வின் : (இடி விழுந்தது போல்) நீங்கள் என்ன சொல்கிறீர்கள்? திரு. மார்ஷல்.
மார்ஷல் : (சிரித்து கொண்டு எனக்கு வேண்டாமென்றால் நான் சொல்லியிருக்கவே மாட்டேன். (அவர் தீவிரமாக
தொடர்ந்தார்) இன்று மதியம் கிரஸ்ஹாம்யை பார்க்க சென்றேன். அவர் உங்களுக்கு கொடுத்த பணத்தைப்பற்றி என்னிடம் சொன்னார். நீ அதை தவறு என நினைக்கிறாயோ, அதை எந்த பணத்தாலும் உங்களை செய்ய தூண்ட முடியாது என்பதை அவரும் அறிந்திருந்தார். பால்ட்வின் உங்களுக்கு மிகப்பெரிய தொகையை பரிசாக அளித்தார், அவருக்கு எதிராக உங்களை சோதனைப்படுத்துவதற்கு பதிலாக விசாரணைக்கு செல்வதே மேல் என நினைத்து, அவர் குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டார். பால்ட்வின் : (நாற்காலி மீது அமருகிறார்) குற்றத்தை ஒப்புக் கொண்டாரா!
மார்ஷல் : எல்லா விஷயத்தையும் சொன்னார். (மார்த்தா பக்கம் திரும்பினார்) நாளை அனைத்து மனிதரும் என்ன சொல்வார்களோ, அதை மட்டும் தான் உன்னிடம் சொல்கிறேன். நான், எவ்வளவு உயர்வாக, மரியாதையாக, உங்கள் கணவரை மதிக்கிறேன்! அவ்வளவு உண்மையாக.

நேர்மையாக இருந்ததிற்கு, திரு. மார்ஷல் தன்னுடைய The Third International வங்கியில் பால்ட்வின்னுக்கு வேலை கொடுத்தார்.
மார்த்தா : (அவருடைய கையை இரக்கத்தோடு பற்றிக் கொண்டாள்) அவர் அழுவதை நீங்கள் பார்க்கவில்லையா? (திரை மெதுவாக கீழே விழுந்தது) – (சற்று தழுவப்பட்டது).

Tamilnadu State Board New Syllabus Samacheer Kalvi 12th Maths Guide Pdf Chapter 6 Applications of Vector Algebra Ex 6.3 Textbook Questions and Answers, Notes.

Tamilnadu Samacheer Kalvi 12th Maths Solutions Chapter 6 Applications of Vector Algebra Ex 6.3

Question 1.
If \(\overline { a }\) = \(\hat { i }\) – 2\(\hat { j }\) + 3\(\hat { k }\), \(\overline { b }\) = 2\(\hat { i }\) + \(\hat { j }\) – 2\(\hat { k }\), \(\overline { c }\) = 3\(\hat { i }\) + 2\(\hat { j }\) + \(\hat { k }\)
Find (i) (\(\overline { a }\) × \(\overline { b }\) ) × \(\overline { c }\)
(ii) \(\overline { a }\) × (\(\overline { b }\) × \(\overline { c }\))
Solution:
(i) \(\overline { a }\) × \(\overline { b }\) = \(\left|\begin{array}{ccc}
\hat{i} & \hat{j} & \hat{k} \\
1 & -2 & 3 \\
2 & 1 & -2
\end{array}\right|\)
= \(\hat { i }\)(4 – 3) – \(\hat { j }\)(-2 – 6) + \(\hat { k }\)(1 + 4)
= \(\hat { i }\) + 8\(\hat { j }\) + 5\(\hat { k }\)
\(\overline { a }\) × \(\overline { b }\) × \(\overline { c }\) = \(\left|\begin{array}{lll}
\hat{i} & \hat{j} & \hat{k} \\
1 & 8 & 5 \\
3 & 2 & 1
\end{array}\right|\)
= \(\hat { i }\)(8 – 10) – \(\hat { j }\)(1 – 15) + \(\hat { k }\)(2 – 24)
= -2\(\hat { i }\) + 14\(\hat { j }\) – 22\(\hat { k }\)

(ii) \(\overline { b }\) × \(\overline { c }\) = \(\left|\begin{array}{ccc}
\hat{i} & \hat{j} & \hat{k} \\
2 & 1 & -2 \\
3 & 2 & 1
\end{array}\right|\)
= \(\hat { i }\)(1 + 4) – \(\hat { j }\)(2 + 6) + \(\hat { k }\)(4 – 3)
= 5\(\hat { i }\) – 8\(\hat { j }\) + \(\hat { k }\)
\(\overline { a }\) × \(\overline { b }\) × \(\overline { c }\) = \(\left|\begin{array}{ccc}
\hat{i} & \hat{j} & \hat{k} \\
1 & -2 & 3 \\
5 & -8 & 1
\end{array}\right|\)
= \(\hat { i }\)(-2 + 24) – \(\hat { j }\)(1 – 15) + \(\hat { k }\)(-8 + 10)
= 22\(\hat { i }\) + 14\(\hat { j }\) + 2\(\hat { k }\)

Question 2.
For any vector a, prove that
\(\hat { i }\)(\(\overline { a }\) × \(\hat { i }\)) + \(\hat { j }\) × (\(\overline { a }\) × \(\hat { j }\)) + \(\hat { k }\) × (\(\overline { a }\) × \(\hat { k }\)) = 2\(\overline { a }\).
Solution:
Let \(\overline { a }\) = a₁\(\hat { i }\) + a₂\(\hat { j }\) + a₃\(\hat { k }\)
\(\overline { a }\) × \(\hat { i }\) = \(\left|\begin{array}{ccc}
\hat{i} & \hat{j} & \hat{k} \\
a_{1} & a_{2} & a_{3} \\
1 & 0 & 0
\end{array}\right|\)
= \(\hat { i }\)(0) – \(\hat { j }\)(-a₃) + \(\hat { k }\)(0 – a₂)
\(\hat { i }\) × (\(\overline { a }\) × \(\hat { i }\)) = \(\left|\begin{array}{ccc}
\hat{i} & \hat{j} & \hat{k} \\
1 & 0 & 0 \\
0 & a_{3} & -a_{2}
\end{array}\right|\)
= \(\hat { i }\)(0) – \(\hat { j }\)(-a₂) + \(\hat { k }\)(a₃)
= a₂\(\hat { j }\) + a₃\(\hat { k }\)
Similarly \(\hat { j }\) × (\(\overline { a }\) × \(\hat { j }\)) = a₁\(\hat { i }\) + a₃\(\hat { k }\)
\(\hat { k }\) × (\(\overline { a }\) × \(\hat { k }\)) = a₁\(\hat { i }\) + a₂\(\hat { j }\)
\(\hat { i }\) × (\(\overline { a }\) × \(\hat { i }\)) + \(\hat { j }\) × (\(\overline { a }\) × \(\hat { j }\)) + \(\hat { k }\) × (\(\overline { a }\) × \(\hat { k }\))
= 2a₁\(\hat { i }\) + 2a₂\(\hat { j }\) + 2a₃\(\hat { k }\)
= 2(a₁\(\hat { i }\) + a₂\(\hat { j }\) + a₃\(\hat { k }\))= 2 \(\overline { a }\)

Question 3.
Prove that [\(\overline { a }\) – \(\overline { b }\), \(\overline { b }\) – \(\overline { c }\), c – a] = 0.
Solution:

Hence proved.

Question 4.
If \(\overline { a }\) = 2\(\hat { i }\) + 3\(\hat { j }\) – \(\hat { k }\), \(\overline { b }\) = 3\(\hat { i }\) + 5\(\hat { j }\) + 2\(\hat { k }\), \(\overline { c }\) = –\(\hat { i }\) – 2\(\hat { j }\) + 3\(\hat { k }\)
(i) (\(\overline { a }\) × \(\overline { b }\)) × \(\overline { c }\) = (\(\overline { a }\). \(\overline { c }\))\(\overline { b }\) – (\(\overline { b }\).\(\overline { c }\))\(\overline { a }\)
(ii) \(\overline { a }\) (\(\overline { b }\) × \(\overline { c }\)) = (\(\overline { a }\). \(\overline { c }\))\(\overline { b }\) – (\(\overline { a }\).\(\overline { b }\))\(\overline { c }\)
Solution:

Question 5.
\(\overline { a }\) = 2\(\hat { i }\) + 3\(\hat { j }\) – \(\hat { k }\), \(\overline { b }\) = –\(\hat { i }\) + 2\(\hat { j }\) – 4\(\hat { k }\), \(\overline { c }\) = \(\hat { i }\) + \(\hat { j }\) + \(\hat { k }\) then find the value of (\(\overline { a }\) × \(\overline { b }\)) – (\(\overline { a }\) × \(\overline { c }\))
Solution:

Question 6.
If \(\overline { a }\), \(\overline { b }\), \(\overline { c }\) and \(\overline { d }\) are coplanar vectors, show that (\(\overline { a }\) × \(\overline { b }\)) × (\(\overline { c }\) × \(\overline { d }\)) = \(\overline { 0 }\)
Solution:

Question 7.
If \(\overline { a }\) = \(\hat { i }\) + 2\(\hat { j }\) + 3\(\hat { k }\), \(\overline { b }\) = 2\(\hat { i }\) – \(\hat { j }\) + \(\hat { k }\), \(\overline { c }\) = 3\(\hat { i }\) + 2\(\hat { j }\) + \(\hat { k }\) and \(\overline { a }\) × (\(\overline { b }\) × \(\overline { c }\)) = l\(\overline { a }\) + m\(\overline { b }\) + n\(\overline { c }\), find the values of l, m, n.
Solution:

m = 3 + 4 + 3; n = -(2 – 2 + 3)
m = 10; n = -3
l = 0; m = 10; n = -3

Question 8.
If \(\hat { a }\), \(\hat { b }\), \(\hat { c }\) are three unit vectors such that \(\hat { b }\) and \(\hat { c }\) are non-parallel and \(\hat { a }\) × (\(\hat { b }\) × \(\hat { c }\)) = \(\frac { 1 }{ 2 }\) \(\hat { b }\) find the angle between \(\hat { a }\) and \(\hat { c }\).
Solution:

Tamilnadu State Board New Syllabus Samacheer Kalvi 12th English Guide Pdf Supplementary Chapter 2 Life of Pi Text Book Back Questions and Answers, Summary, Notes.

Tamilnadu Samacheer Kalvi 12th English Solutions Supplementary Chapter 2 Life of Pi

12th English Guide Life of Pi Text Book Back Questions and Answers

Textual Questions:

1. Answer the following question in a sentence or two each based on your understanding of the story: (Text Book Page No. 65)

Question a.
Describe the pathetic condition of Pi in the middle of the ocean.
Answer:
Pi was alone and orphaned. He was drifting in the middle of pacific ocean hanging on to the oar. An adult tiger was in front of him. Sharks were beneath his boat. A storm was raging about him.

Question b.
Who was Richard Parker?
Answer:
The character known as Richard Parker is actually a 450pound Bengal tiger. He is the only animal character throughout the story with a full human-like name.

Question c.
Richard Parker’s survival was incredible to Pi Why?
Answer:
The elements of nature which threatened his survival the previous night had calmed down. The life boat did not sink. The shark prowled but did not attack. The waves did not pull him off. Thus Richard Parker’s survival seemed incredible.

Question d.
Why was the great beast not behaving naturally?
Answer:
The great beast was not behaving naturally like a great beast because of its passivity, sedation, and seasickness that was only why the hyena had taken many liberties to touch the feeds of the great beast.

Question e.
Why was Pi not afraid of the hyena?
Answer:
The presence of Richard Parker had intimidated the hyena to such an extent that he hid behind the Zebra. So, Pi wasn’t afraid of the hyena.

Question f.
Describe Pi’s struggle to find drinking water?
Answer:
Of all the obstacles that Pi faces while living in his lifeboat, struggling with thirst is perhaps the worst even more than food, a person requires water to survive. Eventually, Plocates drinking water in the lifeboat and manages to quench his thirst.

Question g.
What was Pi’s reaction when he discovered drinking water?
Answer:
Hitting the lid against the tarpaulin hook, Pi opened the water can and started drinking. To the gurgling beat of his greedy throat, pure delicious, beautiful, crystalline water flowed into his system. It was a liquid life. He drained that golden cup to the very last drop sucking at the hole to catch any remaining moisture.

Question h.
Why did Pi want to tame Parker?
Answer:
In order to survive at sea, Pi realizes that he needs the must of Richard Parker. Pi feels that if the tiger died he would be left alone with despair, that is why Pi wanted to tame Parker.

Question i.
What saved Pi’s life?
Answer:
Parker kept Pi from thinking too much about his family and his tragic circumstances. He pushed him on to go on living. It was Richard Parker who pushed him to go on living.

Question j.
How did Pi reunite with his family?
Answer:
After leaving Richard Parker in a jungle. Pi waited for a ship and he was brought into the custody of two officials from the maritime department. After being questioned for some time, he was handed over to his family.

2. Answer the following question in about 50 words: (Text Book Page No. 65)

Question a.
How did the presence of Richard Parker help Pi?
Answer:
Pi had to be alert to stay alive in the presence of a 450 pound heavy tiger whose moods may swing. The tiger’s presence did not allow him to think much about his family and the tragic circumstances he was placed in life. He had to keep alert to stay alive. He hated Richard Parker but was grateful to the animal for keeping him out of despair, an enemy much more formidable than the Bengal tiger.

Question b.
Describe the lifeboat.
Answer:
The lifeboat is described as” three and a half feet deep, eight feet wide and twenty-six feet long”. The boat was symmetrically shaped with rounded ends. The lifeboat was designed to accommodate a maximum of thirty-two people, the boat also contains a tarpaulin. The life jackets, the lifebuoy, and the oars. The things inside the boat were orange in Colour.

Question c.
How did Pi feel after drinking water?
Answer:
After drinking water, he felt great. A sense of well being quickly overcame him. His mouth became moist and soft. His skin relaxed. His joints moved with greater ease. His heart began to beat like a merry drum. Blood started flowing through his veins like cars from a wedding party honking their way through town. Strength and suppleness came back to his muscles. His head became clearer. In fact, he felt like returning from the world of the dead to life.

Question d.
Did Pi want Richard Parker to die?
Answer:
No, Pi did not want Richard Parker to die. According to Pi, he would be left alone with despair if Richard Parker died. Pi says that a foe was more formidable than a tiger if he still had the will to live, it was only because of Richard Parker who kept Pi from thinking too much about his family and his tragic circumstances, so he was very grateful to Richard Parker rather than to be dead.

3. Answer in a paragraph: (Text Book Page No. 65)

Question a.
How did the presence of Richard Parker influence the altitude of Pi during his life?
Answer:
It was Richard Parker who calmed down Pi. The irony of life is that the animal that scared him witless to start with was the same who brought him peace, purpose, and even wholeness. They were literally and figuratively in the same boat. They had to live together. A part of Pi’s personality was glad about Parker’s presence, who gave him the will to hang on to life under the toughest conditions.

He realized danger and peace can co-exist when one is aware of one’s innate strength. He realizes the fact that staying with a tiger is less tormenting than living alone with despair. Loneliness and despair can easily kill a person. He decided to focus on the chances of survival and shut off the tragic circumstances he was placed in a lonely boat in the middle of the Pacific Ocean. In short, he became optimistic, balanced, and stoical in his attitude to life thanks to the presence of Richard Parker.

Question b.
Water is the elixir of life. Substantiate the statement with reference to the story of “Life of Pi”
Answer:
Pi survives-a shipwreck-life with various animals-in the boat-water plays-a vital role-named after swimming pool-pi’s relationship with water-in the life boat-finds-drinking water. Yann Martel’s “Life of Pi,” tells the story of Pi, who survives a shipwreck when he went to Canada with his family the only human survivor, Pi ends up on a life with various animals in the lifeboat.

It centers around the various themes of religion, reflection, and symbolism. But water plays a vital role as a symbol in the story of Pi’s journey. The idea of water is connected to Pi, and he is named after a swimming pool. Indeed Pi’s relationship with water is better than that of his family.

He also relies on water for survival. It is so evident that he has reached the point of desperation when he finds ‘drinking water’ in the lifeboat. He feels no limit to his joy, On seeing the water cans in the boat, he drank four cans, and only then he felt better perspiration in his life. He says, “My feelings can perhaps be imagined, but they can hardly be described”.

Question c.
If you were lost at sea for as long as Pi was, what Is the one Item you would want with you? Write a diary entry in which you identify the item and explain why it is the one thing you would want with you.
Answer:
If I were lost in the seas similar to Pi, I wouldn’t have to worry about water because I will carry enough water to last for 140 days. Lifejackets would be already available. A whistle could be my choice of item. Even at night if a ship is passing by I can whistle and attract the attention of the ship. When I feel lonely I can whistle. I can scare away prowling sharks too with my whistle as it would sound like the sound made by dolphins in deep waters.

Occasionally fishermen also come deep into the ocean with their trawlers or fishing boats in the early evenings or dawn. I could easily invite their attention. In spite of having a whistle, if no boat or ship comes to that side, it would be difficult to survive. But I can whistle as well as wave the orange life jackets to attract possible rescuers.

4. Sequence the following Incidence logically to write the summary of the story ’Life of Pi’: (Text Book Page No. 65)

1. As he looked around, he was shocked to find Richard Parker on board.
2. His search for water took him dangerously close to Richard Parker but nothing could stop him neither Richard Parker nor the Hyena.
3. Pi left Richard Parker in a jungle and reunited with his family.
4. Pi came back to life and his senses after drinking the elixir of life.
5. He understood that it was Richard Parker who helped him survive for 227 days.
6. He was pinned by weakness having no food, water, or even sleep for nearly three days.
7. Strangely his thirst overpowered his fear of Richard Parker and he went about exploring for freshwater.
8. A little later, he succeeded in his search, when he found stacks if cans of drinking water.
9. Pi was stranded in the pacific on a lifeboat.
10. Then he realized that Parker who scared him earlier brought him peace, purpose, and wholeness.

Answer:
Pi was stranded in the pacific on a lifeboat. He was pinned by weakness having no food, water, or even sleep for nearly three days. His search for water took him dangerously close to Richard Parker but nothing could stop him neither Richard Parker nor the hyena.

A little later, he succeeded in his search, when he found stacks of cans of drinking water. As he looked around, he was shocked to find Richard Parker on board. Strangely his thirst overpowered his fear of Richard Parker and he went about exploring for freshwater. Pi came back to life and his senses after drinking the elixir of life.

He understood that it was Richard Parker who helped him survive for 227 days. Then he realized that Parker who scared him earlier brought him peace, purpose, and wholeness. Pi left Richard Parker in a jungle and reunited with his family.

Paragraph:

Introduction:
Piscine Molitor ‘Pi’ Patel is an Indian boy from Pondicherry. He survives 227 days after a shipwreck. He was stranded on a lifeboat in the pacific ocean with a Bengal tiger named Richard Parker.

Life of Pi:
Pi was alone and orphaned. He was hanging on to oar in the middle of the pacific. There were an adult tiger and a hyena in front of him, Sharks beneath him, and a storm raging about him.

The appearance of Richard Parker:
A 450 pound Bengal tiger in a 26 feet long lifeboat was a mystery. If Parker died, Pi would be left alone with despair. Parker pushed Pi to go on living. When Pi was attacked by a man whom he met in the lifeboat considered a good companion who intends to eat Pi but Parker attacks and saves Pi.

A search for drinking water:
His search for water took him dangerously close to the tiger (Richard Parker) but nothing could stop him – neither Richard Parker nor the hyena. He unrolled the tarpaulin. He undid the hasp and pulled on the list. It opened onto a locker. He found water cans there. Pi felt that the pure, delicious, beautiful, and crystalline water flowed into his system. His mouth became moist and soft. Everything in him, right down to the pores of his skin was expressing joy. The tiger helped Pi to survive. It brought him peace purpose and wholeness.

Conclusion:
Pi left Richard Parker in a jungle and waited for a ship. It pained him to see the animal without even turning his head to have a last glimpse. A ship did found him and he was now reunited with his family.

ஆசிரியரைப் பற்றி:

யான் மார்டெல் (Yann Martel) ஒரு பிரெஞ்சு – கனடா நாட்டுப் பெற்றோர்களுக்கு ஸ்பெயினில் (Spain) பிறந்தார். மார்டெலின் குழந்தைப் பருவத்தில் அவரது தந்தை அரசுப்பணியால் அவரது குடும்பம் கோஸ்டா ரிகா (Costa Rica). பிரான்ஸ், மெக்சிகோ, மற்றும் கனடா ஆகிய நாடுகளுக்கு சென்றது. அவர் இளமை பருவத்தில் பிரெஞ்சு மற்றும் ஆங்கிலம் பேசியபடியே வளர்ந்தார்.

ஒன்டாரியோவில் உள்ள டிரென்ட் பல்கலைக்கழகத்தில் மார்டெல் தத்துவம் (philosophy) பயின்று அதன் பின் இந்தியா சென்று அங்குள்ள மத கன்னிமார்களையும் (religious sisters), மிருககாட்சி சாலைகளையும் (zoos) பார்ப்பதில் ஒரு வருடம் செலவழித்தார். அவருடைய முதல் மூன்று புத்தகங்கள் சிறிதளவே முக்கியத்துவத்தையும், பிரபலத்தையும் பெற்றாலும், அவருடைய “பையின் வாழ்க்கை ” (Life of Pi) என்ற புத்தகம் 2001ல் வெளியாகி சர்வதேச அளவில் பிரபலமாகி அவருக்கு 2002ல் “மேன் புக்கர்” விருதை பெற்று தந்தது.

கதைச் சுருக்கம்:

இக்கதையில் கொடுக்கப்பட்டுள்ள கதாநாயகன் பிஸ்ஸின் மொலிடர் ‘பை’ பட்டேல் (Piscine Molitor “Pi” Patel) பாண்டிச்சேரியை சார்ந்த ஒரு இந்திய சிறுவன். அவன் பயணம் செய்த கப்பல் விபத்திற்குள்ளாகி அழிந்த பின்பு உயிர்காக்கும் படகில் (life boat) ரிட்செர்ட் பார்க்கர் (Richard Parker) என்னும் வங்காளப் புலியுடன் பயணித்தான்.

புலியாலும், பசிபிக்கடல் சுறா மீன்களாலும், கொடூரமான அலைகளாலும் அவனது வாழ்க்கை அபாயத்தில் இருந்தது. பசி, தாகம், தூக்கமின்மையால் அவதிப்பட்டான். பின்பு திடீரென்று அவனுக்கு உயிர்க்காக்கும் படகில் இருக்க வேண்டும் என்ற யோசனை வந்தது.

படகின் அடியில் தண்ணீர் பாட்டில்கள், உணவு இருப்பதைக் கண்டு, அதனைக் கொண்டு 124 நாட்கள் பயன்படுத்தினான். புலி அவன் உயிர் பிழைக்க உதவி செய்தது. 227 நாட்களுக்கு பின்னர் கப்பல் ஒன்றின் மூலம் அவன் மீட்டு, அவன் குடும்பத்தாரோடு இணைக்கப்பட்டான். இக்கதையைப் பற்றி கீழே விரிவாகக் காண்போம்.

Life of Pi Summary in Tamil

“யான்“யான் மார்டெல்” எழுதிய கற்பனைத்திறமிக்க மற்றும் சாகசம் நிறைந்த 2001ல் வெளியான கனடா நாட்டு நாவலான் “பை” யின் வாழ்க்கையின் தொகுப்பு இங்கு கொடுக்கப்பட்டுள்ளது. இக்கதையின் கதாநாயகன் பாண்டிச்சேரியில் இருந்து வந்த ஒரு இந்தியச் சிறுவன் – பிஸ்ஸின் மோலிடார் படல் என்ற “பை”. அவனுடைய கப்பல் விபத்துக்குள்ளான பிறகு, ஓர் உயிர்க்காக்கும் படகில் அவன் மட்டும் தனியாக கூடவே “ரிச்சர்டு பார்க்கர்” எனும் வங்கப்புலியுடன் பசிபிக் பெருங்கடலில் 227 நாட்கள் உயிர் வாழ்கிறான்.

“நான் அனாதையாக்கப்பட்ட (orphaned) பிறகு தனியாக, பசிபிக் கடலின் நடுவே, ஒரு வயது வந்த புலி (adult tiger) என் முன்னாலும், சுறாக்கள் எனக்கு கீழேயும், சீறி எழும் புயல் என்னைச் சுற்றி அழித்து கொண்டிருக்க நான் படகுத்துடுப்பை பற்றிக் கொண்டிருந்தேன். நான் என் வருங்காலத்தினைக் (prospects) கருத்தில் கொண்டிருந்தால் (considered), புலியினால் உயிருடன் சாப்பிடப்படுவதை விட, கடலில் மூழ்கி இறப்பதே மேல் என நிச்சயமாக துடுப்பினை (oar) விட்டிருப்பேன். நான் படகில் வந்த ஆரம்ப நிமிடங்களில் என்னுடைய பாதுகாப்பு குறித்து நான் எண்ணியதாக எனக்கு நினைவு இல்லை. நான் இரவு பகலைக் கூட கவனிக்கவில்லை. நான் துடுப்பை மட்டும் போட்டுக் கொண்டே இருந்தேன். அது “ஏன்” என்று கடவுள் மட்டுமே அறிவார்.

அங்குள்ள கூறுகள் (elements) என்னை உயிர்வாழ அனுமதித்தன, உயிர்க்காக்கும் படகு மூழ்கவில்லை. ரிச்சர்ட் பார்க்கர் (tiger) கண்ணில் படவில்லை . சுறாக்கள் (sharks) சுற்றித் திரிந்தன, ஆனால் தாக்கவில்லை . அலைகள் என் மீது விசிறியடித்தன. ஆனால் என்னை கீழே தள்ளவில்லை . நாங்கள் வந்த கப்பல், அதிக சத்தத்தை (burbling) வெளியிட்டு மறைவதை கண்டேன். ஒளியும் அசைந்தாடி, பின் மறைந்தது.

நானோ மற்றொரு உயிர்காக்கும் படகில் (life boat), என் குடும்பத்தார்களோ, உயிர் பிழைத்திருப்பார்களோ வந்து எனக்கு நம்பிக்கை (hope) அளிப்பார்கள் என்று பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். அப்படி ஒன்றும் நடக்கவில்லை. மழையும் சூறையடிக்கின்ற (marauding) கருங்கடலின் அலைகளும், கப்பலின் உடைந்த உதிரிபாகங்களுமே மிதந்து கொண்டிருந்தன. வானத்தில் இருந்து இருள் உருகி ஓடியது, மழை நின்றது, கடைசி வரை நான் இருந்திருந்த நிலையில் என்னால் தொடர்ந்து இருக்க முடியவில்லை.

நான் கடுங்குளிராயிருந்தேன். என்னுடைய தலையைத் தாங்கியதாலும், தலையை உயர்த்தி நான் செய்த செயல்களினாலும் எனது கழுத்து அதிக வலியாய் இருந்தது. உயிர்காக்கும் வளையத்தை (lifebuoy) அணிந்திருந்தாலும் எனது முதுகு வலித்தது. வேறு ஏதாவது படகுகள் வருகின்றனவா என்பதை அறிய நான் இன்னும் அதிகமாக தலையை உயர்த்திப் பார்க்க வேண்டியிருந்தது.

காலையில் என்னால் அசையவே முடியவில்லை. நான் என்னுடைய இயலாமையால் படகின் மேல் உள்ள தார்ப்பாயுடன் (tarpaulin) பொருத்தப்பட்டவனானேன். யோசிப்பது கூட என்னைச் சோர்வடையச் செய்தது. நேராகத் (straight) தான் சிந்திக்க வேண்டும் என்று நான் என்னையே வகுத்துக் கொண்டேன். ஒட்டகங்கள் (camels) மிக மெதுவாக நீண்ட வரிசையில் ஒரு பாலைவனத்தை (desert) கடந்ததைக் கண்டவுடன் எனக்கென சில எண்ணங்கள் தோன்றின. முதன் முறையாக வாழ்வாதாரம் இருப்பதாக எண்ணினேன்.

கடந்த 3 நாட்களாக எனக்கு ஒரு சொட்டு நீராவது அல்லது ஒரு வாய் உணவாவது அல்லது இவை தான் காரணம் என கண்டறிய முடிந்ததால், எனக்கு சிறிது பலம் வந்தது. ரிச்சர்ட் பார்க்கர் இன்னமும் என்னுடனே கூட படகில் இருந்தது. உண்மையில், எனக்கு கீழே இருந்தது.

இப்படி ஒரு நம்ப முடியாத (incredible) நிகழ்வு உண்மையாக இருக்க ஒத்துக் கொள்ள வேண்டும், ஆனால் எனது கருத்தில் கவனம் கொண்டு பல்வேறு மனநிலைகளை ஆராய்ந்து, நான் முடிவுக்கு கொண்டுவந்தது என்னவென்றால், இது நான் எனது இயலாமையான நிலையிலும், அதிக பதட்டமான நிலையிலும் நான் உணர்ந்த திடமான உண்மையை தவிர, பொய்யான கனவோ, மாயத்தோற்றமோ, தவறான நினைவோ, அல்லது வர்ணிக்கப்பட்ட (fancy) நிகழ்வோ அல்லது மற்ற பொய்யானவைகளோ அல்ல. இதனைக் குறித்து நான் ஆராய்ந்ததும், இதனுடைய உண்மைத் தன்மை உறுதிப்படுத்தப்படும் (confirmed).

நான் எவ்வாறு என்னுடன் படகில் ஒரு 450 பவுண்ட் எடையும், 26 அடி நீளமும் உடைய வங்கப்புலி (Bengal tiger) படகில் 21/2 நாட்கள் இருந்ததை கவனிக்கவில்லை என்பது ஒரு புதிராகவே உள்ளது. எனக்கு அதிக ஆற்றல் வரும் போது, நான் இதற்கு விடை கண்டறிவேன் (solve). பொதுவாக பேசுகையில், வரலாற்றிலேயே, மிகப்பெரிய ஒளிந்திருந்து (stowaway) பயணம் மேற்கொண்டது ரிச்சர்ட் பார்க்கராகத் தான் இருக்கும்.

அதன் மூக்கு (nose) நுனியிலிருந்து வால் (tail) வரை படகில் நீளத்தில் மூன்றில் ஒரு பகுதியை விட நீளமாக இருந்தது. நான் அனைத்து நம்பிக்கையையும் இழந்து விட்டேன் என்று நீங்கள் நினைக்கலாம். நான் இழந்தேன். அதன் விளைவாக இடைக்கால ஆதாயமாக (perked) நான் நன்றாக உணர்ந்தேன்.

இதனை நாம் அதிக நேரங்களில் விளையாட்டுகளில் பார்த்திருக்கிறோம். இல்லையா? டென்னிஸ் (tennis) ஆட்டத்தில் சாம்பியனை எதிர்த்து ஆடுபவர் தொடக்கத்தில் நன்றாகத் தான் விளையாடுவார். ஆனால் விரைவில் நம்பிக்கையை (confident) இழந்து விடுவார். சாம்பியன் ஆட்டக்காரர் ஆட்டப்புள்ளிகளை கைப்பற்றி விடுவார். ஆனால் கடைசி ஆட்டத்தில், எதிராக ஆடுபவருக்கு இழப்பதற்கு ஏதுமில்லை எனும்போது, அவர் மிகவும் தைரியமாக, அக்கறையற்றும் (relaxed), பதட்டமின்றியும் இருப்பார்.

அவர் திடீரென சாத்தான் (devil) போல மிக கடுமையாக விளையாடி, சாம்பியன் கடைசிப் புள்ளிகளை எடுக்க மிகக் கடினமாக உழைக்க வைப்பார். அதே நிலையை தான் என்னுடன் இருந்தது. ஒரு கழுதைப் புலியை (Hyena) சமாளிப்பது என்பது சாத்தியமில்லாத ஒன்று, ஆனால் ரிச்சர்ட் பார்க்கரை வைத்து பார்க்கும் போது என் வாழ்க்கை முடிந்து விட்டது. அதனை சமாளித்து கொண்டிருக்கும் போது, நான் ஏன் என்னுடைய வறண்ட தொண்டையைக் (parched throat) குறித்து ஏதாவது செய்யக்கூடாது?

இதனால் தான் அந்த காலையில் உயிர் பிழைத்தேன் என நம்புகிறேன். அதாவது தாகத்தினால் கிட்டதட்ட சோர்ந்து போயிருந்தேன். தாகம் என்ற வார்த்தை என் நினைவுக்கு வந்ததும், அதைத் தவிர வேறு எதையும் என்னால் சிந்திக்க முடியவில்லை. ஏதோ இந்த உலகம் முழுவதும் உப்பானது (salty) போன்றும், இதைப் பற்றி நான் அதிகம் சிந்தித்ததும் அதன் விளைவு அதிகமாயிருந்தது. தாகத்தை விட சுவாசமே ஒரு கட்டாய உணர்வு என கேள்விப்பட்டிருக்கிறேன்.

ஆனால் அது ஒரு சில நிமிடங்களுக்குத்தான் என நான் சொல்கிறேன். சில நிமிடங்களுக்கு பின்னால் நீங்கள் இழந்து விடுவீர்கள், மூச்சுத்திணறல் (asphyxiation) மறைந்து போய்விடும். தாகம் என்பது தொடர்ந்து நீடிக்கக் கூடிய ஒன்று. பாருங்கள் கிறிஸ்து சிலுவையில் தாகத்தினால் மரித்தாலும், கடவுளே தாகத்தினைக் குறித்து முறையிடும் (complaint) போது சாதாரண மனிதனுக்கு ஏற்படும் விளைவுகள் நினைத்துப் பாருங்கள். அது என்னை ஒரு உளரும்பைத்தியமாகச் செய்தது.

நான் இதற்கு முன்பு வாயினுள் இப்படி ஒரு அழுகிய நாற்றம் (putrid) மற்றும் பசை (pasty) போன்ற உணர்வையும், என் தொண்டையின் பின்புறம் தாங்கமுடியாத அழுத்தத்தையும், என் இரத்தம் ஒரு நீராவிப் போல் உறைந்து பாயாத நிலையை அடைந்தது போன்ற உணர்வை அறிந்ததேயில்லை. உண்மையில் இவைகளுடன் ஒப்பிடுகையில், புலி என்பது ஒன்றுமேயில்லை. அதனால் தான் நான் ரிச்சர்ட் பார்க்கர் குறித்த அனைத்து எண்ணங்களையும் ஒதுக்கி வைத்து விட்டு பயமின்றி குடிநீரைத் தேடினேன்.

நான் முறையாக செய்யப்பட்ட ஒரு உயிர்காக்கும் படகில் இருப்பதால் அது நிச்சயமாக உணவுப்பொருட்களைக் கொண்டிருக்கும் என நினைத்த போது என் எண்ணத்தில் இருந்த மந்திரக் கோலானது முழுவதுமாக மூழ்கி, ஒரு நீருற்று நீரைப் பொங்கியது. இது ஒரு நியாயமான கருத்தாக தோன்றியது. எந்த மாலுமி, தன்னுடைய குழுவினரின் பாதுகாப்பை உறுதி செய்யக்கூடிய இந்த தொடக்கநிலை வேலையைச் செய்யத் தவறுவார்.

எந்த ஒரு கப்பல் வியாபாரி (caption) பயணிகளின் உயிரைக் காப்பாற்றும் பாசாங்கில் சிறிது கூடுதல் பணம் செலவு செய்ய வேண்டாம் என நினைப்பார்? இது ஒரு வழியாக தீர்ந்தது. படகில் நீர் இருந்தது. நான் செய்ய வேண்டியது எல்லாம் நீர் எங்கே இருக்கிறது என்பதை கண்டறிவது தான், அதாவது நான் நகர வேண்டும். தார்ப்பாயின் ஓர் ஓரத்தில் இருந்து படகின் நடுப்பகுதிக்கு (middle) வந்தேன். கஷ்டப்பட்டு தவழ்ந்தேன்.

நான் ஒரு எரிமலையில் (volcano) ஏறி ஆரஞ்சு நிற லாவா (larva) கொதித்துக் கொண்டிருக்கும் கொப்பரையின் விளிம்பை எட்டிப் பார்ப்பது போல் உணர்ந்தேன். நீண்டு பார்த்தேன். என் தலையை எட்டி உள்ளே பார்த்தேன். நான் பார்க்க வேண்டிய அளவுத் தவிர கூடுதலாக நான் பார்க்கவில்லை. ரிச்சர்ட் பார்க்கரை நான் பார்க்கவில்லை. கழுதைப்புலியை (hyena) பார்க்க முடியவில்லை. வரிக்குதிரையின் (zebra) உடலில் மீதமிருந்த பகுதிக்கு பின்னால் இருந்தது. அது என்னைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது.

அதனைக் கண்டு நான் பயப்படவில்லை . அது என்னிலிருந்து 10 அடி தூரத்தில் இருந்தாலும், என் இதயத்துடிப்பு ஒரு துடிப்பு கூட அதிகரிக்கவில்லை . ரிச்சர்ட் பார்க்கர் இருப்பது இதற்காவது உபயோகமாக இருக்கிறதே. புலி இருக்கும் போது, இப்படி ஒரு அற்பமான நாய்க்கு பயப்படுவது என்பது மரங்கள் சரிந்து விழுந்து கொண்டிருக்கும் போது சிறிய குச்சிகளுக்கு (splinters) பயப்படுவது போன்றதாகும். அந்த மிருகத்தை பார்த்து நான் மிகவும் கோபமுற்றேன்.

“அசிங்கமான (ugly), தவறான உயிரினமே (foul creature)” ஏனென்றால் என் இதய பலவீனத்தினால் அல்ல, என் உடல் பலமில்லாததினால் தான். என் வருகையை அந்த கழுதைப்புலி உணர்ந்ததா? அது தனக்குத்தானே “ஆல்பா என்னைக் கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறார், அதனால் நான் அசையக்கூடாது” என்று சொல்லிக் கொண்டதா? தெரியவில்லை. எந்த நிலையிலும் அது அசையவில்லை.

உண்மையில் அது தன் தலையைத் தாழ்த்திக் கொண்ட விதத்தைப் பார்க்கையில், என்னைக் கண்டு அது மறைய முற்பட்டதாகவே தோன்றியது. ஆனால் மறைவதில் எந்த பயனும் இல்லை, மிக விரைவில் அதற்கான இனிப்பு கிடைக்கும்.

ரிச்சர்ட் பார்க்கர், அந்த மிருகத்திற்கே உரித்தான நடத்தையை (behaviour) வெளிப்படுத்தியது. கழுதைப்புலி ஏன் தன்னை ஒரு மிகச்சிறிய இடத்தில் சுருக்கிக் கொண்டு, வரிக்குதிரையின் உடலுக்குப் பின்னால் ஒளிந்திருந்தது என்றும், ஏன் அது வரிக்குதிரைக்காக இவ்வளவு நேரம் காத்திருந்தது என்றும் இப்போது தான் புரிந்தது. அது என்னவென்றால் மிகப்பெரிய மிருகத்தைக் கண்டு பயமும், அதனுடைய உணவைத் தொடுவதற்கான பயமும் ஆகும்.

இந்த ஒரு காரணத்தால் தான் இங்கே நிலவிய பதட்டமான தற்காலிக அமைதி என் இடைக்கால ஓய்வு எல்லாம் சாத்தியமானது. ஒரு மிக உயர்ந்த ஊன் உண்ணிக்கு முன்னால் நாம் எல்லோருமே இரை தான், அதனுடைய வழக்கமான இரைதேடல் பாதிக்கப்பட்டது. புலி இருப்பதனால் தான் நான் கழுதைப்புலியிடமிருந்து காப்பாற்றப்பட்டேன் என்பது கொதிக்கும் சட்டியில் இருந்து தீக்குள் விழுவதற்கான மிகச்சிறந்த உதாரணம்.

கழுதைப்புலி எடுத்துக் கொண்ட சுதந்திரத்தைப் பார்க்கும் போது, அந்த பெரிய விலங்கானது, தனக்கே உரித்தான நடத்தையை வெளிப்படுத்தியதாக தெரியவில்லை. மூன்று நாட்களாக ரிச்சர்ட் பார்க்கர் ஏன் அசையவில்லை என்பதும் விளக்கப்பட வேண்டிய ஒன்றாகும். என்னைப் பொருத்தவரை இரண்டு காரணங்கள் இருக்கலாம். உணர்ச்சியற்ற நிலை மற்றும் கடல்காய்ச்சல் (sea sickness). எனது தந்தை நிறைய விலங்குகளை அவைகளின் அழுத்தத்தைக் குறைக்க செயற்கை முறையில் உணர்ச்சியற்ற நிலைக்கு கொண்டு செல்வார்.

ஒருவேளை கப்பல் மூழ்குவதற்கு சற்று முன்பாக அவர் ரிச்சர்ட் பார்க்கர்களுக்கு உணர்ச்சியற்ற நிலைக்கு செல்லக் கூடிய மருந்தை அளித்திருக்கலாம். கப்பல் உடைந்த அதிர்ச்சி, சத்தம், கடலில் விழுந்து, உயிர்காக்கும் படகைப் பிடிக்க மிகக் கடினமாக இருந்தது, இவைகள் எல்லாம் உணர்ச்சியற்ற நிலையை அதிகப்படுத்தி விட்டனவா? அதன் பிறகு தான் கடல்காய்ச்சல் வந்ததா? இவைதான் அதற்கான நியாயமான (plausible) காரணங்களாக இருக்கமுடியும்.

இந்த கேள்வியில் என்னுடைய ஆர்வத்தை (interest) இழந்தேன். குடிநீர் மட்டுமே என்னுடைய ஆர்வமாக இருந்தது. படகின் உட்புறம் நுழைந்தேன். அது சரியாக 3 1/2 அடி ஆழமும், 8 அடி அகலமும், 26 அடி நீளமுமாக இருந்தது. இவை எல்லாம் அங்கு இருந்தே ஒரு நீண்ட இருக்கையில் கருப்பு எழுத்தில் அச்சடிக்கப்பட்டிருந்ததால் எனக்குத் தெரிந்தது.

மேலும் அதில் அதிகபட்சமாக 32 நபர்கள் அமரலாம் என்றும் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. இவற்றை எல்லாம் அத்தனை நபர்களிடமும் பகிர்ந்து கொண்டால் எவ்வளவு மகிழ்ச்சியாக இருந்திருக்கும்? அதற்கு பதிலாக நாங்கள் 3 பேர் தான் இருந்தோம். அதுவும் மிக மோசமான கூட்டமாக (crowded) இருந்தது.

ஆரஞ்சு நிறம் தான் இங்கே உயிர்வாழ்வதற்கான நிறமாக இருந்தது, ஏனென்றால் படகின் மொத்த உட்புறம், மிதவைசட்டைகள் (tarpaulin), உயிர் காக்கும் படகு, துடுப்புகள் மற்றும் படகில் இருந்த குறிப்பிடத்தக்க பொருட்கள் அனைத்துமே ஆரஞ்சு நிறமாகத் தான் இருந்தது. நெகிழிகளும் (plastic), தலையில்லை விசில்களும் கூட ஆரஞ்சு நிறம்தான்.

படகின் முகப்பில் இருபுறமும் Tsimtsum மற்றும் Panama என்ற இரு வார்த்தைகள் பெட்டியின், கருப்பு, ரோமன் பெரிய எழுத்துகளில் அச்சிடப்பட்டிருந்தன. நான் இவைகளை வேண்டுமென்றே அறிந்து கொள்ளவில்லை. தேவையின் (necessity) விளைவாக இவை என் கவனத்திற்கு கொண்டுவரப்பட்டன.

நான் பயங்கரத்தினும் பயங்கரமான குறுகிய இடத்தில், இருண்ட எதிர்காலத்தை எதிர் கொண்டிருக்கையில், கிடைக்கும் ஏதாவது சில தகவல்களோ, பொருட்களோ இதனை மாற்றி என் எண்ணத்தில் ஒரு புதிய வெளிச்சத்தை கொண்டு வரும். இதற்கு முன்பு இருந்ததைப் போன்று இது இப்போது ஒரு மிகச்சிறியது அல்லது இவ்வுலகில் மிக முக்கியமான பொருள் என்னவென்றால் என் உயிரைக் காப்பாற்றும் பொருளே ஆகும். “தேவையே கண்டுபிடிப்பின் தாய்” என்பது எவ்வளவு பெரிய உண்மை (true).

உணவுப்பொருட்கள் கப்பலின் முகப்பில் தார்ப்பாயின் கீழே இருந்ததால் என்ன பண்ண முடியும்? நான் திரும்பி நகர்ந்து (crawled) சென்றேன். நான் ஒரு வறண்டு போன (dried out) பல்லியைப் (lizard) போல உணர்ந்தேன். தார்ப்பாய் விரைப்பாக நீட்டிக் கட்டப்ட்டிருந்தது. அதனை விரித்தால், நான் உணவுப்பொருட்கள் இருப்பதாக நினைக்க கூடிய இடத்திற்கு நேரடியாக செல்ல முடியும். ஆனால் அது ரிச்சர்ட் பார்க்கரின் குகைக்கு (den) ஒரு வழியை உண்டாக்கி விடும் என்றால் பயனற்றது.

எந்தக் கேள்வியுமின்றி தாகம் என்னைத் தள்ளியது. நான் அதனை சிறிது விரித்தேன். உடனடியாக (immediately) பலன் கிடைத்தது. படகின் பின்பகுதியைப் போன்றே முகப்பும் இருந்தது. அதில் கடைசியாக ஒரு நீண்ட இரக்கை இருந்தது. அதன் மேல் படகின் பகுதியில் இருந்து சில இஞ்ச்சு உயரத்தில் ஒரு கொக்கி, வைரம் (diamond) போல மின்னியது. அது ஒரு மூடியின் வெளிப்பகுதி. எனது இதயம் வேகமாக துடித்தது. நான் தார்ப்பாயை மேலும் சற்று விரித்தேன். நான் கீழே கூர்ந்து பார்த்தேன்.

அந்த மூடியானது 3 அடி நீளத்தில் 2 அடி ஆழத்தில் முனைகள் மழுங்கடிக்கப்பட்ட முக்கோணம் (rounded-out triangle) போலத் தோன்றியது. அந்த நேரத்தில் நான் ஒரு ஆரஞ்சு நிற பொருளைக் கண்டேன். நான் பயத்துடன் வேகமாக எனது தலையை வெளியே எடுத்தேன். ஆனால் அந்த ஆரஞ்சு நிற பொருள் நகரவில்லை, நான் தான் சரியாக பார்க்கவில்லை . நான் அதை மறுபடியும் பார்த்தேன்.அது புலி அல்ல. அது ஒரு மிதவைச் சட்டை. ரிச்சர்ட் பார்க்கரின் குகையின் பின்புறம் நிறைய மிதவைச் சட்டைகள் (jacket) இருந்தன.

என் உடலில் ஒரு நடுக்கம் (shiver) ஏற்பட்டது. மிதவைச் சட்டைகளுக்கிடையில், பகுதியாக, இலைகளுக்கு நடுவில் தெரிவது போல தலையுடன் கூடிய ரிச்சர்ட் பார்க்கரை என்னுடைய சந்தேகமில்லாத (unambiguous) பார்வையில் கண்டேன். அதனுடைய இடுப்பு மற்றும் பின் பகுதியை மட்டும் தான் என்னால் பார்க்க முடிந்தது. பழுப்பு மஞ்சளாகி, மிகப்பெரியதாக இருந்தது.

அது படகின் பின்பகுதியை நோக்கி சுவாசிப்பதால் ஏற்படும் அசைவைத் தவிர வேறு எந்த அசைவும் அதில் இல்லை, எவ்வளவு பக்கத்தில் இருக்கிறது, அன்று நான் நம்பிக்கையில்லாமல் முழித்தேன். என்னிடம் இருந்தது 2 அடிக்கு கீழே அது இருந்தது. நீண்டு என்னால் அதன் கீழ்பகுதியை கிள்ளியிருக்கமுடியும். எங்களுக்கிடையில் எளிதில் சுருண்டு கொள்ளக் கூடிய ஒரு மெல்லிய தார்ப்பாயைத் தவிர ஏதும் இல்லை.

”கடவுளே என்னை காப்பாற்றும் (preserve)” என்று மெல்லிய மூச்சு காற்றினால் வேண்டுதல் சிறந்த வேண்டுதல் இல்லை. நான் அசைவின்றி படுத்தேன். எனக்கு குடிநீர் தேவையாயிருந்தது. நான் எனது கையை கீழே கொண்டு வந்து மெதுவாக அந்த கொக்கியை தூக்கினேன், மூடியை பிடித்து இழுத்தேன். அது ஒரு பெட்டியைத் திறந்தது. என் கால்களுக்கிடையின் வழியாக நான் கீழே பார்த்தேன். நான் மகிழ்ச்சியால் மயங்கி விழுவேன் என நினைத்தேன்.

திறந்த பெட்டியானது புதிய பொருட்களால் மின்னியது. ஆஹா! மனிதனால் தயாரிக்கப்பட்ட, உருவாக்கப்பட்ட சிறந்த பொருளின் சந்தோஷம்! பொருட்களை கொண்டு வந்த கணம், மகிழ்ச்சி (pleasure) பொங்குவது, நம்பிக்கை, ஆச்சரியம், அவநம்பிக்கை (disbelief), நன்றி, என அனைத்துமே ஒன்றாக ஒரு திடமான கலவையாகி, என் வாழ்வில் நான் கண்ட கிறிஸ்துமஸ், பிறந்தநாள், திருமணநாள், தீபாவளி அல்லது வேறு ஏதேனும் பரிசு வழங்கும் விழாக்களுக்கு ஈடு இணையற்றதானது. நான் ஆனந்த பூரிப்பினால் மயங்கினேன் (giddy).

நான் எதைத் தேடிக் கொண்டிருந்தேனோ, அதன் மேல் என் கண்கள் பட்டன. பாட்டிலிலோ, தகர குவளைகளிலோ (tin can) அல்லது அட்டை பெட்டியிலோ (carton), தண்ணீர் கச்சிதமாக கொடுக்கப்பட்டு வைக்கப்பட்டிருந்தது. இந்த படகில், கையில் எளிதில் பொருந்தக்கூடிய, வெளிரிய, தங்கநிற தகரகுவளைகளில் மதுவானது வழங்கப்பட்டது.

“குடி தண்ணீர்” என்று பழங்கால பெயர்த்தாளில் கருப்பு எழுத்தில் எழுதப்பட்டிருந்தது. அதனை தயாரித்த நிறுவனமானது HP உணவுப்பொருள் தயாரிப்பாளர்கள் ஆகும். அவை 500 மிலி அளவு கொண்டிருந்தன. பார்த்தவுடன் எண்ண முடியாத அளவுக்கு அதிகமான பாட்டில்கள் அடுக்கப்பட்டிருந்தன.

கை நடுக்கத்துடன் நான் கீழே இறங்கி ஒரு பாட்டிலை எடுத்தேன். தொடும் போது அது குளிர்ந்து கனமாக இருந்தது. அதை நான் குலுக்கினேன். அதனுள்ளிருந்த காற்று நுரையானது “கல்ப் கல்ப்” என சத்தத்தை உண்டு பண்ணியது. நான் என்னுடைய நரக தாகத்திலிருந்து விடுபட்டிருந்தேன், அந்த எண்ணத்திலே என் நாடி வேகமாக துடித்தது. நான் அந்த தகர குவளையை மட்டும் திறக்க வேண்டும். நான் ஒரு கணம் நின்றேன். நான் எப்படி இதனை திறப்பது?

என்னிடம் தகர குவளை உள்ளது. ஆகவே நிச்சயமாக தகர குவளை திறப்பான் இருக்க வேண்டும். நான் பெட்டியினுள் பார்த்தேன். அங்கு பெருமளவில் பொருட்கள் இருந்தன. வலியை உண்டாக்கும் எதிர்பார்ப்பு அதனுடைய வேலையைச் செய்தது. நான் இப்போதே குடித்தாக வேண்டும் அல்லது இறந்து விடுவேன். நான் தேடிய சாதனம் எனக்கு கிடைக்க வில்லை. ஆனால் தேவையில்லாமல் துயரப்படுவதற்கு நேரமில்லை. ஏதாவது செய்தாக வேண்டும். நான் விரல் நகங்களால் (finger nails) துளைக்க இயலுமா? நான் முயன்றேன் முடியவில்லை.

என் பற்களால் முயற்சி செய்யும் அளவுக்கு அது தகுந்தது அல்ல. படகின் மேற்படுகையிலும் தேடினேன். தார்ப்பாயின் கொக்கிகள் சின்னதாகவும், திடமாகவும் நான் நீண்ட இருக்கையின் மீது மண்டியிட்டு படுத்தேன். நான் என் இரு கைகளாலும் தகரக்குவளையைப் பிடித்துக் கொண்டு கொக்கிக்கு எதிராக ஒரு விசையாக அடி அடித்தேன். மீண்டும் செய்தேன். முதல் அடிக்கு அடுத்ததாக அடுத்த அடி அடித்தேன். பலமாக அடிமேல் அடிக்கும் யுத்தியை நான் கையாண்டேன். முத்து (pearl) போன்று ஒரு சொட்டு நீர் வந்தது. அதை சுவைத்தேன்.

நான் அந்த குவளையை தலைகீழாக திருப்பி அதிலும் ஒரு துளை போட அதன் மறுபக்கத்தையும் கொக்கி எதிராக பலமாக அடித்தேன். நான் ஒரு பிசாசு (fiend) போல முயன்றேன். நான் ஒரு பெரிய துளையிட்டேன். படகின் மேற்புறம் (gunnel) அமர்ந்தேன். தகரக்குவளையை என் முகத்திற்கு நேராக தூக்கிப்பிடித்தேன். வாயைத் திறந்தேன். குவளையை குலுக்கினேன்.

என்னுடைய உணர்வுகளை உணரமுடியுமே தவிர விவரிக்க முடியாது. சுத்தமான, சுவையான, அழகான தெளிந்த நீரானது உன் வறண்ட பேராசை பிடித்த தொண்டையில் சத்தத்துடன் (gurgling) பாய்ந்தது. அது நீரோட்டமான வாழ்க்கையாக இருந்தது. அந்த தங்க குவளையில் கடைசி சொட்டு வரை காலி செய்து, ஏதேனும் ஈரப்பதமானது மீதம் இருக்கிறதா என்று துளையின் வழியே உரிஞ்சினேன்.

நான் சந்தோஷத்தில் “ஆ” என்று திளைத்து அந்தக் குவளையை மேலே எறிந்து. அடுத்த குவளையை எடுத்தேன். முதல் குவளையை திறந்தது போலவே அடுத்த குவளையையும் திறந்தேன். அதனுள்ளிருந்தவை அடுத்த கணமே காலியானது. அது கூட நீரில் மிதந்தது. நான் அடுத்த குவளையை திறந்தேன்.

அதுவும், உடனே முடிந்தவுடன் கடலில் எறியப்பட்டடது. அடுத்த குவளையும் காலியாகி கடலில் அனுப்பப்பட்டது (dispatched). நான் 4 குவளைகளில் இருந்த 2 லிட்டர் அளவுள்ள அழகிய தேன்துளிகளை பருகிவிட்டு நிறுத்தினேன்.

மிக நீண்ட தாகத்திற்கு பிறகு, இவ்வளவு வேகமாக நீரைப் பருகினால், என் உடலைப் பாதிக்கலாம் என நீங்கள் நினைக்கலாம். நிச்சயமாக இல்லை. இதைவிட சிறந்ததாக நான் என் வாழ்வில் உணர்ந்ததே இல்லை. ஏனென்றால், என் கண் இமை, நெற்றிப்பகுதி, சுத்தமான, புத்துணர்வின் வியர்வையில் நனைந்து இருந்தன. என்னுள் இருந்த அனைத்துமே, என் தோள்துளைகள் வழியே மகிழ்ச்சியை வெளிப்படுத்தின.

நன்றாக இருப்பது போல (well being) உணர்வு உடனடியாக எனக்குள் வந்தது. என் வாய் ஈரப்பதமாகவும், மென்மையாகவும் மாறியது. என் தொண்டையின் பின்புறம் ஏற்பட்ட வலியை நான் மறந்தேன். என் உடல் தோல் தளர்வானது. என் உடல் இணைப்புகள் மிக எளிதாக அசைந்தன.

என் இதயம் ஒரு மகிழ்ச்சியின் மேளம் (drum) போல் அடித்துக் கொண்டும், இரத்தமானது என் நரம்புக்குள், திருமண நிகழ்ச்சியில் இருந்து நகரத்துக்குள் ஒலி எழுப்பிக் கொண்டே நுழைவது போல பாய்ந்தது. என் தலை தெளிவாக மாறியது. உண்மையில், நான் சாவிலிருந்து மீண்டு திரும்பவும் பிழைத்து வந்தேன்.

நான் வெற்றியடைந்தேன். மது அருந்துவது இழிவானது, ஆனால் குடிநீரை பருகுவது புனிதமானது மற்றும் பேரானந்தத்தில் மகிழ்ந்து பல நிமிடங்கள் மகிழ்ச்சியில் திளைத்திருந்தேன் என்று நான் உங்களுக்கு சொல்கிறேன். நான் 124 நாட்கள் வாழத் தேவையான (rations) நீர் அங்கே இருந்தது. இவ்வளவு எளிதான ஒரு கணக்கு இப்படி ஒரு புன்னகையை என் முகத்தில் கொண்டு வந்ததே இல்லை.

ரிச்சார்ட் பாக்கரே என்னை அமைதியாக்கியது. இக்கதையின் முரண்பாடு என்னவென்றால், என்னை அறிவற்று எதுவும் செய்யவிடாமல் பயமுறுத்திய ஒன்று தான், எனக்கு அமைதியையும். நோக்கத்தையும், இன்றும் தைரியமாக சொல்லுவேன் எனக்கு முழுமையையும் (wholeness) தந்தது.

நான் ரிச்சர்ட் பார்க்கரை அடக்கியாக வேண்டும். அந்த நேரத்தில் தான் நான் அதனுடைய தேவையை (necessity) உணர்ந்தேன். இது என்னுடைய கேள்வியோ அல்லது அதனுடைய கேள்வியோ அல்ல, இது எங்களின் கேள்வி. நாங்கள் எழுத்துப்பூர்வமாகவும் (literally), அடையாளப்பூர்வமாகவும் (figuratively) ஒரே படகில் தான் இருந்தேன். நாங்கள் சேர்ந்தே வாழ்வோம் அல்லது இறந்தால் சேர்ந்தே இறப்போம்.

அது ஒரு விபத்தில் சாகடிக்கப்படலாம் அல்லது இயற்கை காரணிகளால் இறந்து போகலாம், ஆனால் இது மாதிரி முடிவுகளை எண்ணுவது முட்டாள்தனமானது. இந்த குறுகிய காலத்தில், அதனுடைய மிருக திடகாத்திரமானது என்னுடைய மனிதபலவீனத்தை விட நீடித்து இருக்கும். நாங்கள் இந்த வருத்தமான முடிவுக்கு வர வேண்டுமென்றால் நான் அதனை அடக்கினால் மட்டுமே, ஏதாவது தந்திரம் செய்து அதனை முதலில் சாகடிக்க முடியும்.

ஆனால் அதில் நிறைய இருக்கிறது. நான் அவற்றை தெளிவாக செய்வேன். நான் உங்களுக்கு ஒரு இரகசியம் (secret) சொல்கிறேன். என்னில் ஒரு பகுதி ரிச்சர்ட் பார்க்கரைக் குறித்து மகிழ்ச்சியாய் இருந்தது. என்னில் ஒரு பகுதி ரிச்சர்ட் பார்க்கர் ஒருபோதும் சாகக் கூடாது என்றது, ஏனென்றால் அது இறந்து விட்டால், புலியை விட பயங்கரமான எதிரியான விரக்தியுடன் நான் தனிமையில் விடப்படுவேன். எனக்கு இன்னமும் வாழ வேண்டும் என்று ஒரு எண்ணம் இருக்கிறதென்றதால் நான் ரிச்சர்ட் பார்க்குக்கு தான் நன்றி கூறுவேன்.

என்னுடைய குடும்பத்தைப் பற்றியும், என்னுடைய சோகமான (tragic) சூழ்நிலையைப் (circumstances) பற்றியும் என்னை சிதறடிக்க விடாமல் செய்தது ரிச்சர்ட் பார்க்கர் தான். என்னை வாழ்வது நோக்கி அது தள்ளியது. அவ்வாறு செய்ததற்காக நான் நன்றியுடன் இருக்கிறேன். ரிச்சர்ட் பார்க்கர் இல்லையென்றால், நான் என்னுடைய கதையை இன்று உங்களிடம் சொல்வதற்கு உயிரோடு இருந்திருக்க மாட்டேன் என்பது தான் அப்பட்டமான உண்மை.

நான் ஒர வனாந்தரத்தில் (jungle) ரிச்சர்ட் பார்க்கரை விட்டு விட்டு கப்பலுக்காக காத்திருந்தேன். அந்த மிருகம் ஒரு தடவை கூட தலையை திருப்பி கடைசியாக (glimpse) என்னைப் பார்க்கவில்லை என்பது என்னை மிகுந்த வேதனையடையச் செய்தது. ஒரு கப்பல் என்னை கண்டறிந்து, மேலும் என் குடும்பத்துடன் இப்போது மறுபடியும் இணைந்திருக்கிறேன் (reunited).